Jeetje wat een rot weekend.

Nadat ik afgelopen woensdag hoopvol wou gaan testen, viel deze letterlijk in het (toilet)water .
Ik had alle symptomen, Misselijk pijnlijke borsten kon geen vlees meer ruiken.
Donderdag een nieuwe test willen gaan kopen maar was helaas te laat bij de winkel. (dan nog maar 1 dagje in spanning dacht ik zo)

Vrijdag prikken: uitslag negatief

Hoe kon dat nu. ik had alleen maar wat druppels oud bloed verloren, en voelde verder niet een ong aankomen. Terwijl deze normaal maandelijks optijd en duidelijk en zeer zeer pijnlijk aanwezig is.
Ik kon de rest van de dag niet meer stoppen met huilen.

Nu net ong geworden en heb op de wc zitten huilen als een klein kind.
Daar gingen ze, mijn 2 emmy's. Ergens wel een beetje opgelucht want ik vond het maar een heel naar idee dat het nog in mijn lichaam zat.

Ik heb me hier zo ontzettend op verkeken. En voel me nu een beetje alleen op de wereld, ondanks dat mijn vriend ook ontzettend verdrietig is voelt hij niet de pijn die ik voel (heb ik het idee),
gepaard met de ontzettende buikkrampen en misselijkheden

We hebben al afgesproken om nog wel een tp te doen maar omdat we in mei de sleutel van ons nieuwe huis krijgen wil ik voor die tijd zeker geen punctie. Aangezien ik nog 5 kleintjes in de vriezer heb die allen niet van top kwaliteit waren is het ook maar de vraag of ze goed ontdooien. ze willen er 2 terugplaatsen vanwege de kwaliteit.


pffff weg huilweekend, hallo nieuwe week met afleiding op me werk en me lieve neefje die vrijdag voor het eerst bij zijn tante in de grote stad komt logeren.
31 maart weer terug voor gesprek.

Meid,

Ik weet hoe je je voelt.
De eerste keer ICSI, we hadden drie eitjes en eentje was slechts bevrucht. Een top embryo, wat kun je je nog meer voorstellen?
Geen bloeding alleen ook wat druppeltjes oud bloed verloren, positieve test...alles goed, dachten we. Ze waren bij ons de progestan vergeten en dus kregen we op de bijna 7 wkn een miskraam.
Vreselijk vond ik, had ook het idee dat manlief nooit kon doormaken wat ik daar maakte. Maar ja, als het er niet over hebt zul je het nooit weten.

Meid probeer er met elkaar over te praten.
Heel veel sterkte in elk geval.

Wij hebben net de 2de ICSI erop zitten, vier eitjes en geen bevruchting, dus ook geen tp :S helaas...
Was zaterdag 2 weken, heb het er ook nog heel moeilijk mee.

Dikke knuffel, liefs Pitbull_lady

Wat ontzettend naar voor jullie! Ik huil met jullie mee!!

Ik moet straks naar het ziekenhuis voor de bloedtest en heb geen menstruatiekrampen gehad, geen (oud) bloedverlies etc.
Je gaat inderdaad stiekem zo erg hopen en ervan overtuigd zijn dat je zwanger bent...........en wat valt het dan rauw op je dak als het niet zo is!

Heel heel veel sterkte met het verwerken!!

lieve zwaantje o zo herkenbaar.
ik moet vandaag testen en ik wil niet, wil liever op de wolk van hoop zitten maar ik heb sterk het gevoel dat het een negatieve test wordt , mogelijk ook om me zelf te beschermen maar denk dat als ik de uitslag hooor dan nog zal janken

dus beschermen?? Is denk ik onmogelijk

oo lieve zwaantje...
dat is geen leuk bericht meis...
je hoopt vaak dat het de eerste keer gelijk raak is maar velen weten dat dat niet altijd zo is.

praat veel met elkaar, laat elkaar weten wat er in jullie omgaat. das echt heel belangrijk, pak elkaar eens flink vast en samen huilen doet ook enorm goed

laad jezelf weer op en dan zul je zien dat je de volgende poging weer energie genoeg hebt om verder te gaan.

liefs Tanja

Hoi Zwaantje,

Als ik iets geleerd heb van ons hele ICSI-avontuur dan is het wel dat ons lichaam en ons hoofd ons zo enorm voor de gek kan houden! Meerdere keren heb ik gedacht: "deze keer gaat het lukken" om vervolgens weer huilend van het toilet te komen... En toen die ene keer, dacht ik ook: "het is mislukt" immers, bloedverlies betekent toch 9 van de 10 keer mislukt?! Nou, toen dus niet want acht maanden later werden er twee dochters gebeuren.

Het verdriet als het mislukt is enorm en dat is normaal en logisch. Je kijkt er zo naar uit en dan houdt je lijf je ook nog voor de gek.

Probeer deze grote teleurstelling te verwerken en neem er je tijd voor. Als je er aan toe bent, kijk dan vooruit en ga aan de volgende poging beginnen. Ook de meeste natuurlijke zwangerschappen komen niet in 1 poging tot stand, hou je daar aan vast.
Sterkte de komende tijd en succes met je volgende poging.

Hallo Zwaantje,
Ach meis.....
Dat is naar. Zo'n teleurstelling kan zo hard aankomen.
Neem maar even de tijd om verdrietig te zijn. Het is ook gewoon nogal wat.

Kruip daarbij toch maar dicht tegen die man van je aan.
Het is dan wel niet zijn lijf, maar die man is ook verdrietig en bezorgd om jou waarschijnlijk.

Sterkte!!

Groetjes, Nans