Hoi,

Ik heb er niet zoveel ervaring mee, maar ik moet ook mijn ongi afwachten en ik heb wel het gevoel dat het héél ver weg is, ik mocht gisteren testen, het was negatief, tot eergisteren had ik al die symptomen van ongi worden, al 14 dagen lang...en vandaag zijn alle sypmtomen verdwenen...wat raar toch!

Ik wens je veel sterkte en hopelijk een snelle ongi...

Hoi Miss,

Ik heb dit ook gehad bij een poging (volgens mij ook bij de 2e).
Ik heb toen ook 4 weken extra mogen wachten.

Ik heb toen het ziekenhuis gebeld en die vertelden dat dat wel makkelijk zou kunnen omdat hormonen je hele huishouding door elkaar kan schudden.
Na een 3 tal weken werdt de twijfel zo groot (zwanger of niet ? huistest zei van niet) heb ik de huisarts gebeld en heb ik bloed moeten prikken om toch te kijken of zwanger geen optie was.. dat was een helaas... daarna moest ik nog een paar dagen moesten wachten anders schreef ze me medicijnen voor om de ongi op te wekken. Gelukkig is het niet zover gekomen, de ongi kwam vanzelf.

Gelukkig zei je al, dat je wat "voelde", dus hopelijk doet de natuur toch zijn werk.

Suc6 !

Liefs,
vol hoop

Hoi Miss & Vol Hoop,

Goh, mijn licchaam werkt me echt tegen zeg...eergisteren en gisteren ineens geen symptomen meer...vanochtend werd ik wakker met hevige krampen en jawel, ongesteld...en hoe, grote stukken en heel veel pijn...wel een geruststelling dat het er toch gekomen is, want de onzekerheid was heel erg, ergens blijft men toch altijd hopen hé. Nu ik dacht natuurlijk dat ik direct verder mocht met de tplsing van de laatste 2 cryos dat we nog over hebben, maar het zh zei dat ik toch eerst een cyclus moet rusten dus mag pas op 21 juni starten met suprefact en dus word het deze keer pas rond midden juli testen, als het al zo vlug gaat, want de vorige keer heh ik wel langer dan normaal moeten suprefact nemen voordat ze een goeie resulaat hadden...dus nu is het weer wachten geblazen

Vol hoop,

We hebben 2jaar een rustperiode ingelast, 2007 tot 2009, maar omdat ik natuurlijk steeds ouder word (38 ondertussen), hebben we dan toch besloten om opnieuw te proberen. Ergens blijft men toch ook altijd iedere maand hopen dat het spontaan zal gebeuren...vooral omdat bij ons niets mankeert...er is geen medische reden waarom we niet zwanger worden en is de natuur dus echt onbegrijpelijk hé.

Ik wens jullie hoe dan ook veel sterkte en veel succes in de rustperiode!

Hoi Miss,

Al iets te bespeuren of iets nieuws te melden.

Hoi Aude,

Ik zie dat jullie ook al een hele tijd bezig zijn.
En "medisch geen reden voor te vinden" is sowieso al onbegrijpelijk waarom het dan niet wilt/kan lukken. Het klopt wel wat het ziekenhuis zegt, dat het beter is om 1 cyclus effe op rust te komen, ondanks dat je gewoon weer heel graag verder wilt.

Wij voelen ook die druk steeds hoger worden (door de leeftijd).. Wij zijn nu al bijna een jaar in rust en mijn man wilt dolgraag weer beginnen, maar door wat turbulentie in ons prive leven vindt ik daar nu nog niet het geschikte moment voor, maar dan komt die leeftijd weer... Als je jezelf niet eens goed in je vel voelt en dan die hormonen erbij, dan lijkt een poging al mislukt voordat je begint..
.. zit tussen de oren, maar toch blijft dat gevoel...

Soms is het gewoon zo oneerlijk allemaal, maar goed.. het is zoals het is...

Waar zitten jullie ergens in behandeling ? Wij zitten in Belgie waar het allemaal ook weer net iets anders gaat en we zijn zelfs aan het denken om naar dusseldorf te gaan... daar hoor je ook goede verhalen over, wat natuurlijk geen garantie geeft, maar het idee dat je het geprobeert hebt is ook wel wat waard

Groetjes,
vol hoop