Lieve allemaal,

Heb een heel zwaar weekend achter de rug. Mijn zusje, 2 jaar jonger, is binnen een half jaar zwanger geraakt. Ik gun echt iedereen het beste en zeker haar, ik hou immers heel veel van haar maar ik ben ook zo jaloers...Ik wil zo graag haar oudere blije zus zijn maar zo moeilijk. Ik word van alle kanten heen en weer geslingerd... Aan de ene kant wil ik met haar mee alles beleven, aan de andere kant ben ik er soms zo misselijk van en kan ik niets aanhoren over babykleertjes etc etc...
De onderbuurvrouw is zwanger, 2 van mijn ex-liefjes worden vader, bij de verjaardag vorige week 2 vrouwen zwanger etc etc etc...
Wij staan op de stoep voor een 3e icsi poging maar twijfelen nog over voorburg of dusseldorf...

Ik voel me echt zo slecht... zal wel beteren.
Ik ben altijd zo positief, wat is de reden van deze test in het leven.

Voel echt met jouw Arni! Af en toe, zeker net na de mislukte icsi, ga je jezelf toch wel erg zielig vinden en zich afvragen -waarom wij?

In de periodes probeer ik altijd tegen mijzelf te zeggen dat we voor de rest niks te klagen hebben en dat het allemaal veel erger kan. En langzaam maar zeker beginnen we ook aan de alternatieven te denken - hoe zou een leven zonder kinderen er uit kunnen zien? willen we adopteren? surrogaatmoeder??? zijn nog lang niet uit, maar merk dat ik meer kan relativeren door zich die vragen te stellen.

Heel veel sterkte!
Marina

Lieve Arni,

Ik begrijp je reactie volledig. Vorig jaar november ging ik trouwen. Het was een beetje moeten want na twee mislukt isci pogingen richten wij onze pijlen ook op adoptie en daarvoor moesten we getrouwd zijn. Twee weken na mijn trouwen kwam mijn 4 jaar jongere zusje vertellen dat ze zwanger was. Ze waren nog geen half jaar aan het proberen. Mijn wereld stortte in. Het was zo confronterend, ik kon maar heel moeilijk leuk doen tegen haar. Het ging gewoon niet. Ik heb me een maand heel belabberd gevoeld en toen besloten, na het zoveelste verhaal over een echo of misselijkheid, dat ik niet meer wilde dat zij mij belde. Ik heb mijn moeder en mijn zusje gevraagd mij met rust te laten en dat ik zelf wel contact op zou nemen met hen. Dit werd me niet in dank afgenomen, maar ik moest kiezen voor mezelf. Je kunt niet lief zijn voor anderen als je dat niet bent voor jezelf!!
In januari hadden we onze laatste icsi. Wonder boven wonder lukte deze. En hoe blij we ook waren, het verdriet dat ik in die paar maanden had gekregen door de manier waarop er werd omgegaan met haar zwangerschap en mijn verdriet heeft wel iets in mijn houding tov mijn familie veranderd. Ik kies voor mezelf en als anderen daar inpassen dan is dat prima, maar meer is er effe niet.

Eigenlijk heb je niets aan mijn verhaal, maar ik wil je toch een hart onder de riem steken. Je mag jaloers zijn, het is niet anders en je hoeft niet leuk te doen. Jij bent nu belangrijk, met welke gevoelens dan ook.
Heel veel sterkte!!!

hey Arni,

herkenbaar, vorig jaar kregen wij op onze testdag te horen dat we weer niet zwanger waren, zucht snik, prompt belde mijn broertje (5 jaar jonger) op dat zij die dag te horen kregen dat zijn meisje zwanger was, en notabene door de pil heen en niet gepland, zo wat baalde ik zeg.
ene kant was ik hartstikke blij, uiteraard want ik hou enorm van mijn bro, maar aan de andere kant, koen en ik waren zo verdrietig en teleurgesteld dat het bij ons weer niet gelukt was.
inmiddels ben ik de trotse tante van een heel mooi nichtje

voor de rest heb ik wel wat moeite om zwangere vrouwen te zien maar in mijn vriendenkring zijn er geen zwangeren meer, en zullen waarschijnlijk ook niet meer komen omdat iedereen al kinderen hebben van 10 jaar en ouder en niet meer met babys bezig zijn.

liefs Tanja

Hee Arni,

Hoe herkenbaar weer.. Ook wij worden overspoeld met zwangerschappen en bevalling incl kraamvisite..
Als we het halen mogen we vrijdag testen. Moet er niet aan denken als deze negatief is of ik eerder ongesteld word, en dan naar alle kraamvisite etc..
Moet dan denk ik toch even 3 keer slikken voor we gaan.

Bah, wat een vervelende situatie.. Ik hoop dat je omgeving, je zusje vooral, wel begrip voor jullie situatie kan opbrengen en begrijpt als je het even niet zo goed aankan.

Heel veel sterkte ook met de beslissing tussen Voorburg of Dusseldorf.

Een dikke !

Liefs

Hallo Arni en anderen,

Dit is een probleem waar wij in de mmm altijd weer mee zitten.
Bij ons en iedereen hier denk ik ook hetzelfde verhaal.

Wij zijn in onze omgeving (vrienden/familie), het eerste getrouwd en hadden vòòr het trouwen al kinderwens.
Maar bijna iedereen had kids vòòr ons.
Òòk de mensen die nooit kinderen wilden, of die nog lang nog niet aan kinderen wilden beginnen, wat ze altijd zeiden.
Nou is dat op zich natuurlijk geen probleem, want wij hebben nu eenmaal een probleem en hun niet.

