We hadden icsi verwacht, of zelfs SETE. Maar 15 april hoorden wij in het ziekenhuis dat mijn zaad goed genoeg was voor IVF. Dit vond ik zelf nogal positief aangezien de laatste keer met de ICSI nachtmerrie van Rotterdam heel veel trauma heeft opgeleverd.
Reeds zijn we met Decapeptyl bezig en Puregon. Maandag gaan we weer met de echo kijken of het allemaal goed gaat.

We vreesden eerst dat het allemaal niet door kon gaan, want de dag van het nieuws, de 15e, kregen wij een auto ongeluk. Er kwamen twee auto's op visite... Door de IVF procedure mogen wij geen pijnstillers gebruiken, af en toe gaan we door een hel.

Mijn vrouw ziet vreselijk op tegen de punctie in het AMC volgende week. Ze is Rotterdam zonder verdoving nog niet vergeten.

We gaan ervoor en ik hoop dat het deze keer gaat lukken. Ik weet de slechte buien van haar goed te incasseren, iets wat de eerste keer helemaal fout ging. Nog even en dan gaat het helemaal spannend worden.

Gr. Jack.

Hoi,
Succes maandag en natuurlijk wat er nog meer komen gaat!
Wat fijn dat je goed nieuws had gekregen betreffende icsi/ivf.
Groetjes Vlinder

Ook ik wil jullie onwijs veel succes wensen met alles

Hallo,

Ik wil jullie heel veel succes wensen volgende week. Ik begrijp dat je vrouw opziet tegen de punctie want ik herinner me het verhaal dat je over Rotterdam had geschreven op een ander topic.
Ik zit zelf ook bij het AMC en ze proberen je echt gerust te stellen tijdens de punctie. Het is en blijft een vervelende ervaring en ik heb wel pijn gehad, maar door de valium én morfine die je krijgt zijn de scherpe randjes er wel af. Bovendien checken ze constant of het nog wel gaat.
Ik vond het zeker wel te doen, omdat het allemaal maar kort duurt.

Houd vol, dan komen jullie er samen wel doorheen!

Juul.

heel veel succes Jack
komt goed let maar op.
ik heb ook nare ervaringen met rotterdam (mcrz), hier in belgie ook geen prettige ervaring (veel pijn enzomeer) maar de meiden en artsen waren wel enorm lief voor me en iets betere pijnstilling

toi toi toi

liefs Tanja

Mijn eerste punktie was een ware hel en enorm traumatisch. Ik was ook vreselijk bang voor een tweede punktie. Echter bij de laatste echo kwamen we erachter dat de eerste keer de pijnstilling vergeten was, dit keer zou ik deze wel krijgen en anderhalf keer keer meer. Samen met een rustgevende tablet.Ook zou de gyn zelf prikken ipv leerlingen wat een stuk sneller gaat.
Niettemin lag ik te bibberen in die stoel en dacht maar aan 1 ding, VLUCHTEN!! Niet gedaan in plaats daarvan liepen de tranen gewoon van angst en onmacht. Al met al viel het 100% mee, geen napijnen zoals de vorige keer en zelfs geen bloed! Wel enorme spierpijn van het angst verkrampen:)

Moet wel zeggen dat na onze eerste keer icsi de volgende keer ivf werd geadviseerd door het lab.Mijn gyn vond het een mogelijkheid om dit half om half te doen om geen kans te laten lopen daar de kwaliteit van het zaad zo weer een keer slecht kan zijn. (mijn man heeft een allergie voor zichzelf door een vroegere operatie) Als ik jullie was zou ik dit ook vragen en niet alleen voor ifv gaan maar half ifv en half icsi. Uiteindelijk is het alleen icsi geworden de kwaliteit was dit keer toch weer minder.

Morgen de terugplaatsing van onze emmy en dan maar positief denken voor doemdenkerij is er altijd nog plaatst

Voot je vrouw, heeeeeeeel veel succes en sterkte. Koop een flesje bach resceu bij de etos of groene winkel, deze groene onschadelijke hulp is prettig voor de scherpe randjes in de angst vooraf anders wordt de angst iedere dag groter en groter!

Dank jullie voor de steun.
Vandaag weer bij het ziekenhuis geweest voor een echo, mijn vrouw heeft overstimulatie dus we moeten minder puregon gaan spuiten.
Donderdag weer terug voor een echo.
Het ziet er naar uit dat we in het weekend dan voor een punctie moeten.

