Waarschijnlijk krijg ik het hele forum nu over me heen, maar dat is niet anders. Ik zit er nl. enorm mee. Vroeger altijd gerookt, sinds jaren pogingen om te stoppen, die af en toe een tijd lukken, maar bij tegenslagen koop ik steeds weer een pakje. Bij de pogingen rook ik zo goed als niet, maar soms lukt het niet helemaal.

Voor wie is dit herkenbaar? Ik voel me er zo schuldig om en ben zo bang dat dat de oorzaak is dat ik nog niet zwanger ben, wat ik me eigenlijk niet kan voorstellen. Ben zo bang dat ik het me later nooit vergeef, dat ik niet helemaal kon stoppen. Begin over aantal weken weer met prikken, maar het lukt me gewoon niet om de siga langer dan een paar dagen te laten voor wat het is................

Ben er heel verdrietig om en vraag nu maar om tips. Hebben jullie af en toe iets gerookt? Verder gedraag ik me meer dan voorbeeldig, drink zelfs al heel lang niets meer etc. etc.

Hey vakantie. Ik heb ook altijd gerookt en nooit zwanger geraakt. Maar nu rook ik al een jaar of 5 niet meer en ben nog niet zwanger, zelfs niet met 2,5 jaar ziekenhuisbezoeken.
Nu is het wel zo dat roken de zwangerschapskansen minder KAN maken. Maar tel eens uit de mensen die wel roken die zwanger zijn zonder problemen.
Denk dat het dus bij jou wel eens anders kan zijn. Maar let wel, dat een gyn je waarschijnlijk zal wijzen op het roken en het is beter te stoppen.
Als het niet lukt alleen, doe eens accupunctuur of andere therapien. Je huisarts kan er genoeg over vertellen.
Succes.

Hey vakantie,
Ik herken je schuldgevoel heel erg! Ik rook(te) erg weinig (zo'n 4 a 5 per dag) en als ik de eerste deca erin zet, stop ik helemaal, tot aan de week dat het weer mis is...dan heb ik ook de neiging om weer even een pakje te halen en even te roken. Vervolgens voel ik me weer schuldig, en gooi ik ze gelijk weer aan de kant, meestal ook omdat er vaak alweer snel een cryo behandeling volgt.
Ik rook dus nooit als ik aan het behandelen ben en dus ook niet in de wachtweken, totdat ik zeker weet dat het echt weer mis is!
Dit gaat me prima af.
Heb het afgelopen jaar dus bijna niet gerookt, omdat de behandelingen allemaal erg snel op elkaar volgden!
Omdat ik eigenlijk zo weinig rook, zeggen mensen vaak...stop dan toch helemaal en pak er ook geeneen als het weer mislukt is, maar ik ben dan vaak zo boos en verdrietig dat ik dit dan erg moeilijk vind!
Ik denk dat het echt beter is om tijdens de behandelingen helemaal niet te roken, en als je, na een mislukking, weer eens een peukje opsteekt,tja, wat zal ik zeggen....niet roken is natuurlijk altijd beter, maar dat weet je zelf ook best.
succes!! gr. krul

Tja, moeilijk...Ik ben gestopt met roken voor dat ik mijn 1e afspraak in het ziekenhuis als had het was best moeilijk maar het is me toch gelukt,ik wou niet ook nog de stress van het niet roken hebben tijdens de behandeling.dus toen wij met de eerste ICSI begonnen was ik 7 maanden gestopt.

Ik denk dat je gewoon moet doen wat het beste voor gevoel is..Ik kan wel zeggen dat het beter is om eest gestopt te zijn maar daar heb je niks aan. En als ex roker weet ik hoe moeilijk het is..zeker als je in stressvolle situaties zit.

Een vriendin van mij rookte vrolijk door tijdens haar Clomid-periode. Niet zwanger. Na 2 jaar proberen de 1ste IUI: zwanger. En ook toen nog een sigaret of 5 per dag gerookt. Heb mijn afkeur uitgesproken, maar ook dat het haar beslissing is.

Kennis, 2 jaar bezig (heeft al 2 gezonde kids), miskramen en nu ruim 25 wk zwanger. Ze loopt nu nog met een glas rose en sigaret rond. Dan ben ik dus weg, want dat snap ik echt niet.

Mijn man heeft de 1ste 2 IVF gerookt, hij was al jaren een stevige roker en is in feb 2009 gestopt. Ik rookte buiten de ww om ook nog wel eens. Af en toe een glaasje deed ik ook. Nu zijn we beide geheelonthouders. Ik al vanaf de geslaagde cryo poging, maar dat heeft helaas maar 15wk mogen duren. Alleen mijn man drinkt af en toe nog wat. Benieuwd of het wat uitmaakt voor deze IVF. Denk het niet, maar het voelt iig beter.

