Hoi allemaal,

Voel me zo verdrietig!
Belde er net een vriendin op om te vertellen dat ze zwanger is.
Gun het haar van harte natuurlijk maar moest moeite doen om
leuk te reageren. Zo vervelend.
Ik wil ook zo graag dat geluk voelen!
Heb het gevoel alsof het bij iedereen zomaar lukt behalve bij ons. Bah.
Zo, dat moest ik even kwijt.

Lfs Roma

Lieve Roma,

Heel veel sterkte meid. Het is altijd moeilijk als je dit hoort. Maar meid ik heb alle vetrouwen in dat het in mei wel gaat lukken.
Hou de moed er in en probeer positief te blijven.

gr. ilona

Hoi Roma,

Inderdaad geen leuk nieuws om te horen als je zelf ook dat graag wil meemaken! Geef niet op hoe moeilijk ook want aanhouder wint!

Liefs, Zeeotter

Ik kan me bij je aansluiten meid. Toevallig werd ik vanochtend door een vriendin gebeld, ze wou me even vertellen dat ze zwanger is. Ik zei natuurlijk dat ik blij voor haar was, maar eigenlijk was ik dat helemaal niet...

Ik vind het heel erg om te zeggen, maar ik kan gewoon niet meer altijd even blij zijn voor iedereen. Wel voor mensen die in hetzelfde schuitje zitten als ons, en die na veel moeite zwanger raken, maar niet als het bij iemand spontaan en ook nog eens snel gebeurd. Hoe raar het ook klinkt.

Die vriendin is bijvoorbeeld in de 1e ronde al zwanger geraakt, en op de één of andere manier kan ik dat niet goed hebben. Het is gewoon hartstikke moeilijk. Het lijkt alsof iedereen om ons heen maar gewoon kinderen krijgt, terwijl het bij ons niet zo simpel is, en misschien helemaal niet gaat lukken.

Toen ik had opgehangen voelde ik me heel naar. Ik kan het gevoel niet echt omschrijven, maar ik zat ineens niet meer lekker in me vel. En had echt zoiets van: Ja tuurlijk, jij ook al, wie is de volgende...?

Ook ben ik bang dat ik hierdoor (hoe stom het ook klinkt) niet zo goed meer met die vriendin om kan gaan. Gewoon vanwege het feit dat zij zwanger is, en dat het bij ons allemaal één groot vraagteken is.

Zo moeilijk allemaal...

Wat ik vergeten was te vertellen, nadat ik de telefoon opgehangen had, moest ik zelfs huilen. En me man begreep dat niet toen ik het hem later vertelde, maar ik denk dat dit voor vrouwen gevoeliger ligt. Mijn man heeft het bijvoorbeeld heel moeilijk met de situatie, maar hij heeft niet echt jaloerse gevoelens naar anderen toe, of dat hij verdrietig word als een kennis of familielid zwanger is. Het maakte me gewoon echt verdrietig. Dat zij zo snel zwanger is, terwijl wij al een tijd bezig zijn en niet eens weten of het allemaal wel gaat lukken.

Hoi Dilara,

Wat jij nu hebt heb ik ook meegemaakt.Ik was ook helemaal in tranen en heb mijn vriendin erdoor verloren omdat zij vol was(logisch) van haar eigen zwangerschap en ik er op een gegeven moment niet meer tegen kon.

Dit is een logische natuurlijk reactie,ook al wil je anders,het is een soort van instinct denk ik dan.Het lijkt dan ook alsof de hele wereld zwanger wordt/is.Het belangrijkste is dat je er zelf wat van moet proberen te maken,met of zonder kinderen,laat je leven niet afhangen van vrienden ect. dit kan blijkt wel wer soms zooo betrekkelijk zijn en je soms heel veel pijn doen.Maar misschien zie je het straks allemaal weer anders en heeft zij begrip voor je situatie.Draai het maar eens om.....

