Hoi,

Tja, het is misschien een rare vraag en ik wil ook niemand tegen het hoofd stoten maar ik heb toch een vraag.
Ik ben zelf 38 en zou nog graag voor een brusje gaan.
Tijn is vorig jaar geboren na 10 icsi behandelingen.
Ik wil wel heel graag door maar maak me toch ook af en toe wel zorgen over mijn leeftijd.
Zijn er andere die dit ook herkennen?
Alle meiden in mijn omgeving die zwanger zijn of worden zijn allemaal veel jonger dan mij. Ik zou niemand in mijn omgeving weten die ook op latere leeftijd kinderen kreeg.
Krijgen jullie ook reacties hierover?
En hoe denken jullie over de risico's?

Groetjes Henna

Henna,ik ben zelf 37 en zwanger van mijn eerste kindje na ongeveer 10 jr. kinderwens!

En ja uiteraard had ik het ook liever anders gezien,mede omdat ik weet dat de kans voor een brusje steeds kleiner wordt( terwijl ons kindje nog niet eens is geboren!!).En als ik op scholen moeders hun kinderen zie brengen denk ik,daar maak ik als alles goed blijft gaan na een aantal jaren ook deel van uit,tussen al die jonge meiden.Wat risico's betreft heb je uiteraard meer kans op miskramen,maar alles is betrekkelijk.Wat ik zie als een groot voordeel van nu een kindje krijgen is dat ik er vol overgave van geniet,en veel bewuster in het leven sta,minder naief ben dan jaren terug! en denk dat ik het kindje heel veel liefde kan geven omdat het nu zo extra gewenst is en we beseffen dat het niet vanzelfsprekend is zoals je veel moeders met hun kinderen ziet omgaan!We hebben zowat de hele wereld mogen rondreizen en enorm kunnen genieten ,wat ons ook heel wat waard is geweest waar we met heel veel levenservaringen rijker op terug kunnen zien.

Het gaat erom hoe jij je voelt daarin,en niet wat anderen van je zullen denken of over je zullen oordelen.Wij mensen hebben al veel te snel een oordeel klaar terwijl we vaak niet de geschiedenis van iemand anders weten!

Heel veel succes!!

xxx Vlinder

Hi Henna,

Ik ben ook na ruim 10 jaar klussen en dokteren zwanger en nu dus (net) 39. Ik had de wens om voor mijn 30e voor het 1st moeder te worden, majja...

Ik merk zelf in mijn omgeving niks van negatieve oordelen over het feit dat ik op mijn oude dag nog zo nodig moet. Maar dat komt misschien ook omdat iedereen op de hoogte is van het hele proces ernaartoe. Ik word wel boos als ik in de media meningen lees of hoor over de leeftijdsissue; dat vrouwen maar eens wat eerder aan kinderen moeten beginnen......

Ik maak me geen zorgen om mijn leeftijd op zich. Ik voel me jonger en ben misschien in aard ook jonger dan menig meisje/vrouw van begin 30. Wel maak ik me meer zorgen dan ik had gedacht over de risico's op afwijkingen. Omdat ik weet dat mijn zwangerschap nu misschien mijn enige kans op moederschap is, heb ik er voor gekozen om alleen de combinatietest te doen. Ondanks de goede score, maak ik me toch nog zorgen. Theoretisch is er geen reden waarom ik niet uit mezelf zwanger kan worden. Stel dat na deze zwangerschap het grote wonder zou gebeuren en ik nog een keer zwanger raak, dan ga ik denk ik wel voor een vlokkentest of vruchtwaterpunctie.

Als je de wens op een brusje hebt, moet je je zeker niet tegen laten houden door wat anderen er van vinden. Wat de risico's betreft heb je een véél hogere kans op een gezond kind, dan op een kind met afwijkingen. Wel dus goed nadenken wat eventuele testen met je doen en welke je (dus) wilt doen.

Succes!

Liefs,
Miex

Hoi Henna,

Ik ben 37 jaar en zwanger van mijn eerste kindje. Pas toen ik mijn man leerde kennen, kreeg ik opeens een concrete kinderwens. Gelukkig is bij ons alles voorspoedig gegaan, ik was bij de 1e ICSI behandeling zwanger (wij gingen gelijk de mmm in, zie onderschrift).
Mijn man is 10 jaar ouder dan ik, hij heeft al 2 kinderen (20 en 22 jaar al!).
Ik krijg van mijn omgeving geen reactie over onze leeftijden en eigenlijk vind ik reacties van anderen er ook niet toe doen. WIJ hebben de keuze gemaakt te proberen kinderen te krijgen en gelukkig is dat gelukt. Ik denk dat het juist een voordeel is als je ouder bent, je bent wijzer, evenwichtiger en financieel sterker.

