hallo allemaal,

wij gaan in feb 09 starten met 1e icsi behandeling, bij ons is er geen wachtlijst dus kun je starten wanneer je wil doordat wij nog een maand op vakantie gaan hebben we dus besloten om in feb 09 te starten.
Alleen ben ik zo bang dat ik iedere keer de neiging heb om de afspraak naar mei te verplaatsen om het dus uit te stellen , ik wil zo graag een kindje maar mijn angst heeft telkens de overhand!! Heeft iemand dit gevoel ook gehad ??

Liefs,

Adrienne xxxxxxx

Ja, wij hebben eerst een heel jaar nodig gehad om te wennen aan het idee.... en wij zijn beiden 25 jaar dus gelukkig hadden we nog de tijd om er over na te denken, maar ben nu begonnen en heb er geen spijt van.... Suc6 gewoon er voor gaan!!

Hoi Adrienne,

Lastig hoor! Je wilt graag een kindje, moet je er ook nog van alles voor doen en onder gaan. En als je dan ook nog eens al die verhalen hier op het forum leest. En waarbij je veel onzekerheden, pijnlijke behandelingen tegen komt, waardoor de angst misschien alleen nog maar meer wordt. Ja, ik vindt het niet gek. Zelf ken ik het niet zo erg. Toen ik aan mijn 1e icsi begon had ik wel veel gelezen over de behandeling. maar ik kon me er moeilijk een beeld bij maken. Ik liet alles zoveel over me heen komen. Al vondt ik elke stap weer spannend en soms eng. En sommige zelfs onderschat. Ik kan je daar dus niet veel mee helpen. Wat ik wel kan zeggen is dat je door alle onderzoeken en testen er langzaam in groeit. Misschien helpt het je een lijst te maken met JA en NEE. Misschien krijg je het daardoor wat duidelijker voor jezelf.

Heel veel sterkte en geniet nu maar nu eerst van je vakantie
of

Ik heb 18 dec de afspraak om de planning te gaan inzetten.

Maar ik wil het aan de ene kant er graag, maar ben zo bang en zie tegen alles op.
DAt ik het zelf neig voor me uit te sturen, vaak werkt het bij mij dat de arts beslist en dus gelijk me laat starten.
dat zou inhouden begin januarie punctie enz

ik weet het niet vindt het zo moeilijk, nu heb je no 3 behandelingen en elke die mislukt brengt verdriet, kan ik dat wel aan, kan mijn man het aan?? Kunnen wij het aan?
ik weet het niet, totaal niet?

hoi,
ik ben 38 jaar en heb dus niet zoveel tijd om mijzelf dit soort vragen te stellen. toch heeft het voor mij ook een half jaar geduurd voordat ik verder durfde met testen etc.

ik begrijp jou dus heel goed. mijn advies: neem de tijd die je nodig hebt voor jezelf! maar stel het niet al te lang uit.
succes!

Hoi,
Bij ons duurde het voor traject zo erg lang dat wij, toen wij groen licht hadden, gelijk er voor zijn gegaan. (no time to waste).
Dat is nu 1,5 jr. geleden en nog steeds lege armen...
Groetjes Misha

Hoi Adrienne, wij hebben ook eerst een heel voortraject gehad met 5x IUI. Toen het duidelijk werd dat IUI niks opleverde voor ons mochten we ook al snel starten met IVF. Het kon mij niet snel genoeg gaan. Maar dat kwam ook door de IUI die we ervoor hebben gehad.
Ik zou wel goed kijken bij jou en je man of je er al aan toe bent of dat je nog aan het idee moet/wil wennen dat het IVF gaat worden en al wel snel.
Succes iig, gr. Jannie

Hoi adrienne,

Nou ik herken jouw gevoel maar al te goed. Wij hebben 15 dec de eerste afspraak voor icsi. Aan de ene kant heel fijn dat alles toch best in een rap tempo ging maar aan de andere kant, ik weet totaal niet wat me dadelijk te wachten staat. In grote lijnen natuurlijk wel, maar je moet toch alles zelf gaan ondervinden. Ik zie overal als een berg tegenop maar als we niks doen, krijgen we nooit een kindje.
Dus die gedachte hou ik me maar constant voor... en zeg heel vaak per dag tegen mezelf, kop op cath, misschien ben je volg jaar wel zwanger!
Maar als ik heel eerlijk ben zou ik het liefste weg rennen..
Zie zo tegen de behandelingen, het spuiten en de punctie op. Vind het daarbij ook een heel erg naar idee dat ik dadelijk alles wat intiem is en ik normaal alleen met mijn man deel ook met de dokter moet delen en laten zien. Kortom wat een nare periode hebben we voor ons.
Maar ik blijf denken aan het doel, en die gedachte houd me sterk. Ben benieuwd hoe het 15 edec verloopt. Ben er nu al zenuwachtig over.

Heel veel succes! En blijf denken aan je doel, het helpt mij ook.

liefs en een knuffel voor jou

hoi meiden ,

super bedankt voor jullie lieve reacties !!!

echt fijn dit forum !!


liefs adrienne

Hoi,

Ook ik kan me het heel goed voorstellen, het is ook niet niks allemaal. Wél is het zo dat het best geleidelijk gaat...je leeft van onderzoek naar onderderzoek, van afspraak naar afspraak. Aan de ene kant geleidelijk, maar a.d. andere kant zit je er ook zo in. Praat over je gevoelens, dat helpt hoor ! Ik heb hier ook zoveel steun van al die meiden, ik kan er wel een brok van in m'n keel krijgen.
Wij hebben te horen gekregen dat we voor IVF in aanmerking komen, maar aangezien er ook een keer IUI uitkomst van het zaad was en er een wachttijd is voor IVF, hebben we gekozen om in de tussentijd IUI met hormooninjecties te doen. Spannend, maar prima te doen. k zit nu op wachtdag 6.....heb nog even te gaan.
Meid, gun jezelf de tijd.....alleen jij voelt dat het beste aan.
Als je iemand naast je hebt staan (of uiteraard meerdere mensen)..dan slepen die je er wel door. Ik wens je heel veel succes bij wat voor beslissing je ook zal gaan nemen.

Groetjes Gerlinde