Sterkte !!
Liefs Vlinder

lieve Roma,

natuurlijk begrijp ik heel goed hoe jij je voelt. ik heb dat ook gevoeld toen mijn collega (zit tegenover mij 5 dagen per week)vertelde dat ze zwanger was. dat was een klap, de tranen sprongen in mijn ogen maar direct daarop voelde ik ook voor haar een enorme blijdschap, zoals ik ook zou hebben gevoeld als ik zelf zwanger zou zijn. een keer in de week zitten we samen op de kamer, de mannelijke collega's zijn dan vrij, en hebben wij lekker de tijd om even bij te kletsen. ze vertelt me dan wat er met haar gebeurt, hoe de echo is geweest etc. geweldig dat ze me zo laat meegenieten.

ik wil je daarom aansporen om je over je verdriet heen te zetten. dat is niet makkelijk maar het zal je alleen maar positieve dingen opleveren:
bijvoorbeeld een hechtere vriendschap waarin je jouw verdriet kunt uiten en toch kunt meegenieten met haar zwangerschap.

ik heb gemerkt dat ik mij veel gelukkiger voel als ik met positieve dingen bezig ben, ongeacht of het mij lukt om zwanger te worden of niet, ik wordt gelukkiger van positieve mensen om mij heen.

nog afgezien van het feit dat wanneer je dit niet van je af kunt zetten, je jullie vriendschap op het spel zet zoals Vlinder al heeft meegemaakt.

lieve Roma, ik wens jou alle sterkte toe om met je verdriet om te gaan maar houd ook in de gaten dat zolang je nog in die mmm zit, er ook voor jou nog mogelijkheden zijn.

heel veel liefs, Sjaan

hey meiden,

in december op de dag dat wij te horen kregen dat wij wederom niet zwanger waren, belde mijn broertje op, hij zei he je wordt tante.
ik moest behoorlijk slikken omdat ik wist dat hij nog eigenlijk geen kinderen wilt en zijn vriendin door de pil heen zwanger is geraakt.
dit deed wel erg veel pijn.
andere kant ik was wel enorm blij voor hem, gun het hem zekers, ik heb een hele goede en sterke band met mijn broertje.
nu zijn ze ruim over de helft en hij vertelde dat hij een dochtertje gaat krijgen. toen moest ik wel weer slikken.

ik moet overigens wel eerlijk zeggen dat ik geen vriendinnen of kennissen om me heen heb die nog zwanger zijn of zullen worden. de meeste zijn mijn leeftijd of ietsjes ouder en hebben al kinderen.
ik was overigens toendertijd als eerste zwanger van mijn vrienden, pas na zekers 5 jaar begonnen ze pas aan kinderen te denken
maar als ik dan moeders bij school zie staan met een bol buikkie dan krijg ik het wel ff benauwd.

maar goed, nu heb ik zo van we gaan ervoor lukt het dan zijn we uiteraard harstikke blij en lukt het niet tja dan zal het even slikken worden en zullen we het bij mijn kinderen houden, maar dan hebben we het wel geprobeerd.

liefs Tanja

hoi,

ja ik kan het begrijpen als je van iemand hoort dat ze zwanger is. maar ik denk dat je van de een beter kan hebben als een ander. zoals bijvoorbeeld de meiden hier waarvan je weet dat ze al heel erg lang bezig zijn en niet alles van een leien dakje gaat, daar kan je wel blij voor zijn wel jaloers maar blij. maar als iemand net een maand aan het proberen is of als iemand aangeeft ja het was een ongelukje daar kan ik echt aan irriteren......meid ik begrijp je volkomen.

Ik kan je gevoel volkomen begrijpen. Soms is het gewoon ronduit piep .

Mijn collega's zijn voornamelijk vrouwen en op dit moment lopen er 9 rond die zwanger zijn....waarvan er 4 op mijn kamer. Ik ben de enige die niet zwanger is op de werkkamer. Maar al maanden wordt er wel iemand gefeliciteerd die zwanger is. En ik krijg alleen maar slechter en slechter nieuws vanuit het ziekenhuis. En soms wordt dit mij ook teveel en kruip ik weg achter de computer en laat een dikke traan rollen. De meiden weten dat ik ook bezig ben en het allemaal niet zo lukt. Zij zijn zich er wel, door ik ook alles met hen deel, wel erg bewust van het wonder dat ze meedragen. Maar ja, je kunt wel raden wat er tijdens de pauzes besproken worden.

Gelukkig houden mijn vriendinnen rekening met me. Maar ik wil ook niet dat ze gesprekken vermijden omdat ik er toevallig bij ben. Ik wil ook horen als ze even willen klagen en zeuren over hun kinderen.

Het is en blijft moeilijk...voor beide partijen. Ik probeer positief te blijven. Ooit ga ik ook vertellen dat ik zwanger ben en feliciteren ze mij.

Kop op. Hopelijk komt onze beurt ook wel.
Liefs