We hebben wel een vruchtwaterpunctie laten doen om risico's uit te sluiten.

Ik vind het trouwens echt goed dat jullie na 10x ICSI een kindje hebben gekregen! Al die behandelingen zullen erg zwaar geweest zijn. Ik hoop van harte dat als jullie voor de 2e gaan, dit gelijk raak zal zijn!

Succes! Charmed

Ik ben 38 en al een aantal jaren bezig met ons wondertje. Op latere leeftijd de ware ontmoet dus nu gaan we na 7x IUI over op IVF.
Ik denk als ik terug kijk dat ik alleen maar wijzer ben geworden en mijn kind nog meer te bieden heb dan ik een aantal jaren terug kon. En liefde volop aanwezig.
De risico's? Alles in het leven heeft risico's. Je moet je gelukkig voelen en rottigheid achter je laten. De medische wereld kan je prima helpen met problemen. Vroeger keken ze nergens naar en ging het maar door, 8 kinderen was geen luxe. En hoeveel miskramen er nog tussen konden zitten. En wij zijn ook goed terecht gekomen toch?
Mijn moeder was 36 toen ze me kreeg. Geen enkel probleem, ik ben goed terecht gekomen! Mijn pa was 39.
Ik maak me er niet zo druk om. Ik ben positief bezig mijn droomwens te vervullen. Nu dat het lukt.
Ik ga door tot mijn 3e en laatste IVF. Dan zetten we er een streep onder. Samen zo overeen gekomen. Mijn man is ook ouder dan ik.
Liefs,
Mevr. Plof

Hier nog zo'n "oudere jongere"....
Ik ben 39 jaar en we zijn bezig met onze tweede IVF poging. Ik zou dus 40 zijn als het nu raak is. Maar ook ik voel me, net als Miex, nog lang geen 40. Ik ben sportiever en spontaner dan sommige dames van 35 (als zeg ik het zelf ;-)

Onze vriendenclub weet waar we mee bezig zijn en ik heb geen negatieve reacties gekregen. Alhoewel ik wel weet dat niet iedereen achter IVF staat word het gelukkig niet tegen ons gezegd. En als ze het wel zouden doen, tja....wat dan....
Ik merk dat ik tijdens het hele proces van teleurstellingen en verdriet een behoorlijk dikke huid heb opgebouwd. Ik verwacht niet dat anderen begrijpen hoe ik me voel, maar als "wisselgeld" verwacht ik van anderen dat ze me met rust laten en ik ga zeker niet discusseren over onze diepste wens.

Tijdens m'n zwangerschappen hebben we het natuurlijk gehad over testen. Dat vond ik heel moeilijk. Want bij ons komt er waarschijnlijk geen brusje, en hoe moet dat dan als je kindje veel verzorging nodig heeft en blijft hebben? Helaas eindigden beide zwangerschappen in miskramen, dus we hebben geen testen (hoeven laten doen.

Het belangrijkse is hoe je er zelf in staat. Als je je nog jong voelt en nog een kindje wilt, wat maakt het dan uit want anderen zeggen? Als jij maar het gevoel hebt dat je het maximale eruit hebt gehaald.

Heel veel succes met je beslissing!

Groetjes,
Juul

hoi,
ook ik ben nu zwanger van mijn eerste kindje, ben nu 39. Ik weet nu niet of ik nog aan een brusje zou beginnen (dan moet ik het heel snel achter elkaar doen en zit ik ruim in de 40...), maar anders zou ik graag een pleegkindje gaan opvangen.
Ik ben de laatste in mijn vriendengroep, maar heb wel een vriendin van 39 die een (2e) kindje heeft van een half, en een met een kleine (3e) van 2. Dus gelukkig zijn er wel een paar die een beetje in dezelfde fase zitten, dat scheelt.
Ik heb wel nagedacht over mijn leeftijd en de risico´s. En ik weet nog steeds niet wat ik had gedaan als de combitest niet goed was uitgepakt... Toch is de kans dat je kindje gezond is nog altijd groter dan niet...
Ik had het ook liever eerder gehad. Maar dat zat er gewoon niet in. Moet ook zeggen dat ik me beter voel (en misschien jonger) dan toen ik 33 of zo was. ben evenwichtiger, zit beter in m'n vel, weet eindelijk een beetje wat ik wil... Dat is toch ook veel om je kleine te bieden? Heel veel succes meid, eerst met je beslissing en dan met je evt. pogingen..

