Dag allemaal,

Ik heb net mijn eerste IVF-behandeling achter de rug bij het Lucas Andreas Ziekenhuis in Amsterdam, de terugplaatsing is echter verzorgd door het VUMC. Ik zit nu in de laatste fase van de wachtweken, 1 mei mag ik testen.

Zijn hier meer mensen onder behandeling bij het Lucas Andreas? Zelf ben ik erg tevreden over het team bij het Lucas. Ik had het liefst ook daar de terugplaatsing laten doen, maar dat is helaas niet mogelijk.

De terugplaatsing bij het VUMC was nogal onpersoonlijk, maar goed ik heb daar dan ook niet het hele traject gevolgd.

Wat zijn jullie ervaringen met deze ziekenhuizen? Wat zijn jullie ervaringen met het doorlopen van het traject bij een ander ziekenhuis, dan waar de terugplaatsing gebeurt?

Groetjes, Alice

Hoi Alice,

Als ik zo'n topic zie over 'mijn' ziekenhuis, dan MOET ik reageren.
Ik heb er heel wat jaren gelopen en draag ze een heel warm hart toe!
Wat een fantastisch team, goede begeleiding hebben wij daar gehad. Ik ben zo lyrisch dat ik iedereen die een behandeling aangaat zou willen adviseren naar dit team te gaan...

Ook wij moesten dus naar de VU, maar dat vonden we een wereld van verschil. Prima op zich, maar vooral technisch. Lucas is kleiner, persoonlijk en warm.

Het helpt natuurlijk vreselijk dat het resultaat voor ons uiteindelijk verbluffend is geweest. Ik hoop dat dat voor jullie ook gaat gelden...

Succes met de wachtweken!!

Groet,
Det

Hoi Alice,

Ik ben zelf ook bij het slaz onder behandeling.. Ik vind het ook een top team. Ze leven erg met je mee en als je al 3 keer dezelfde vraag hebt gesteld zijn ze nog net zo vriendelijk. Ik heb vorige week maandag daar mijn punctie ook gehad. En 3 dagen later de terugplaatsing in het VU, daar zijn ze idd een beetje onpersoonlijk. Het is voor hun een routine klus maar ik had meer uitleg verwacht.
Ik mag op 6 mei een test doen.

Succes met jou test!!

Groetjes Curl

Hi Det

Wat goed om te lezen dat jij ook zo enthousiast bent. En natuurlijk helemaal mooi dat jouw behandeling z'n vruchten heeft afgeworpen met een zoon en een dochter. Dat geeft mij ook weer positieve vibes.

Ik ben ook helmaal lyrisch over het team van het Lucas! Op paaszondag kwam de gynaecoloog speciaal van z'n paasonbijt om een follikelmeting te doen ivm met de op handen zijnde punctie dinsdag na Pasen. De punctie zelf verliep in een heel goede, ontspannen sfeer. Het zijn echt schatten daar!

De tp in het VU vond ik ook technisch en onpersoonlijk. Wij besloten ivm leeftijd en na heel veel research door ons zelf uiteindelijk toch tot een tp van 2 embryo's.

Daar was de arts niet blij mee ondanks dat ons meerdere keren vooraf was verteld dat we echt zelf op dat moment nog mochten kiezen. Uiteraard hebben we aangegeven dat we bij deze beslissing niet over 1 nacht ijs zijn gegaan gezien de risico's bij een mogelijke tweelingzwangerschap.

De arts reageerde echter nogal zakelijk, gaf aan dat we mogelijk nog cryo's overhielden als argument. Maar vergat te melden dat er natuurlijk ook nog e.e.a. fout kan gaan bij het invriezen/ontdooien en dat tp van cryo's natuurlijk toch iets minder kans op succes geeft.

Dat ze de risico's aangeven helemaal prima, maar om terwijl je in de stijgbeugels ligt nog een hele discussie te gaan voeren, ging mij toch ietwat ver. Enfin het belangrijkste is natuurlijk het uiteindelijke resultaat. Voor de rest ga ik niet verder hierover zeuren, de tp in het VU was op dit punt na goed.

Groetjes, Alice

Hi Curl,

Ook goede ervaringen bij het SLAZ en dezelfde ervaring met tp bij het VUmC, zie ik! De dame die mijn vriend aan de telefoon kreeg toen we mochten bellen om te vragen of we in aanmerking kwamen voor tp liep ook niet over van warmte. Ach, wellicht komt e.e.a. vooral omdat ze niet het hele traject met ons als patient hebben doorlopen.

We zitten in hetzelfde schuitje qua wachten. Hoe voel jij je nu? Ik heb dinsdag 14 april de punctie gehad en mag 1 mei testen. Ik duim in ieder geval dat we beiden succesvol zijn!

Hi Alice,

Succes met je laatste wachtdagen!

Ik heb 4 ICSI's het hele traject in de VU doorlopen, maar ik vond ze niet onpersoonlijk oid. Maar misschien voelt het al zo als je ineens in een onbekende omgeving die tp krijgt. Ik had namelijk wel het gevoel bij onze IVF die wij in het OLVG hadden en dan de tp in het AMC. Vreselijk vond ik dat. Onpersoonlijk, etc.....

Ik vind het trouwens gek dat ze een issue maakten van 2 embryo's terug. Ik ben ook uit 1970, maar bij ons is het nooit een probleem geweest, terwijl de situatie zo op het 1e gezicht vergelijkbaar is: onverklaarbare onvruchtbaarheid, topembryo's.

