Als ik geen miskraam had gehad, zou het nu een hele spannende tijd zijn geworden, want ik was komende woensdag, de 12de, uitgeteld.
Ik weet dat ik daar niet te veel over na moet denken, maar het maakt me toch een beetje verdrietig.

Ik snap dat je daar aan denkt. (mijn schoonzusje is bevallen op de dag dat ik uitgerekend zou zijn als de eerste icsi gelukt was.... en ik moest daar zelfs aan denken. Ik was niet eens daadwerkelijk zwanger geweest...

De hoop blijft
sterkte
liefs allin

Ik snap je helemaal, ik was afgelopen vrijdag de 7e uitgerekend en heb erg tegen die dag aan lopen hikken. Ik denk wel dat als ik nu niet wederom zwanger was geweest ik het nog zwaarder had gehad maar de nieuwe zwangerschap verzacht het een beetje maar vergeten doe ik het nooit meer. Veel sterkte!!

Hoi Kristel.

Tuurlijk denk je eraan.Dit zijn van die dingen die je altijd in je achterhoofd hebt zitten.Zal ook altijd zo blijven denk ik.
Enne..je mag er ook verdrietig om zijn,ik zal dat eind mei ook wel hebben.

Dikke knuffel Nance

Hey Kristel,

Natuurlijk denk je daar over na. Maar als je dadelijk nog een keer zwanger bent en het wel goed gaat, vervaagd dit.
Ik heb na mijn miskraam het kleinste hartje (voor aan een ketting) wat ze hadden bij de juwelier gekocht. Zodat het kloppende hartje wat wij hebben gezien op de monitor, dus ons eerste kindje, toch een beetje bij me heb. Ook heb ik de eerste echo ingelijst op de slaapkamer staan. Zo is ie er toch een beetje bij.

Je moet er zelf een weg in vinden en hierboven was het gevoel dat ik moest doen, sterkte!
Mindy

Idd het gaat nooit meer weg, de scherpe randjes eraf misschien, maar de herinnering blijft. Hoop dat je het naast ons, ook nog met mensen in je omgeving kunt delen. Lijkt me wel prettig, kun je aan je verdriet toegeven. Want dat is meer dan normaal. Heel veel sterkte!

gr Cammy

Hoi Kristal
Ik snap helemaal dat je daar aan denkt hoor.
Ik was zelf bij me 2e zwangerschap 6 okt. uitgerekend
en dat blijft me gewoon bij. Het kindje zou afgelopen
okt 1 jaar geworden zijn.
liefs desi

Zo herkenbaar meis!!!

Dat doet zoveel pijn..

Weet je wat ik het ergste vind, mensen vinden een miskraam
zo normaal. Dat het leven gewoon weer verder moet gaan.
Maar je hebt wel je kindje verloren, hoe klein het ook pas was.


Ik ga nu pas de pijn voelen van mijn laatste miskraam, van een tweeling. Oke, het is pas 2 weken geleden, maar ik voel me echt intens verdrietig.

En dan de blije berichten van hartjes die wel mooi blijven kloppen en groeien, dat doet zoveel pijn, dan denk ik, waarom mochten onze kindjes niet blijven leven???

Heel veel sterkte!! Dit is gewoon verdomde moeilijk!