Hoi allemaal,

vanaf donderdag had ik last van bloedverlies die de hele tijd met beetjes kwam en dan weer een uur weg bleef.....
Gisternacht op de terug weg naar huis (wij waren ergens gaan logeren) kon ik de pijn niet meer hebben! We kwamen praktisch langs het zh dus wilde voor de zekerheid even laten kijken, dit omdat ik erge last heb van overstimulatie en de pijn echt niet meer te doen was!

bloedgeprikt,echo gehad: Niet zwanger.....(dat had ik zelf ook al bedacht) Mijn eierstokken zijn nog steeds erg groot maar wel al minder vergeleken met 2 weken geleden.....

Heb een hele berg pijnstillers gekregen en mocht evt ook een nachtje daarblijven voor extra medicatie, maar dat wilde ik niet (ik wil niet een nachtje tussen de zwangere liggen, maar lekker bij mijn man)!

Wij weten niet goed hoe we nu verder willen.....
Tijdens de punctie waren er 17 eicellen en uiteindelijk zijn er maar 2 doorgedeeld en de rest deed niets!
De embryo's waren van matige kwaliteit en ik heb erge overstimulatie gehad! Dan dat rot nieuws gister op tv! over de 50% kans op aangeboren afwijkingen.....We zijn helemaal de kluts kwijt! (nos journaal van 20 uur)

Heeft iemand ervaring met dit probleem? zoveel eicellen en geen goede embry's? We hebben icsi gedaan en het van mijn man is niet goed.......
We zijn er zelfs over aan t denken om helemaal te stoppen......
maar eerlijk gezegd kan ik mijn wens niet zomaar laten gaan....


Liefs dayenne

Hey Dayenne,

ontzettend verdrietig dat je poging is mislukt en dat je je fysiek zo beroerd voelt. Je klinkt een beetje in paniek en dat is meer dan logisch na een mislukte poging. Ook omdat je je natuurlijk zorgen maakt vwb het aantal bevruchtingen etc. Maar ga je nu niet teveel zorgen maken. Het is belangrijk dat je dit verwerkt, het is niet niks.
En vwb die aantal bevruchtingen: ja, er kan van alles zijn, maar misschien ontbrak er nu een klein schakeltje wat er de volgende keer wel is. Je weet het niet. En 50% kans op afwijkingen? Is dat een algemeen item uit het journaal of is dat ook tegen jou gezegd? Zolang zo'n diagnose niet bij jou is gesteld, is dat jouw probleem(nog)niet.
De ene vrouw is de ander niet en ook de ene poging is de ander niet.
Schrijf je vragen en angsten op en ga het gesprek aan met je arts.

Je hebt geen makkelijke tijd achter de rug: de hele toestand met je moeder (gaat dat wat beter?) en ICSI... Je krijgt een hoop op je schouders, zodat door blijven ademen af en toe wat moeilijk blijkt. Pak even je rust en verwerk dit. Maak je nog niet teveel zorgen, ook al is dat makkelijker gezegd dan gedaan.

Heel veel sterkte.

liefs Cammy

Dayenne wat ontzettend rot voor jullie dat deze poging zo gelopen is! Hoeveelste poging was het eigenlijk? Kan het niet zijn dat jullie gewoon pech hebben gehad, dat het zaad deze keer van slechte kwaliteit was? Wat het nieuws betreft, dat heb ik niet gezien maar er stond wel een artikel op de voorpagina van de Volkskrant gisteren over het risico op aangeboren afwijkingen bij IVF. Maar hierin stond niet dat je met IVF een kans van 50% op aangeboren afwijkingen hebt! Er stond dat je met IVF een 40-50% grotere kans hebt op aangeboren afwijkingen (mn slokdarm/rectum-afsluiting en gespleten lip) dan bij zwangerschappen die op natuurlijke wijze zijn ontstaan. Normaal gesproken is er een kans van 3% op aangeboren afwijkingen en volgens mij betekent dit dat je bij IVF dan een kans van 4,5% hebt op aangeboren afwijkingen. Ik vind dat persoonlijk geen schokkend verschil. Waar het volgens mij om ging is dat er altijd gezegd is dat je met IVF geen grotere kans hebt op aangeboren afwijkingen en uit deze onderzoeken blijkt dus dat de kans wél iets groter is . Maar het zijn allemaal maar percentages en gemiddelden. Er zijn waarschijnlijk zoveel ouders die een hoger risico lopen door leefomstandigheden of erfelijke belasting. Alle IVF-kinderen die ik ken in mijn omgeving zijn helemaal gezond.
Heel veel sterkte meid!

