hallo meiden en mannen,

Gister heb ik de pillen gehad, en nog geen 2 uur later is de miskraam in volleg gang gegaan, ik kreeg eerst lichte krampen wat een half uur later over ging in krampen 3 kwartier later kwam er bloed en 15 minuten later kwam er een plof in het toilet ik denk dat dat ons kindje was. Later nog veeeeeel krampen gehad tot dik 1.00 snachts

aangezien we niet steeds in de negatieve sfeer wer blijen hangen, zouden we het op prijs stellen, wie na de 2e ICSI poging dus de 3e poging zwanger zijn geworden?
het geeft ons weer moed en kracht om over een tijdje toch weer door te gaan maar dan hebben we wat positifiteit nodig van jullie!

liefs Colinda78

lieve colinda,

ik weet wat je doorgaat... heb het 2 jaar geleden ook gehad
die pillen waren niet prettig

na onze miskraam vorig jaar, zijn we nu zwanger, dit is onze 4e hier in belgie
geef het een goed plekje, zoek veel steun en troost bij elkaar, en praat er goed over das wat ik je kan adviseren, dat heeft Koen en mij ook 2x erdoor gekregen.

verders een dikke en sterkte meis

liefs Tanja

Hey Colinde,

Ik heb die pillen ook een aantal keren gehad, omdat er steeds deeltjes achterbleven en de h.a. voor de zekerheid ze gaf. Vreselijke pijnen en bijna 1.5 week bloed verlies als gevolg.

Wil je heel veel sterkte wensen.

Wij hadden onze tweede poging 4 eitjes en geen bevruchting maar gaan de 27ste mei voor intake Düsseldorf en kijken en horen wat er nog voor mogelijkheden zijn.
Wil dan sowieso pas na de vakantie opnieuw. Eerst even de ellende verwerken.
Maar we houden moed!

Nogmaals veel sterkte en voor de volgende poging, heel veel succes!
Als het zo mag zijn zullen we beide vast goed zwanger raken en een mooi kindje of kindjes krijgen.

Liefs Pitbull_lady

Hallo Colinda,
Waar ik me aan vast probeer te houden ( 2e ICSI poging net mislukt ), is dat je kansen per poging t/m je 4e poging per poging ongeveer gelijk blijven. Die kansen worden de 5e of 6e poging wat minder.

Volgens het boekje wat ik van Gent heb is 94 % van de vrouwen ( die terugplaatsingen hebben gehad ) na 6 pogingen zwanger. 75 % daarvan is een doorgaande zwangerschap. Dat is 70 % van het totaal.

Het zijn maar cijfertjes en je weet vooraf natuurlijk nooit in welk deel je komt te zitten, maar ik put er hoop uit dat de kans om aan de goede zijde te komen nog altijd groter is, dan om aan de verkeerde zijde uit te komen.

Heel veel sterkte gewenst EN heel veel succes met poging 3.

Groetjes, Nans

Hoi Collinda,

Allereerst veel sterkte meid!! Het is inderdaad heel dubbel; het gevoel van"zie je wel ik kan zwanger worden", en het verdriet van je miskraam. Zo dubbel.

Om je moed in te praten, zou ik je willen adviseren om je vast te houden aan het gevoel van "het kan!".

Even een positief verhaal:
Ik ben zwanger van een tweeling na de 4de poging!!!!!

Maar ik begrijp je gevoel van angst en onmacht volkomen, maar ik heb er vertrouwen in dat het jullie ook gaat lukken .

Geef ook je verdriet de ruimte en als ik een tip mag geven, misschien is een paar maanden rust ook wel fijn. Ik herken me namelijk in jou, maar door- en doorgaan en de "rem"er zelf niet op kunnen zetten, omdat dat psygisch niet lukt. Maar geloof mij, ik had achteraf iets meer rust tussendoor willen nemen om sterker te worden.

Liefs Lief

Hoi lief,

Dank je wel, we gaan zeker ook niet te hard van stapel lopen.
eerst weer even rust, ook de artsen gaan verder kijken door middel van bloedprikken om te kijken of er misschien toch wat fout is bij ons... met de chromosomen of iets anders...
we gaan eerst lekker op vakantie vanaf 31 mei t/m 18 juni en daarna kijken we wel weer verder hoe we erin staan.

En je hebt gelijk, het is gelukt we zijn zwanger geweest dus het kan wel!!!! daar houd ik me ook aan vast! wat ik wel erg fijn vond wat dat de artsen ook zeiden van wees blij dat de natuur het zo heeft opgelost anders was het echt geen goed kindje geweest en daar hadden jullie ook echt niets aan gehad, aan die troost en gedachte houd ik me maar vast, en mijn man ook.

We weten dat het kan, en komt vast goed!de artsen hebben ook niet gezegd van dat het niet mogelijk is, we hebben gewoon de pech dat dit kindje niet goed was,

4e poging? dat betekent dus dt je die zelf moest betalen toch?
mag ik vragen hoe veel dat nou kost? alles bij elkaar?

nou groetjes en succes allemaal

Hoi Colinda,

Wat moet jij/jullie zich rot voelen
Het is soms moeilijk om positief te blijven maar er is nog hoop.
Wij zitten vanaf 2001 al in de m.m. en ben in 2007 bevallen van een gezonde zoon.
Heb ook 4x icsi gehad waarvan 1x afgebroken vanwege een cyste, we kregen te horen dat het voor ons geen zin meer had en dat kwam hard aan.
We hebben besloten om onze laatste icsi in te plannen en dat het daarna afgelopen zou zijn, rust niet steeds alle hoop verzamelen en dan weer met een teleurstelling afgemaakt worden.

We konden het toen niet geloven dat we een positieve test hadden
we dachten dat het niet meer zou lukken, het was een wonder.


Ik hoop ook voor jullie dat er een wonder mag komen en voor iedereen hier.


Liefs
Chris1

Lieve Colinda,

Ten eerste veel sterkte. Ik heb zelf in 2004 een miskraam gehad en ik weet hoe het voelt. Die miskraam was vlak voordat we na 2,5 jaar zelf proberen zouden beginnen met IUI. Je weet nu in ieder geval dat je wel zwanger kan worden maar helaas heb je op de een of andere manier enorm veel pech gehad dat er iets niet goed is gegaan. Je vraagt om positieve verhalen om het vol te kunnen houden en gelukkig lees je hier op het forum van meiden die met de laatste poging toch ineens het winnende lot in handen hadden. Je moet gewoon een keer geluk hebben. Ikzelf heb 6 IUI's, 2 IVF en 2 ICSI behandelingen gedaan. Helaas zonder resultaat. In 2007 waren we uitbehandeld en moesten we leren accepteren dat we voor de rest van ons leven met z'n tweetjes zouden blijven. Dat was niet altijd makkelijk maar ik heb toen wel ontdekt dat verdriet hebben en gelukkig zijn wel degelijk naast elkaar kunnen bestaan. Mijn vriendman en ik zijn heel erg naar elkaar toegegroeid en onze liefde voor elkaar is alleen maar groter en sterker geworden.

December 2009 werd ik ineens niet ongesteld. Het eerste wat ik dacht was dat ik misschien vervroegd in de overgang zou komen(ik word dit jaar 40!), want in die wonderverhalen geloofde ik niet zo. Na een paar dagen heb ik toch een test gedaan en bleek ik zwanger! Begrijpen doe ik het nog steeds niet maar ik ben inmiddels 24 weken en het gaat nog steeds goed.

Ik hoop echt dat iedereen dit mag meemaken. Ik ga in ieder geval keihard voor je duimen!

Liefs,

Femke