Hallo,
Ik heb een dochtertje van bijna 3 jaar (dmv icsi in 1x raak) Nu zijn we afgelopen feb '08 weer begonnen. Er waren nog 2 cryo's in de vrieser waarvan 1 terug gezet. Dit mislukte. Toen zijn we weer het hele proces van bloedprikken, testen en hormoonprikken weer in gegaan en konden we in mei beginnen. hier bleven 5 embryo's van over waarvan 1 is terug geplaatst. Uitslag: ik kreeg na 7 weken (juni)een miskraam. we konden pas weer in aug. beginnen omdat er een stop was bij het lab ivm zieken en de vakantie. Na die stop ging er iets fout met de ovu-test dus werdt het okt. Er zijn toen totaal 3 cryo's ontdooit om er 1 terug tezetten. Nu ben ik vandaag weer ong. geworden. Ik ben enorm verdrietig. Die spanning vindt ik zo moeilijk. Zeker nu ik niemand, buiten mijn man, heb om tegen aan te praten . We hebben nl. afgesproken om niemand er over te vertellen. Wij wilde ook eens zeggen hallo wij zijn zwanger.
Nu hoef ik niet perse tips te hebben om er mee om tegaan want het blijft lastig in welke situatie je ook zit. Ik zou graag ervaring willen delen of even de mogelijkheid hebben om je rot te voelen en dit te uiten. Herken je dit! ik zou het leuk vinden als je reageerd.

Groetjes Mimo

Dag Mimo,

meid, ik weet hoe je je voelt, het is echt een rotgevoel als een behandeling is mislukt.
De teleurstelling is zo groot als je merkt dat er geen innesteling heeft plaatsgevonden, want dat is het stukje wat de natuur moet doen en je daar geen enkele invloed op hebt.
En zeker omdat er tussenpozen zitten door welke omstandigheid dan ook.
Hier kun je altijd je verhaal kwijt, zeker als je wilt wachten om het tegen anderen in je eigen omgeving te vertellen.

Ik hoop van harte dat jullie over een tijd kunnen zeggen, yes wij zijn zwanger.

Veel sterkte en je weet ons hier te vinden.

Groetjes van Carolien

hoi,

ja een mislukte pogin is nooit zo leuk plus dat je met al je hormonen zit die door je lichaam gieren. heb onlang nog een miskraam gehad bij mijn eerste poging IVF dat was een harde klap want het was voor het eerst dat ik zwanger was en het was ook weer heel snel voorbij. en omdat het mijn eerste poging was was iedereen op de hoogte. dus heb eerst iedereen het goeie bericht verteld en vervolgens iedereen het vervelende bericht. naast mijn man is mijn zus er voor mij om mee te praten en verder omdat iedereen het wist en mensen ernaar gaan vragen heb ik heel veel erover gepraat. aan de ene kant is het wel een verwerkingsporces en aan de andere kant vond ik het wel vervelend om iedere keer weer hetzelde te gaan vertellen. maar eigenlijk geef je het een plekje zo.ik hoop dat je hier je antwoord kan krijgen en in ieder geval je gevoelns uiten we zitten helaas allemaal in hetzelfde schuitje. veel suc6

Hoi Waterlelie en Carolien,

Bedankt voor jullie reactie, het deed me al goed om het even op te schrijven. En een reactie is dan extra welkom. Juist omdat er niemand is om het te vertellen. Heb vandaag wel contact gehad met het ZH waar ik in behandeling ben, en omdat ik nog maar 1 cryo in de vriezer heb en de kans klein is dat deze er goed uit komt en omdat er een stop is in dec. voor icsi en ik dus pas in januari weer kan beginnen. mag ik vanavond beginnen met spuiten en beginnen we dus maar meteen weer. Allemaal heftige emoties in 1 dag. Ben dan ook kapot. Maar ik ben wel blij dat ik weer snel aan de slag mag. Mijn 1e echo dag wordt donderdag 13 nov.as.

Gr. Mirjam

Hoi Mimo,

Ik kan me goed voorstellen dat je soms uit elkaar lijkt te barsten van alle emoties. Vooral als je het met niemand kan delen buiten je man om. Ik vind het ook goed van je, dat je het hier van je af schrijft, want je moet het allemaal wel kunnen uitten. Het is ook allemaal niet niks.
Ik merkte zelf ook dat ik na de eerste mislukte poging erg verdrietig was en het somber inzag... Later gaat dat wel weer beter en dan begin je toch weer moed te krijgen en hoop. Het blijft toch het eindresultaat waar we het allemaal voor doen.... Dat is voor de een een kortere weg dan de ander, maar het blijft een moeilijke weg, maar hou hoop en moed!

Jeetje dat is wel snel, dat je weer met nieuwe poging mag beginnen. Ik wens je veel sterkte toe en praat hier af en toe maar van je af, heel verstandig!

Ik zal voor je duimen!

Mislukte pogingen zijn nooit niet leuk. Na mijn eerste ICSI kreeg ik ook een miskraam en moest ook iedereen weer afbellen met slecht nieuws. Mijn man heeft dat gedaan want emotioneel kon ik dat niet. En tot aan de curretage al helemaal niet. Bij de tweede poging hebben we tot aan de eerste echo stil gehouden ook omdat ik erg teleurgesteld was in mijn schoonmoeder (tijdens de eerste ICSI). In maart gaan we weer voor een nieuwe poging maar dan voor een brusje maar de mesten weten dat we op de wachtlijst staan maar verder zeg ik er niets over. Ja 1 zusje van mij maar die zit in hetzelfde schuitje. Ook bezig met ICSI..
En zoals eerder is gezegd hier kun je je ei wel kwijt als je ergens mee zit..

Hoi Mimo
Kan me voorstellen dat je niet altijd op tips zit te wachten hoe om te gaan met. Dat weet jezelf als de beste dus kan me voorstellen daar niets over te willen horen.
Meis, we zijn er niet om altijd maar voor de leuke dingen te zijn, maar ook als je eens lekker stoom wilt afblazen. En daar moet je ook lekker gebruik van maken hoor als je daar behoefte aan heb.
Ik zit nu zelf in me 2e icsi poging, maar als je het onderschrift van mij lees, weet ik wat terleurstellingen zijn en begrijp je gevoel als geen ander.
Hier een dikke van mij en heel veel sterkte en succes met wat er nog komen gaat.
Liefs Desi

Hallo Allemaal,

Ik wil graag iedereen die gereageerd heeft enorm bedanken. Het doet gewoon enorm goed om te kunnen spuien. maar ik merk ook dat het goed voelt om verhalen van andere te lezen en wel of niet te reageren. Ik ben normaal niet van dit soort sites. Maar hier voel ik me goed bij.
Ben gisteren begonnen met de 1e injectie en mag morgen voor de 1e echo. We gaan weer beginnen!!!!!!

Gr. Mimo.