Nogmaals: veeeeeeel succes! Let the first be your last!

Groetjes,
Miex

Hi Miex,

Dank voor je lieve berichtje! Van harte gefeliciteerd met je zwangerschap; fantastisch dat het nu gelukt is gezien het heftige traject dat je al achter de rug hebt.

Mbt ervaringen in het VUMC: ze hebben mij natuurlijk maar 1x gezien, alleen met de tp. Is naturlijk wel erg kort om een band op te bouwen
Voor hen is het natuurlijk ook anders dan met iemand die ze tijdens het hele traject hebben gevolgd. Ik was alleen erg verbaasd over de discussie rondom de tp van 2 emmy's. Wat ik las in hun eigen brochure is dat ze - als de vrouw ouder dan 36 is - standaard 2 emmy's terugplaatsen. Misschien is hun beleid inmiddels veranderd (mogen ze wel eens de begeleidende info aanpassen ).

Ik vind het goed dat ze nogmaals de risico's aangeven, maar een hele discussie ging ietwat ver.

Nogmaals heel veel succes met je zwangerschap!

Groetjes,

Alice

P.S. Miex: wat heeft je doen besluiten naar Dusseldorf te gaan? Zijn ze daar veel verder dan in Nederland? Bijvoorbeeld op het gebied van assisted hatching?

Hi Alice,

Over die embryo's: wat ik al schreef, ik dacht ook dat ze er in ieder geval als je 38 bent 2 terugplaatsen. In november heb ik er ook nog 2 teruggeplaatst gekregen. Het lijkt echt bijna een vergissing. Ik kan me voorstellen dat je niet met je benen wijd op dat moment die discussie gaat voeren. Ik zou er wel nog eens over bellen.

Dank voor de felicitatie! Ik blijf nog wel heel voorzichtig blij hoor. Ben natuurlijk als de dood dat het weer mis gaat. Maar zou fijn zijn als het op mijn 10-jarig jubileum eindelijk eens blijvend raak is!!

Er zijn een paar redenen dat wij naar dusseldorf zijn gegaan.
1. het cryo beleid in de VU: wij hadden meestal meerdere cryo's. Zij plaatsen er altijd meer dan 2 in 1 rietje, maar plaatsen er nooit meer dan 2 terug. In praktijk betekende dat bijvoorbeeld een keer bij ons dat er 4 in 1 rietje werden ingevroren, ontdooid werden. 1 zag er slecht uit, de andere 3 niet. 2 toppertjes terug en de 1 in de prullenbak! En zo dus nog een paar keer. Wij hadden daar vreselijk veel moeite mee. Voor ons gevoel zijn het ONZE embryo's en wie weet werd juist die ene die zou blijven plakken weggegooid.
In dusseldorf vriezen ze álles in, zelfs ook 1 in een rietje.

2. Assisted Hatching
Bewijs is nooit geleverd dat het zou helpen, maar er zijn ook veel vrouwen die wel ineens zwanger zijn na poging 1 met assisted hatching. Tuurlijk weet je nooit of het anders niet ook was gaan nestelen, maar wij vonden het het proberen waard. En AH wordt alleen in belgie en duitsland gedaan.

3. Protocollen
In duitsland zitten ze niet zo vast aan protocollen als in nederland. Je kunt zelf best met ideeën komen en ze kijken zelf ook meer naar wat er goed is voor die patiënt in het bijzonder.

Bij de keuze tussen belgie of duitsland speelde voor ons mee dat duitsland geen wachtlijst heeft. Ik word bijna 39, dus wilde niet weer een half jaar verloren laten gaan. En Duitsland is qua knooppunten makkelijker te bereiken dan Belgie.

Zo, is een hele lap tekst geworden!

Groetjes,
Annemiek

Hi Annemiek,

Ik blijf duimen voor je; het gaat gewoon goed. Dit is de bekroning op het lange traject dat jullie achter de rug hebben. Hierbij nog meer positieve vibes!

Dank voor je heldere uitleg. Met name over het cryo beleid in de VU: ook wij hebben nu meerdere cryo's (5) overgehouden. Ik was al verbaasd dat ze deze maar over 2 rietjes hebben verdeeld en vroeg me al af waarom. Dankzij jouw uitleg begrijp ik nu dat ook wij het risico lopen dat er 1 in sowieso in de prullenbak terechtkomt. Daar baal ik ook van. Ik kan me jouw gevoel ook helemaal voorstellen. Ga dit zeker ook aankaarten bij mijn vriend. Misschien slaagt deze poging en zijn mijn zorgen voorbarig. Ik krijg hier echter geen warm gevoel bij.

Tja die hele discussie met terugplaatsing: Gelukkig dat jouw ervaring anders is, misschien heb ik gewoon pech gehad met de arts die de tp verzorgde. Ik voel nu dan ook niet de behoefte om nog daarover te bellen. Ik heb zelf duidelijk aangegeven dat we heel goed hadden nagedacht, ons bewust waren van de risico's en ook goed op de hoogte waren van het beleid.

Mijn vriend was er op een gegeven moment ook klaar mee. Hij was gelukkig vriendelijk maar heel duidelijk richting deze arts. Daarnaast zag hij hoe ongemakkelijk en ongelukkig ik me voelde tijdens deze situatie en vond een ellenlange discussie ook niet passend. Hij kapte het af met de woorden: ''Het worden er gewoon 2.'' Ze hebben er uiteindelijk 2 teruggeplaatst, en uiteindelijk gaat het tenslotte om het resultaat!

Groetjes, Alice

dubbelpost