Vandaag ben ik 6 weken zwanger en morgen gaan we naar Düsseldorf voor de 1e echo. Natuurlijk heb ik de afgelopen dagen meer dan goed voor me was gelezen over de grootte van het embryo en de wel/niet hartactie (bij 6 weken). Ik maak me zorgen en ik ben nerveus. Ook omdat ik vrij weinig voel, wel zijn mijn borsten groter en vertonen blauwe aderen.
Morgen is voor ons beide een belangrijke dag. Voor mij, omdat ik dan de periode van ICSI, wachtweken en zwangerschaptests kan afronden. Voor mijn vriend betekent het het einde van de ontkenningsfase waarin het hij nu nog verkeert. Hij, als man die verminderd vruchtbaar is, kan nog steeds niet geloven dat ik zwanger ben. Daar is hij gelukkig heel eerlijk in en ik hoop echt dat morgen alles in orde is met ons embryo.

Pfff, nog 1 ½ dag.
Hoe hebben jullie de dagen voorafgaand aan een 1e echo beleefd?
Groetjes,
Napoleon


Door
)
Girl-Lizzy