Mijn vrouw is erg kribbig en op van de zenuwen, en dat valt niet mee. Ik probeer maar steeds onderwerpjes aan te kaarten dat wat afleiding geeft, zo lag ik gisteren toen ze naar bed kwam met een knuffelbeest in mijn armen en een duim in mijn mond
Dat alles om haar maar een beetje vrolijk te krijgen.

Wat IVF of ICSI betreft, ik zal het aankaarten maar zover ik weet kijken ze in het AMC goed voordat ze verder gaan. Ik vertrouw erop dat ze niet zo lopen te knutselen als in Rotterdam waar ze heel veel fouten gemaakt hebben.

Maar goed, het komt dichterbij en dit is voor ons de laatste kans om zwanger te worden. De biologische klok tikt door...

Gr. Jack

hallo jackcybre,

Allereerst vind ik het heel knap dat je zo open bent over jullie situatie, er schrijven hier niet veel mannen.

Ik kan me ook nog jullie verhaal herinneren, dat is falikant misgegaan toen, hoe hebben ze het kunnen doen zonder verdoving, dat is gewoonweg niet-te-doen. Dat is ech onmenselijk en ze zouden beter moeten weten, het is het kwetbaarste en gevoeligste deel van een vrouw. Hoe hebben ze het in hun hoofd kunnen halen, bah!!

Ik las dat jullie in een ander ziekenhuis het VU onder behandeling zijn, ze weten nu van jullie verleden en zullen er alles aan doen om de punctie voor je vrouw zo aangenaam mogelijk te laten verlopen.
Ik kan me zeer zeker voorstellen dat ze kribbig is, dat is niet meer dan logisch gezien de laatste keer.
het enige wat je kunt doen is haar vertroetelen tot en met en jezelf natuurlijk ook, want het is niet niks wat jullie gaan doen.
Uit ervaring weer ik hoe overstimulatie is, en ik hoop van ganser harte dat alles op zijn pootjes terecht komt, wat ze zeer zeker zullen proberen, dat is een kwestie van tijd, ik weet precies hoe dat gaat. Ze wachten tot het moment dat het kan en dan doen ze de punctie.
Wellicht nog een optie om te vragen of ze het onder narcose willen doen, heb daar zelf hele prettige ervaringen mee.

Ik wens jullie heel veel succes en hopenlijk hebben jullie straks een positieve test in handen.

toi toi toi

groetjes van Carolien

hallo Jackcybre,

veel succes morgen, laat je ons weten hoe het gegaan is?

Nou, de punctie is achter de rug !
Gisteren moesten wij om 8.30 in het AMC zijn dus dat was vroeg op i.v.m. de reistijd.
We hadden nauwelijks geslapen en mijn vrouw ging met lood in de schoenen mee. We werden gelijk al goed opgevangen en het bleek dat er nog een koppel was die voor de punctie ging.
Rond 8.30 moest ze de valium nemen, en dat deed ze maar graag. Daarna naar de uitslaapkamer waar ze moest wachten tot de pre-medicatie die om 9.00 zou komen.

Ondertussen moest ik naar het lab om mijn kids in spe in het bekende potje te deponeren. Best wel eng, er spookte genoeg door mijn hoofd, laat het potje niet vallen ! zou de kwaliteit goed genoeg zijn ?

Na het lab kon ik terug naar mijn vrouw die nog niet veel merkte van de valium, ook na de pre-medicatie voelde ze nog niet echt iets dus de angst sloeg weer toe. De verpleegster die ons opgevangen had stelde haar gerust, althans dat probeerde ze. Rond 9.40 was het zover en gingen we naar de punctie kamer, haar grootste angst.

Nu moet ik zeggen dat het best wel goed ging, alleen 1 eierstok lag ongunstig en dat voelde ze wel, maar niet zo erg als toen in Rotterdam. De arts die de punctie deed krijgt een dikke 10 van mij voor haar begeleiding, mijn vrouw moest nog even volhouden want ze wilde perse die mooiere eitjes hebben. Enfin, mijn hand is wel wat blauw maar ach dat stelt niets voor vergeleken met waar de vrouw doorheen moet !

De opbrengst: 21 eitjes. Woensdag mogen we bellen of er een terugplaatsing is en dan horen we ook hoeveel er uiteindelijk over zijn. Dus dat is nog spannend !

Achteraf is het ten opzichte van onze vorige ervaring veel beter verlopen, het AMC krijgt van ons dan ook een dikke pluim. Alles was goed geregeld, geen zoekgeraakte papieren en andere wantoestanden.

En nu maar weer afwachten !