Lieve Dayenne,

Wat een afschuwelijk rotnieuws zeg! Kan me voorstellen dat jullie het even helemaal niet meer zien zitten.
Wat betreft het wel of niet zin hebben van een volgende poging, het is net een loterij. Geen enkele poging is met elkaar te vergelijken en de kwaliteit kan per dag verschillen. Het nieuws van gister komt daarbij dan ook nog eens hard aan, maar zoals hierboven al is gezegd is het 50% meer kans en niet 50% kans. Daarnaast is er ook bij gezegd dat het niet alleen gaat om IVF maar iedereen die langer dan een jaar bezig is. (dus ook natuurlijke zwangerschap).
Neem rustig de tijd en praat veel met elkaar. Je kunt tijdens de evaluatie van de poging ook al je vragen en twijfels eens voorleggen aan de arts.
Veel sterkte en succes!
Knuf, Dorinda

Hoi allemaal,

Bedankt voor jullie reacties!De reden van twijfel is niet het bericht van het journaal alleen!
Wij zijn zowiezo helemaal kapot na deze moeilijke periode! Met mijn moeder gaat het nog steeds niet goed! Mijn zusje gaat bijna bevallen en heeft veel hulp nodig....
Het is gewoon zo lastig allemaal! En de kans op overstimulatie is natuurlijk wel groot, we gaan waarschijnlijk een tijdje stoppen met alles! Ik wil graag weer leven! Ik ben nu al 2 jaar zh in zh uit aan t gaan.....ik heb geen leuke baan omdat ik geen contract verlenging kreeg doordat wij ivf wilde gaan doen! Ik denk dat we gewoon een jaartje rustig aan moeten doen! Er gebeurd zoveel om ons heen en gelukkig ben ik nog jong....Ik zit al een jaar thuis te wachten op een baby....daar word je ook niet vrolijk van!
Ik denk dat ik een leuke partime baan ga zoeken, rust neem en over een jaar weer vol aan de slag wil gaan!
Ook al is de wens zo groot! Straks lukt het en ben ik eindelijk zwanger, en dan ben ik helemaal overspannen en staat mijn relatie op knappen! Dat gun ik ons toekomstige kindje niet!
Ik wil ons kindje een gelukkig en warme omgeving geven!

Ik denk dat onze tijd nog komt....via icsi of kid!
Maar wel als ik weer goed in mijn vel zit, opgeknapt ben en rust heb!
Ik ben heel verdrietig maar denk dat dit voor ons de beste keuze is!
Ik ben gewoon helemaal op!
Ben teleurgesteld dat ik niet sterk genoeg ben en ik hoop zo dat ik de goede keuze maak!
Ik maak volgende week nog wel een afspraak met de arts en ik denk dat die het met onze keuze eens zal zijn......

Liefs dayenne

Ps
Ik hoop dat jullie wel de kracht hebben om door te gaan! En dat jullie wens snel in vervulling gaat!
Veel sterkte en sucses allemaal! en bedankt voor jullie lieve woorden!

Hey Dayenne,

Ik heb een aantal van je verhalen gelezen en ben best geschrokken..
het is zeker niet niks wat er allemaal is gebeurd en wat je nog te wachten staat.
En dan ook nog de poging die niet gelukt is..

Ik wil je heeeeeeeeeel veel sterkte wensen. En je moet doen waar jij je het beste bij voelt. Als je je nu niet goed genoeg voelt, of niet sterk genoeg of er gebeurd te veel, of wat dan ook, als jij je niet goed voelt, dan is het waarschijnlijk inderdaad beter om het even op een wat lager pitje te zetten. Jij kunt dat bepalen door naar je eigen gevoel te luisteren.

Nogmaals heel veel sterkte met alles en met je beslissing.

Liefs

Sterkte meid...

Liefs Suusje

Hoi Dayenne,

Jij weet zelf het beste hoe je ervoor staat met je emoties en je kracht.
Als je zelf een keuze maakt,is dit altijd de juiste.Je moet een behandeling toch zelf ondergaan iedere keer weer opnieuw..

Ik hoop dat je snel weer op krachten bent en je je weer lekker in je eigen lijf voelt..
Veel sterkte de komende tijd

pietje

Bedankt voor jullie reacties!

Voorlopig stoppen we ermee! Dit zal zowiezo moeten vanwege de overstimulatie, dus een paar maanden meer of minder maken dan ook niets meer uit! gelukkig zijn er veel mensen die na een korte uitleg begrijpen waarom we rust willen!
Dat we nu stoppen wilt niet zeggen dat ik geen kinderen meer wil! Heel graag nog steeds! En als het spontaan gebeurd prima! (al is de klans zeeeer klein maar wie weet) Maar die behandeling moet effe wachten! Ik werd ook zo depri van de medicatie.....dat vind ik 1 vd vervelendste bijwerkingen!

Maar als er binnenkort een babyboom los barst zal mijn verlangen denk ik ook gaan barsten.....(er zijn een hele boel zwangere in onze familie en vriendenkring) Maar ik denk nu ik een deel acceptatie gevonden heb, ik er beter mee om kan gaan dan dat ik vol vd hormonen zit

Maar nu ga ik me richten op een leuke baan en mijn lieve man!
En over een tijd zal ik me weer voor 200% inzetten!


Liefs dayenne