Dus je ziet: wel roken en ook zwanger kunnen raken. Maar goed is het natuurlijk niet. Snap ook je probleem hoor. Als ik naar mijn man kijk, hij heeft het nog steeds moeilijk. En ook al deed ik het af en toe voor gezelligheid, som denk ik ook nog wel eens...hmmm... Maar aangezien ik een gelegenheidsroker was tijdens een wijntje, en ik niet meer drink heb ik het er verder niet moeilijk mee.

Nou, heel verhaal. Het belangrijkste is dat het niet ok is en je het dus beter niet kunt doen. Maar het weten en doen zijn 2 dingen. En je hebt al zoveel spanningen in dit traject dat een sigaretje juist voor ontspanning kan zorgen. Sterkte.

gr Cammy

ps. je kunt hier een hoop kwijt hoor zonder dat je iedereen over je heen krijgt. We zijn allemaal mensen en niemand is perfect. Dus schroom niet iets te zeggen/vragen. En een beetje discussie kan geen kwaad, toch?

Hè vakantie,

Ik snap dat je abng om het hele forum over je heen te krijgen.
Maar zoals Cammy al zei, iedereen is hier om te vragen enz.

Ik ben ook gestopt, toen ik hoorde dat we de mmm in moesten.
Natuurlijk wist ik al eerder dat roken niet goed, maar toen we nog op de natuurlijke manier bezig waren, dacht ik altijd als ik zwanger blijk te zijn, dan stop ik.

We zijn in nov. 2002 voor het eerst in het ziekenhuis geweest, toen hoorden we dat we ICSI moesten doen.
Rond juni/juli 2003 kwamen we op de wachtlijst, vlak voor de zomer.
Toen ik dat hoorde, ben ik gestopt.

Ik wilde er graag al een tijdje af zijn, en iid net zoals iemand hier al vertelde, wilde ik er geen stres bij, van je moet stoppen.

Gelukkig is het gelukt.
Mijn man heeft nooit gerookt.

Drinken deed ik al eiegnlijk nooit, ik was en ben nog altijd de bob.
Mijn man dronk allèèn tijden een verjaardag of feestje.
Da's nog niet eens elke maand.
Maar hij drinkt ook niet nu weer zo lang bezig zijn.
We zijn dus ook geheel onthouders.

Tuurlijk zijn er mensen die zwanger worden mèt roken.
En mensen in de mmm die zwanger worden mèt roken.
Allèèn vind ik, omdat het al moeilijk gaat, daardoor zitten we in de mmm, wil ik er alles aan gedaan hebben.
Zodat ik niet later kan zeggen, had ik dit maar, of had ik dat maar.

Na onze vroeggeboorte's heb ik ook regelmatig gedacht, zou het wèl gekomen zijn door iets wat ik heb gedaan ?
Hoewel ik weet dat dat niet zo is.
Toen ik zwanger was van mijn dochter, heb ik ècht niets gedaan, wat ik enigzins niet vertrouwde.
Zodat als het wèèr mis zou gaan, ik niet zou kunnen zeggen, shit, misschien had ik dat niet moeten doen.

Ik hoop voor je dat je kunt stoppen.

Het is gewoon beter, helemaal als blijkt dat je zwanger bent !
Dan mag je toch òòk niet roken.

Heel veel succes Raffie

Hallo vakantie,

Wij zijn bijna 3,5 jaar bezig en gedurende deze tijd heb ik het grootste gedeelte gerookt. En natuurlijk was er altijd dat schuldgevoel. Ligt het misschien daaraan dat we nog niet zwanger zijn? Nu zijn rokers (ik was daar één van ;-) ontzettend goed in het goedpraten van ons rookgedrag, want iedereen kent wel iemand die ondanks het roken zwanger is geworden en een gezonde baby ter wereld heeft gebracht. Geluk noem ik dat, want je wil er toch niet aan, dat er straks iets met je kindje is en je jezelf iedere dag afvraagt of het misschien iets met je rookgedrag te maken heeft.
Toen we zijn begonnen met IVF ben ik twee maanden voor het begin gestopt en ik rook nog steeds niet. Het was even lastig, maar drie weken verder ben je over de moeilijkste gedeelte heen.

