Ik moet het ff kwijt. Vanmiddag was ik bij mijn schoonmoeder op bezoek voor haar verjaardag. Het nichtje van mijn man was er ook met haar kersverse zoontje (nu 2 maanden oud). Omdat ik het nog te moeilijk vond, zijn we nog niet op kraamvisite geweest.
Nu was het zo dat de kleine niet in het bedje wou slapen, en dus haalde ze hem uit bed, om mee op schoot te nemen. Normaal vind ik dat dus echt heel leuk en zou meteen heel enthousiast worden, ernaast gaan zitten, en de kleine (als moeders het goed vind) op schoot nemen, maar nu dus niet. Ik vond het echt heel moeilijk, en ik denk dat zij dat ook wel gemerkt heeft.
Ik heb gezegd dat ik haar komende week wel ff zou bellen, en dan zal ik het ook uitleggen. Ze weet dat wij met IVF bezig zijn, en dat ik in het voorjaar een miskraam heb gehad. En ik weet dat ze er alle begrip voor heeft, dat ze snapt dat het voor mij moeilijk is, maar toen ik haar zo op de bank zag zitten met de kleine op schoot, en ik daar niet leuk op kon reageren, vond ik mezelf echt niet aardig. Zo ben ik normaal helemaal niet. Bah, ik hoop dat ik snel weer de oude kan zijn, want de oude ik is veel leuker (en niet alleen als het om babies gaat).
Kristel

Door