hey Henna,

hier ook een "oudere" , ben nu 40 jaar, heb mijn (nieuwe) partner (bijna 46) 3 jaar geleden leren kennen, ik had geen kinderwens meer (heb er al 2 die ook met hulp zijn gekomen overigens) maar hij wel en samen tot de conclussie gekomen dat we eigenlijk samen toch een kleintje willen, en ik op normale manier geen kiddos meer kan krijgen zijn we direct in de mmm terecht gekomen.
inmiddels zijn we 2 jaar, 5 pogingen met 2x zwanger helaas miskramen verder, maar helaas nog geen kleintje van ons 2en.

we gaan in sept/okt nog 1x proberen, lukt dit niet dan sluiten we dit af en gaan we samen verder met mijn 2 kiddos. die hij overigens ook wel een beetje als de zijne beschouwd.
tis zuur maar we hebben er dan alles voor gedaan wat we kunnen.
Inprincipe hebben wij hier in Belgie nog 3 pogingen staan maar mijn lichaam werkt niet helemaal mee (heb al jaren reuma en hoge bloeddruk)
ik hoor hier om mij heen ook veel negatieve berichten, we zijn "te oud" , zonde voor mijn kinderen en nog meer lullige opmerkingen
Ook onze ouders zijn negatief dat we dit doen, maar ik heb zoiets van tis onze keuze en ons leven en wij moeten dit willen en ondergaan en niet zij.
ben een nuchtere hollander maar daar heeft Koen zijn familie denk ik wel moeite mee. dat ik zo denk maarja wij zijn gelukkig en das toch het belangrijkste dat je dit samen wilt en dan maakt leeftijd niet veel uit denk ik toch.
mijn kinderen vinden het geweldig als er evt nog een brusje(s) bij komt.
veel succes meisss

liefs Tanja

Hoi,

Bedankt voor jullie reacties.
Ik ben het met jullie eens dat we dit zelf beslissen en ook wij zijn al jaren bezig en uiteindelijk is het dan gelukt na 10 keer.
Ik moet eerlijk zeggen, hoe verder we kwamen met de behandelingen hoe zwaarder het werd.
We hebben onlangs ook een cryo tp gehad maar helaas dat is niet gelukt.
Ik voel me zelf ook heel jong, maar inderdaad heb ik wel meer 'geleefd' dan de 'jongere' meiden.
Althans zo ervaar ik dat vaak.
Misschien dat ik te ver vooruit kijk en denk dat als ik 60 ben een kind van 20 heb.
Ik vind het heerlijk om een kind te hebben. Ik geniet met volle teugen van hem en ik denk inderdaad dat ik ook meer de rust heb om van hem te genieten.
Al wil dat natuurlijk niet zeggen dat anderen dat niet zouden hebben, begrijp me niet verkeerd.
Ik zie er als een berg tegenop om het weer op mijn werk te moeten vertellen.
Ze deden destijds al zo vreselijk moeilijk en ben bang dat ze nu zullen zeggen, Ja, je hebt nu al een kind wil je er nog een?
We hebben onze cryo tp voor de helft in de vakantie kunnen doen en voor de rest heb ik een smoes verzonnen om naar het ziekenhuis te gaan.
Ze zien het als een belasting voor hun, weet je wel wat het voor ons betekent als jij er niet bent? is een veel gehoorde opmerking
Helaas kan je het niet plannen, ik zal de stoute schoenen weer aan moeten trekken.
We willen graag nog een kindje omdat wij dat willen en niet omdat een ander zich er mee bemoeit.
En de risico's? Ja, bij Tijn kregen we een combinatietest en dat was goed. Ik zou die wel weer willen mocht het lukken.
Hoe dan ook, we gaan ervoor!!!

Veel succes ook allemaal

Fijn om al jullie reacties te lezen! zelf ben ik 36 en voel me soms echt wel een buitenbeentje, veel van mijn vrienden en collega's zijn allemaal veel jonger, wij zijn nu voor een 1e kindje bezig en willen het zo graag. Ik had wel veel eerder gewild maar ben mijn man later tegen gekomen....dat begrijpen sommige mensen niet en dan krijg je soms de belachelijkste opmerkingen!!