Ik las/hoorde dat de kansen van vrouwen die rookten en deelnemen aan een ivf behandeling drastisch daalden (volgens mij met 40%), dit gaf de ivf-arts ook aan. Ik dacht bij mijzelf, ik doe mee aan dit traject om mijn liefste wens uit te laten komen en het is een pijnlijke behandeling en dan blijf ik gewoon lekker doorroken?!....heb ik dat er niet eens voor over? En mijn kansen worden ook nog kleiner worden en ze zijn statistisch al zo klein.... Waar of niet.....ik wil het risico niet nemen....

Mijn partner rookt wel en die heeft een doorverwijzing gehad naar de Rookstoppoli (er is gewoon een aparte poli voor!) in ons ziekenhuis. Zij kunnen kijken wat het beste bij je past en je ondersteunen......

Wat je ook besluit....als je blijft roken,,accepteer dat dan, want anders krijg je er weer heel veel stress van en dat is ook niet goed ;-)
Heel veel succes!

Groetjes
Seren

Hoi Vakantie,

Toen wij bij onze toenmalige gynaecoloog kwamen om het hele IVF gebeuren te bespreken, vroeg hij of we rookten. En dat deden we allebei. We moesten stoppen! Ja dat dachten we al..

Ongeveer een jaar later hadden we de knoop doorgehakt en wilden we voor IVF gaan. Ik wist dat ik eerst nog een operatie moest ondergaan en alleen de gedachte om te stoppen met roken was wel heel erg moeilijk. Ik wilde dus eerst die operatie ondergaan en daarna stoppen.
Hij vroeg toen of we inmiddels gestopt waren en dat waren we nog niet.
Daar was hij helemaal niet blij mee.

Hij heeft toen tegen ons gezegd dat de kansen voor een geslaagde IVF op ongeveer 33% liggen, maar als je rookt dat dit percentage nog maar tussen de 10% en 20% ligt (als ik me niet vergis)
Wij schrokken daar al heel erg van, we wisten wel dat het niet goed was, maar zo drastisch?

Hij wilde ons niet verder met IVF helpen als we niet waren gestopt.

Dat vind ik nog steeds een hele goede uitspraak! Dat was echt onze stok achter de deur!
Het was dus OF roken, OF een kans op een kindje.

De 20e zijn we 10 maanden gestopt. En wat is het ons meegevallen om te stoppen! We hadden het veel erger verwacht! Als we dat eerder hadden geweten, dan waren we veel eerder gestopt!

Mijn vriend rookte iets meer dan een pakje per dag, ik iets minder. Het geld zetten we nu apart en nu staat er daarvan al 2600 euro op de bank!! Daar kunnen we toch al een leuke baby uitzet (haha) van kopen!

Dat het slecht is, weet je al lang. Dat wisten wij ook, maar dat was niet de reden om te stoppen.
Dat ultimatum heeft ons echt geholpen! Een datum afspreken en er voor gaan! Klinkt makkelijk, maar eigenlijk is het dat ook.. Dat geloof je nu niet, dat weet ik, maar het is echt zo!
En wat Raffie al aangeeft, als je zwanger bent, mag je ook niet roken.

Sorry.. Een heel verhaal..

Succes!

Liefs

Hoi Vakantie,

Hier ook een ex-roker. Kijk dat het beter is het niet te doen is ook bewezen, dus daar is geen discussie over. Maar weet je wat ik denk...
De angst aan de gedacht om te stoppen is veel erger dan het stoppen zelf. Het is even moeilijk dat klopt, maar als je daardoorheen bent is het stukken makkelijker en voel je je sterk.
Ik denk nog weleens mmmm sigaretjes zou ik best lusten..Maar denk dat ie niet eens meer zo zou smaken als ik denk.

Hey,
Ik begrijp jou ontzettend goed. Ik wou ook stoppen met roken en dat was me haast gelukt. Alleen door de stress die ik kreeg om te stoppen en de daarbij behorende emo buien hebben de arts doen zeggen dat ik zo ongeveer 5 sigaretjes per dag moest roken. Ik ben een stress roker zeg maar. Als ik ergens ben waar ik niet mag roken kan ik het zonder er bij na te denken laten. Daarom hebben we vorig jaar ook besloten om bij ons thuis iig niet meer te roken en ben zelfs blij met het rookverbod in horecagelegenheden. Dit werkt goed. De arts gaf aan dat stress vele malen erger kan zijn dan die 5 sigaretten per dag.
Ik snap dat je bang bent dat het hele forum over je heen valt maar zoals al eerder gezegd is dit forum er voor iedereen. Ik zou ook niet in een poging gaan stoppen. Dit geeft alleen maar meer stress. Het is nu wel eenmaal een feit dat roken de kansen verminderd. Er zijn heel veel manieren om te stoppen met roken.
gr. Daantje