Hoi,
vorig jaar is ons hetzelfde overkomen. Nekplooi van 8,1 mm!! en een kans van 1:5 op een Downkindje. Vruchtwaterpunctie wees een gecompliceerde chromosoonafwijking uit. Het werden hele moeilijke weken waarin we moesten beslissen of we de zwangerschap door lieten gaan. Dat hebben we gedaan, want de echo's lieten een perfect kindje zien. Onze grote boef van bijna 10 maanden ligt nu boven heerlijk te slapen! Hij doet t super en ontwikkelt zich als een normale, gezonde knul. Hij heeft alleen een gaatje tussen de boezems van zijn hart, maar dit is met 1 operatie op te lossen. En van de chromosoomafwijking is nog niks zichtbaars te merken. Geen dokter die dit alles verwacht had!!
Met dit verhaal wil ik je zeggen dat ondanks alle slechte kansberekeningen het toch heel goed kan uitpakken. En ook al had onze knul een zichtbare afwijking gehad, dan nog waren we heel gelukkig met hem geworden.
De grond zakt onder je voeten weg als je het bericht krijgt wat jullie hebben gekregen, maar houd goeie hoop!!
Als er niks aan de hand is, zijn al die extra onderzoeken fijn. Maar als er wel wat uitkomt dan ga je je ongerust maken en dat vaak onnodig.
Veel sterkte

met de rest van de onderzoeken en wachten op uitslagen!
Groetjes, bodo