Door Ik heb een tijdje niets laten horen, het was ons behoorlijk in de benen gezakt. De tweede IVF ICSI behandeling vorig jaar liep uit op een zwangerschap, maar na 5 weken bleek het hartje niet te kloppen. Achteraf blijkt dat door ons auto ongeluk vorig jaar we door de medicijnen eigenlijk al kansloos waren. Dat bleek ook wel 2 dagen voor oud en nieuw toen onze droom in elkaar stortte...
Mijn vrouw besloot nog 1x naar het AMC te gaan voor een laatste poging, meer kregen wij ook niet vergoed. Het bleek een goede keuze te zijn, ze had maar liefst 24 eitjes waarvan er 19 bevrucht waren.
Bewust van het risico hebben we doorgezet, want de arts twijfelde omdat mijn vrouw behoorlijk pijn leed.
Dit resuteerde weer in een zwangerschap, maar wij bleven voorzichtig optimistisch.
Nu zijn we 14 weken verder en in verwachting van een tweeling !
Ik begrijp dat het zuur moet zijn voor mensen die dit lezen en net zo lopen te modderen als wij de afgelopen 8 jaar hebben gedaan. Maar ik wilde het toch laten weten.
Vol spanning wachten wij nu af, want er kan altijd iets fout gaan. Ik geloof het pas echt als wij die twee in onze handen hebben.
Twee weken terug had mijn vrouw een bloeding, je kunt je de stress voorstellen toen wij naar het ziekenhuis reden. (gelukkig niet geflitst) Maar het bleek de moederkoek te zijn die vlak voor de uitgang zit, en door inspanning kunnen daar bloedingen voorkomen.
Vooralsnog heeft ze nu alleen nog kleine beetjes oud bloed, en volgens de arts ziet het er goed uit.
Wij willen hiermee de mensen die nog vechten een hart onder de riem steken, want het is mogelijk. Alleen jammer dat niet iedereen het geluk mag meemaken van een geboorte terwijl in andere steden baby's als oud vuil langs de weg worden gezet of zelfs vermoord. Onbegrijpelijk.
Mirthe
