Vraag is duidelijk denk ik. Het is een gevoelskwestie, wij hebben een pracht van een kind gekregen en hadden er best graag nog eentje gehad, maar we zijn inmiddels beide de 40 gepasseerd en de risico's worden dus steeds groter. Gevoel zegt JA terugplaatsen en verstand zegt NEE, we zijn nu zo gelukkig met z'n 3-en. Nu hebben we een zeer makkelijk kind, maar een tweede hoeft dat natuurlijk niet te zijn.

Wat hebben jullie gedaan? Embryo laten gebruiken voor de wetenschap? Lijkt me op zich een goed plan, ware het niet dat mijn gevoel meespeelt dat dit toch een heus broertje of zusje zou kunnen zijn? Maar ja, als we deze weer laten terugplaatsen krijgen we ook weer hoop natuurlijk. En eigenlijk is het wel goed zoals het nu is............

Hallo vakantie,

Ik snap je gevoel. Om eerlijk te zijn is het natuurlijk ook een luxe probleem. Hier zijn zoveel mensen die wilden dat ze een embryo hadden en jullie moeten de keuze maken. En tjah, wat doe je dan. Je hebt natuurlijk ook nog altijd de mogelijkheid om je embryo te doneren. Maar goed, jullie zijn ook niet voor niets in de molen terechtgekomen en hebben er waarschijnlijk net als iedereen hier ook veel voor over moeten hebben.

Ik heb het geluk dat ik nu ook zwanger ben. Wij hebben onszelf vooraf ook de vraag gesteld. Wij hebben nooit cryo's overgehouden, zelfs niet bij 11 bevruchte eicellen, dus hoeven hier nu ook geen keuze in te maken (en dan is het natuurlijk ook weer makkelijker praten).

Het is een keuze waar je niet zo gemakkelijk in kunt adviseren vind ik. Het is heel belangrijk om op je gevoel af te gaan en je keuze definitief te maken als je het echt zeker weet. Lastige afweging lijkt mij.

In ieder geval heel veel succes met het maken van de keuze en vooral ook lekker blijven genieten met je gezin!

Groetjes,
Cath75

Hoi,
Wat een lastig dilemma heb je.
Zoals ik uit je verhaal opmaak, zijn jullie nu erg gelukkig en willen jullie geen riscico's meer nemen. Maar aan de ander kant maak ik ook uit je verhaal op dat het gevoel mbt de embryo nog erg "vers" is...

Ik ben op dit moment ook zwanger van de 8ste cryo en hebben nu nog 1 embryo over. Als alles goed gaat verwachten wij de kleine in mei.
Zoals we er nu over denken zullen we hierna niet meer voor een TP gaan, gezien de leeftijd van mijn man (is 40 geworden vorig jaar) Dus ook wij zullen een beslissing moeten nemen over de laatste embryo.
Wij hebben er nu voor gekozen om de invriestermijn te laten verlengen. Gevoelsmatig ligt het nu nog veel te dicht bij ons om een beslissing te kunnen nemen, helemaal omdat de kleine nnog niet geboren is en er nog zoveel kan gebeuren.. al gaan we daar natuurlijk niet van uit. Ik raad je aan om de beslissing nog uit te stellen en de termijn te verlengen. Over een jaar of 2 sta je hier misschien weer heel anders tegenover en ligt de kwestie gevoelsmatig wellicht anders!

Sterkte met je beslissing!

Het is zeker niet mijn bedoeling om iemand tegen de borst te stuiten want ik weet zelf dondersgoed hoe verschrikkelijk is om in de MMM te zitten. Sorry, had er niet over nagedacht toen ik de vraag hier stelde, maar waar kan ik het dan beter stellen? Ik dacht van hier begrijpt men mij wel en hebben er vast meer mensen voor het dilemma gestaan. Het was makkelijker geweest als we gewoon op 0 geëindigd hadden, dan waren we nu meer dan gelukkig geweest. Maar het feit dat er nog een kleintje 'in de maak is' maakt het zo lastig om afscheid van te nemen.