Allèèn wat nu wel erger wordt, vind ik, dat deze mnesen inmiddels allemaal al 2 of 3 hebben.
Dat soort dingen krijg je nu.

En andere mensen om je heen.
De jongere broertjes en zusjes van je vrienden, jonge neefjes en nichtjes, de jonge samenwoners v/d buurt, van begin 20, ze zijn hier nu weer jonge ouders aan het worden.

Maar goed, ga er maar weer mee om.
Allemaal zwangere buiken en kinderwagens.

En mensen die zeggen, wordt het voor jullie niet weer eens tijd ?
De kleine gaat al naar school toch ????

Hmmmmm

Ik weet, wij hebben het geluk om een wondertje te hebben.
Maar ik weet ook nog heel goed voelde om (nog) niets hebben.
En als je heel erg graag een brusje wilt, is de jaloezie niet veel minder trouwens.

Hèèl veel succes allemaal.

Groetjes Raffie

Hallo Arni,
heel herkenbaar. Mijn jongere zusje is inmiddels zwanger van haar tweede. Bij haar heb ik er niet zoveel problemen mee omdat we altijd heel eerlijk en open tegen elkaar zijn en zij ook begrijpt als ik even geen zin heb om er over te praten etc.
Belangrijkste is om te doen waar je jezelf goed bij voelt en er is niemand anders die kan bepalen wat dat is, alleen jijzelf! Volg je hart en doe wat bij jou goed voelt. Heel veel sterkte!!
Liefs,
Nienke

Heel herkenbaar dit alles, mijn beste vriendin heeft 2 kinderen, een goede vriendin van mij is nu 10 wkn zwanger, een kennis van mij is nu 15 wkn, een andere kennis is al uitgerekend maar nog niet bevallen en in de familiekring is er iemand volgende week uitgerekend en mijn broertje kreeg op zijn 18e een zoontje. En schijnbaar trek ik het ook aan of valt het ineens meer op maar ik zie gewoon overal alleen maar zwangere vrouwen... Ik werk in een supermarkt in een winkelcentrum, maar naar mijn idee krijg ik alleen zwangere vrouwen aan mijn kassa, en dan denk ik heel vaak: Wanneer ben ik nou eens een keer aan de beurt???? Wij willen het ook zo graag, en ik kan vooral jaloers worden op mensen die eigenlijk geen kinderen willen maar perongeluk de pil zijn vergeten en nu zwanger zijn, dan denk ik ja hallo ik ben al jaren niet meer aan de pil.......Maar ja ik moet positief blijven en maar denken dat het ons ook nog wel gaat lukken, maar soms is dat wel heel erg moeilijk

Vossie,

Ik begrijp wat jij bedoelt, dat je nu aan jezelf wilt denken.
En ook dat mensen je dat niet in dank afnemen.

Ik was eerst ook altijd zo van, ach laat maar.
En van; we gaan er wel heen, moet wel even voor hun.

Maar mensen denken bij ons ook niet vaak, doe maar voor hun.

Daar ben ik wel achter.

Wij hebben best veel problemen met mijn schoonzusje gehad.
Omdat zij niet weet hoe of wat ze dingen moet zeggen.
Daar was ik zat van.

Zij heeft altijd alles erger dan anderen, en natuurlijk ook dan ons.

Te veel om op te noemen, maar iig over kinderen, zij hebben er 3.
Ze zijn in juni getrouwd en eind aug. was ze zwanger.
Daarna voordat de 1e 1 was, was ze alweer zwanger.
De 3e volgde daarna ookv rij snel.
En dan ook nog klagen.

En over meer, maar zoals ik zei te veel om op te noemen nu.

Wij hebben op een gegeven moment ook gezegd, dat we even geen zin hadden in haar.
Vooral omdat ze ook altijd zo klaagt enz.
Ook tegen mijn ouders gezegd.
Tegen mijn broer en haar dat we met niemand ff zoveel wilden, zo zijn we dan ook wel weer.
We hebben het regelmatig tegen hun zelf gezegd. dat bep. dingen voor ons even te veel zijn als ze dat zeggen enz. maar dat snappen ze niet.

Iig, gaan zij klagen tegen mijn moeder, dat wij hun en hun kids geen aandacht geven.
Sorry ?
Mijn moeder komt bij ons verhaal halen, kunnen ze zelf namelijk/schijnbaar niet.
Wij uitleggen, maar toch werd dat ons dus niet in dank afgenomen.

Dussss.....

Vooral familie kan soms vaag zijn..........

Groetjes Raffie

Kinderwens,

Ik begrijp je.
Ik zie ook overal allèèn maar zwangeren.

Een vriendin moet nog 5 wk, en dan krijgt ze haar 2e.
De 1e is in eind aug. pas net 1 geworden !

Hmmmmmmm

Wij zijn vanaf nov. 2006 bezig, en zij heeft in die tussentijd al weer 2 gekregen.
Ze kon haar man nog niet eens toen wij alweer bezig waren, hahahaha

Haar zoontje is dus in aug. 2008 geboren, de 2e komt in nov. 2009, en haar man kent ze sinds half januari 2007 ongeveer.

bleh, ik ben wel blij voor haar, maar ook een beetje jaloers hoor, dat het daar zo makkelijk gaat.

Groetjes Raffie