Beste allemaal, ben heel benieuwd of er meer dames zijn met ervaring met het volgende. Ik had vanmorgen de punctie. Tevoren was mij verteld wie de punctie uit zou voeren (we lopen al jaren in ons ziekenhuis en ik vind het eigenlijk ook wel fijn tevoren te weten wie de ingreep doet dus vond het wel prettig dat het tevoren was aagegeven). Vanmorgen was de betreffende arts ook aanwezig maar zij bleek toeschouwer (en naar ik vermoed supervisor) te zijn. De punctie werd door iemand anders (met aanwijzingen van de ons bekende arts) uitgevoerd. Er werd ons niet verteld waarom eea zo ging en wat de rollen waren en ik heb daar pas na de punctie naar gevraagd. Dat was gegeven de situatie een bewuste keuzen omdat ik het weinig zinvol achtte onder tijdsdruk van de naderende punctie (en de volgende patient die al wacht) hiernaar te vragen en hierover te spreken. Ik was er bepaald niet blij mee. Ik zou graag willen weten waarom hiervoor gekozen is, waarom het noodzakelijk wordt geacht dat er een tweede arts aanwezig is etc. We hebben dit na afloop gevraagd en toen werd er gezegd dat door de kennelijk minder ervaren dame (ze was toen alleen) dat ze het wel prettig vond als er iemand bij was. Dat leek me erg vaag....Toen we aangaven dat er ze hier wellicht over zouden kunnen communciceren werd ons gezegd dat we dat zelf aan de orde hadden moeten stellen voor/tijdens (??) de ingreep. Ik ben behoorlijk pissig, ook over de laatste opmerking. Een gesprek onder tijdsdruk en tijdens de behandeling vind ik weinig ideaal. Ook vind ik het niet leuk dat werd gezegd dat het "wel prettig" was. Ik ben wellicht wat achterdochtig maar er zal toch echt wel meer reden zijn dan "wel prettig" voor de aanwezigheid van 2 artsen tijdens de punctie. Vraag voor mij blijft of het kennelijk volgens het ziekenhuis ook nodig was en waarom....Zijn er dames met vergelijkbare ervaringen? Wat hebben jullie gedaan? Ik ben er overigens wel gerust op dat de ingreep normaal is uitgevoerd maar mijn gevoel is echt slecht. Denk dat dit iets is wat qua ingreep uiteindelijk waarschijnlijk niet eens zo gecompliceerd is en begrijp ook dat mensen moeten worden opgeleid. Toch vind ik het heel naar - zowel de manier waarop het ging, de reactie en het feit dat uiteindelijk blijkt dat er in de praktijk geen communicatie mogelijk is. Tijdens de ingreep is natuurlijk geen reeele optie en daarna blijft het mosterd naar de maaltijd. Heeft iemand ervaringen? Tips? Ik hoor ze graag. We hebben gevraagd of het ook zo is dat eventuele terugplaatsingen door 2 artsen worden gedaan. Ik wil echt geen terugplaatsing onder suppervisie. Zal en kan ik dit aangeven? Het is onze 5de behandeling voor een derde kindje (wel 2 miskramen gehad maar verzekeringstechnisch waren die te vroeg om opnieuw te mogen tellen). Het moge duidelijk zijn dat wij het (net als iedereen) heel belangrijk vinden dat niets aan het toeval wordt overgelaten.

groet, Charlotte

Hallo Charlotte,

Het klinkt mij als UMCG, daar werden wij meerdere malen geholpen door de behandelend arts die er dan idd bij stond maar er vele andere ogen mee keken en dingen uitvoerden.
Ik er vaarde dat als er onplezierig en zeer zeker niet alsof je een vertrouwensband hebt.

Onze punctie is door een arts uitgevoerd die veel ervaring had en alles behalve vlekkeloos verlopen, ook ervaring zegt helaas, in deze geen bal.

Ik hoop dat de wachtdagen goed gaan en dat je eitjes bevrucht worden.
Sterkte, want dit soort ervaringen doen je weinig goeds weet ik uit eigen ervaring.

Liefs Pitbull_lady

Hallo Charlotte,
Wat naar dat je een vervelend gevoel over hebt gehouden aan de punctie.

Ik vind dat je er heel netjes mee bent omgegaan en je kunt het zeker aankaarten in een volgend gesprek ( na de terugplaatsing ).

Bij de terugplaatsing kun je het trouwens zeker aangeven dat je geen 2 mensen aan het voeteinde wilt hebben.
Ik hoefde in het begin al niemand bij de echo's erbij.
Inmiddels ben ik daar iets makkelijker in geworden, maar in het begin gaf ik dat altijd aan als er opeens 2 mensen in het kamertje aanwezig waren. Het is je goed recht om je eigen grenzen hierin aan te geven.
Er wordt immers niet naar je voeten gekeken.....

En inderdaad doktoren moeten ook opgeleid worden, maar het kan ook aan jou gevraagd worden / tegen je gezegd worden VOOR de behandeling, zodat je het nog aan kunt geven als je het niet ziet zitten.
Wat ook weer je goed recht is.

Succes meid.
Hopelijk was de punctie succesvol en vind er een terugplaatsing van mooie emmy ( 's )plaats!!!

Groetjes, Nans

hoi hoi,

Het is eigenlijk niet netjes om van te voren geen toestemming te vragen om er een 2de snoet bij te hebben.
Of een beginnende arts die het nog moet leren.
Je hebt namelijk recht op keuze van behandelaar.
En hoe het gelopen is verdient geen schoonheidsprijs

ik zou je willen adviseren hier toch een briefje over te schrijven naar je hoofdbehandelaar en daarin je gevoelens te zetten en de emoties te benoemen enz.
Natuurlijk kijken ze er zeer zakelijk naar maar het is nu eenmaal niet een prikje in je dikke teen, je ligt met je hele privegebied in de picture.

STerkte en probeer het goed te verwerken.

Hoi Charlotte

Vorig jaar werd bij mij ook de punctie uitgevoerd door iemand die in opleiding was. De professor van de afdeling (het hoofd) die haar begeleide was erbij. Dit werd ons van tevoren vermeld en ik had er geen problemen mee, iedereen moet het leren. Ik had wel in me achterhoofd van als je het verknalt, dan wil ik een extra vergoede poging terug. Het was de minst pijnlijke punctie voor mij heeft zij het goed gedaan. Ik kan me wel jou frustratie voorstellen hoe ze me je om zijn gegaan. Hun moeten tegen jou van tevoren zeggen wie wat gaat doen, daar hoef je zelf helemaal niet om te vragen, dat vindt ik raar.
Hopelijk komt het niet meer voor dankzij dat jij er wat van gezegt heb.

gr Desi