Heel erg dank voor jullie antwoorden............

hey vakantie

volgens mij hoef je je niet te verontschuldigen en kan je idd je vragen gewoon stellen...

het is idd een lastige keuze zeg
zoals eerder geadviseerd is kan je idd beter het invries termijn verlengen denk ik.
succes!
gr Netje

He vakantie,

Je hoeft je toch niet te verontschuldigen? Ja, het is een luxeprobleem, maar dan is het dilemma er toch niet minder om? Ik ben nu heel pril zwanger van onze tweede, en hebben 1 cryo in de vriezer. Ik kan daar nu nog geen beslissing in nemen hoor! Ik heb altijd graag drie of vier kinderen willen hebben, maar dacht dat dat voor ons niet weggelegd zou zijn. Nu ben ik vijf weekjes zwanger en heb daarmee al zoveel meer gekregen dan ik een paar jaar geleden durfde te hopen, en dan ligt daar nog een prachtige cryo in de vriezer..Misschien gaat mijn oude droom toch uitkomen, misschien zegt mijn man straks dat het zo goed is. Een heel vreemd idee dat je dan besluit om een eventueel kindje van jullie samen niet geboren te laten worden! Ik weet niet of ik daarmee om zou kunnen gaan. Ik heb het idee dat jij met dezelfde gedachten speelt, dus waarom stel je de beslissing niet uit, zoals Imarleen zegt? Je besluit is een goed besluit, als het ook goed voelt, en dat doet het nu overduidelijk niet.

Ik ben het eens met bovenstaande reacties. Als je nu nog twijfelt, dan moet je nu nog geen beslissing nemen. Misschien weet je het over een paar maanden wel zeker.

Hier hetzelfde luxeprobleem. Wij hebben 2 prachtige kindjes gekregen (1 uit een 'verse' poging en eentje was een cryo daarvan). Nu hebben we nog 2 cryo's over en ik weet gewoon nog niet wat we daarmee moeten doen.
Niet mijn leeftijd, maar mijn gezondheid speelt mee, waardoor een zwangerschap altijd een extra risico is.
Maar mijn gevoel zegt hetzelfde als jou, het is toch een broertje of zusje. Voor hetzelfde geldt hadden ze de rietjes anders ontdooit en had een van onze kindjes nog in de vriezer gezeten (en dat is een logica die eigenlijk helemaal niet op gaat, maar zo kun je dan soms redeneren).

Dus ja, ik kan me je dilemma heel goed voorstellen.
Geef het nog even tijd.

Wij hebben sinds een paar dagen een tweeling via ICSI en hebben nog 17 embryos over. Zodra de dingen goed gaan gaan wij ze doneren omdat wij uit ervaring weten hoe @#$% het is als je niets hebt terwijl anderen om je heen bij wijze van spreken de kindjes uitpoepen alsof het niets is...
Zelfs feestjes met kinderen werden niet meer bezocht omdat mijn vrouw het niet aankon.

Wij hebben dus besloten dat anderen net zoveel recht hebben op dit geluk en daarom naa een bepaalde periode de cryo's te gaan doneren.
Ook wij zijn op leeftijd na deze strijd, ik ben 45 (in maart 46) en mijn vrouw 36.

Wat je voor jezelf goed moet bedenken is dat als je hebt wat je wilt en er verder klaar mee bent is dat je anderen kunt laten delen in het geluk. Natuurlijk zitten er haken en ogen aan, zowel emotioneel als andere zaken. Het is natuurlijk een vreemd idee dat andere mensen jullie vruchten kunnen gaan dragen. Maar wat ik mezelf voorhoud is dat ook zij het zullen opvoeden als of het hun kind is. Anders kies je niet voor een donor.

Grt. Jack

Je hebt een paar jaar de tijd om na te denken wat je er mee doet.
Nou heb ik niks over, maar ik heb ook nog steeds geen kind. Ben 5,5 jaar bezig. 4 mk's. Ik ga nog door. Als ik zie hoe moeilijk het is om donoren te krijgen, zou ik bij de volgende punctie er eigenlijk geen probleem van maken om ze te doneren als ik ze niet meer nodig heb.
Ik kan nl zelf niet echt een donor vinden van embryo's. Er bestaat een bank in nl die dat bijhoudt, maar na contact via de site hoor ik vervolgens gewoon niks. Flutorganisatie dus in mijn ogen.
Nou heeft het bij mij geen nut zeggen ze dus ik leg me daar maar bij neer, maar voor mij het gevoel dat ik dan toch nog ergens een kindje zou kunnen hebben.. zij het dan niet van mij maar wel van mij afkomstig. Misschien is me nog een babietje gegund, maar zo niet, dan misschien dat er een kindje in iemand anders buik wel overleeft.
Sommige mensen vinden het erg dat als het kind 16 is het tegenwoordig recht heeft op contact met de biologische ouders. Van mij mogen ze.

Jackcbre,

Van harte met jullie tweeling, echt super, maak er een fantastisch mooie tijd van. En wat dapper dat jullie de embryo's doneren, daar heb ik zeer veel respect voor. Mijn gevoel persoonlijk daarover is zo ontzettend dubbel dat ik die beslissing nog niet kan nemen, maar vind het echt geweldig dat jullie het doen. Denk dat het bij mij meer zou liggen in het feit de embryo te doneren ad wetenschap, vernietigen vind ik helemaal zonde.