Lieve lieve meiden..

Ook al heb ik min of meer afscheid genomen hier, blijf ik zulke lieve en troostende mails krijgen, dat ik het niet over mijn hart kan verkrijgen om niet af en toe wat te laten horen over hoe het nu gaat..

Ik moest een zondagavond de weeopwekker zetten..

Dat deed ik om half 7.

Om 23 uur begonnen de weeen, zo heftig.
Tussen de weeen zaten maar 30 sec. Ik wist niet meer waar ik het moest zoeken.

Heb op de bank gehangen, gelegen, gezeten, gestaan, in bad met de warme kraan continu stromend aan..ow wat een pijn..

Het idee dat je lijf je kleintjes eruit aan het werken is..veel te vroeg..

Om half 4 kreeg ik enorme poepdrang, ik zit op de wc en daar floept ons ene kindje eruit!!!!

Hij/zij (ik denk zij, gevoelsmatig) lag in de wc. Ik heb meteen een wattenstaafdoosje leeggegooid en het kindje uit de wc gehaald.

Daarna werden de weeen minder.

Ben gebroken van de pijn en vermoeidheid bed ingedoken.

Heb een uurtje geslapen, toen moesten we naar het ziekenhuis.

Ben alsnog gecurreteerd, de restanten van het andere vruchtje zaten er nog in..

Gisteren heb ik een mooi paars met lila doosje gemaakt, beplakt met hartjes en vlinders. Ik heb ons kindje erin gedaan, samen met de eerste en enigste knuf die ik voor hen had gekocht, mijn opname armband van het ziekenhuis met mijn gegevens en een mariabeeldje met kindje jezus in haar armen...

We gaan ons kindje vanmorgen begraven bij mijn ouders in de tuin. We willen er een boompje bij planten. Ik wil een boompje dat heel veel bloesems geeft, zodat er veel vlinders op af komen..

Onze kindjes...dag lieverdjes..we houden zoveel van jullie..

papa en mama

kaayatje en voor je man,

Heel veel sterkte de komende tijd!!! Ik kan me voorstellen dat het allemaal te verdrietig is om mee om te kunnen gaan...
Ik hoop dat je veel steun aan je man, je familie en omgeving hebt...
Dit zijn maar woorden in zo'n verdrietige tijd, maar ik wens je veel kracht toe.

Denk aan wat je nodig hebt om met dit grote verlies om te kunnen gaan.

Heel mooi gebaar van dat boompje in de tuin, ik hoop dat daar vele mooie bloemen aan gaan groeien!!!

knuf, lief.

Geeft een goed gevoel dat we ons kindje kunnen begraven. Heb me helemaal uitgeleefd om het zo mooi mogelijk doosje te maken, helpt denk ik bij de verwerking??

Lieve Kayaatje,

Heel veel sterkte met het verwerken van dit grote verdriet.
Ik weet hoe moeilijk het is.Je voelt je zo leeg van binnen.
Geloof me....de pijn zal echt minder worden.
Vind trouwens dat je er erg mooi mee omgaat.
Doe wat jij vind dat prettig is.Huil als je moet
huilen en praat als je moet praten.Het is al moeilijk genoeg.

Liefs en een dikke knuffel,
Jeunesse

Lieve Foxy,

15 miskramen en een vroeggeboorte...meid meid meid..wat een ellende, dan voel ik me bijna schuldig dat ik het met inmiddels 4 miskramen zo moeilijk heb....(3 missed abortions en curretages) (1 keer werd ik dag na de test ongesteld, die tel ik eigenlijk nooit mee).

Ik vind het fijn dat ik nog iets tastbaars kan doen, het allerlaatste..ik denk dat het dan voor mij beter te verwerken is??

We zijn uitbehandeld, nu gaan we volledig voor adoptie en nogmaals, ik dank God op mijn blote knietjes dat ik een dik jaar geleden ons BKA-nummer heb aangevraagd en dat we eerder kondern instromen voor de cursus!!

oooo kayaatje....
ik wens jullie veel sterkte toe...

liefs Tanja

Lieve Kayaatje!

Heel veel sterkte de komende tijd. Heel veel succes met de adoptie.
En wat vreselijk mooi wat je nu nog voor je kindjes doet. Ik wens dan ook dat er een heeeele mooie boom komt te groeien en dat de boom van alles goeds naar zich toetrekt. Ik kan me er helemaal in vinden hoe je ermee omgaat, vind het erg knap en zou het denk ik zelf ook op zo'n soort manier doen.

Laat je ons weten met de tijd hoe het er met de adoptie voor staat?

Liefs Cynthia

Vanmorgen hebben Patrick en ik, samen met mijn moeder, ons kindje begraven..(de andere was al heeel vroeg gestopt, maar wel nog restant van bij de curretage)..

Het was heel mooi..en we hebben er een heel goed gevoel bij.

Maar ik was te moe (na afgelopen dagen) om vandaag nog een boompje te gaan halen en te planten. Dat doen we morgen!

Beste Kaya,

Wat erg om te lezen wat er de afgelopen dagen gebeurd is, en tegelijkertijd mooi hoe je ermee om gaat. Ik heb iets soortgelijks gedaan en het gaf mij ook rust, het was een concreet afscheid en hoe triest ook, ik dacht toen ook "het is goed zo." Mooi zo'n blijvende herinnering en symbolisch om iets te kiezen waar hopelijk veel vlinders op af komen. Sterkte de komende tijd!

Groetjes, Claudia

Met tranen in mijn ogen las ik je berichtje, zo herkenbaar, ik heb het op precies dezelfde manier gedaan en ons kindje ook uit de wc gevist, foto's gemaakt en in een rose doosje begraven in de tuin en er een mooie plant opgeplant waar veel vlinders op af komen.

Het bijzondere is dat we sindsdien al een paar keer 1 bepaalde vlinder zien in de tuin, een paar dagen nadat we ons kindje begraven hadden, liep mijn man in de tuin, de vlinder vliegt op hem af en gaat zo op zijn hand zitten. Hij heeft er denk ik wel 4 minuten opgezeten en is toen weggevlogen. Ik krijg nog steeds kippenvel als ik er aan terug denk.
Dit jaar zo rond de tijd dat we ons kindje verloren(ook wij hadden het gevoel dat het een meisje was en we hebben haar Joya genoemd) Zat er een weer een zelfde soort vlinder op de schuurdeur. Ik hield mijn hand erbij en de vlinder liep mijn hand op en bleef daar rustig zitten zodat ik er foto's van kon maken. Zo bijzonder!!!
Het geeft me echt het gevoel dat Joya nog bij ons is af en toe.

als je wil, kan ik je wel wat foto's sturen.

Ik wens je heel veel sterkte meid.

Groetjes Debby