Erik

Aaaarghhhhhhh, heel fijn. Heb ik een hele reactie zitten typen over dat sommigen van jullie weg willen gaan, besluit Erik in de tussentijd ons deel 3 te sluiten en een deel 4 te openen, nu is mijn lange reactie dus niet geplaatst....

Straks maar een nieuwe poging, want ik moet nu met Kyan naar het ziekenhuis (KNO-arts voor zijn te korte tongriempje).

Groetjes Moniek

Goed, nieuwe poging...

Ik vind het echt niet leuk hoor dat sommigen van jullie weggaan. Las het gisteravond al en ik ben er gewoon een beetje van ontdaan. Ik wil jullie helemaal niet kwijt!
Enerzijds snap ik wel het gevoel van "hier klaar zijn"; ik reageer zelf eigenlijk ook niet meer op andere topics, alleen nog op de sept/okt mama's omdat ik nu zwanger ben maar verder niet, al lees ik nog wel veel omdat ik benieuwd ben hoe het met sommigen gaat.
In ons topic wordt ook veel minder geschreven als een jaar geleden maar dat komt denk ik ook doordat de kindjes nu wat groter zijn. Het eerste levensjaar is er gewoon zoveel te vertellen, een baby leert zoveel in z'n eerste jaar. Daarnaast was het zo dat wij bijna allemaal voor het eerst moeder werden, met alle onzekerheden die daarbij horen. Dus ook logisch dat je meer schrijft. Ik ga nu ook niet meer schrijven dat Kyan gisteren een bloedneus had omdat hij was gevallen of dat hij weer iets nieuws heeft gegeten of zoiets, dat hoort nu gewoon zo bij je dagelijkse leventje. En een jaar geleden zou je zulke dingen nog wel op hebben geschreven.
Verder heb ik ook niet altijd de puf om op iedereen (binnen onze topic) te reageren, maar ik lees het wel allemaal en leef wel degelijk mee. Vaak heb ik tijdens de dagelijkse dingetjes dat ik opeens aan één van jullie moet denken, van wat je net hebt geschreven of zo. Zoals bijv. vanmorgen was ik met Kyan in het ziekenhuis en zaten we bij Bureau Opname en dan denk je toch van, Oh dit werk gaat Eef dus doen.
Kortom ik zou het erg jammer als we nu allemaal zouden stoppen. En ik heb ook geen hyves en bovendien wil ik daar eigenlijk ook niet aan. Vind het persoonlijk helemaal niks. Maar als jullie zo'n besloten clubje kunnen creëren en mij kunnen uitleggen hoe ik moet aanmelden en zo, dan doe ik wel mee. Maar dan gebruik ik dat alleen voor ons groepje en niet voor mijn andere contacten.
Misschien vinden andere lezers het ook wel jammer als we hier weg zouden gaan, je merkt toch geregeld dat er mensen hier meelezen en soms een reactie plaatsen; ik vind dat altijd wel leuk.

Maar goed, boodschap is nu wel duidelijk lijkt me: ik vind het erg jammer als jullie er mee stoppen, dus als het hier niet meer mogelijk is dan hoop ik dat we ergens anders verder kunnen kletsen.

Groetjes Moniek

Trouwens Amanda, over dat praten, maak je echt niet druk meid. Van wat ik zo opmaak uit je woorden, is er niks mis en zegt hij genoeg. Bovendien is je eigen gevoel het beste. Ik zou me in ieder geval vóór z'n 2e nog geen zorgen maken. Kijk over een paar maandjes nog eens wat hij zegt en of er progressie in zit. Kyan zegt ook niet zoveel; de laatste keer op het CB zeiden ze me dat hij papa en mama en nog 5 andere woordjes moest kunnen zeggen. Nou dat haalde hij ook net niet. Bovendien is "boe" en "woef" ook een woord? Maar nu zijn we een paar maanden verder en probeert hij veel meer te zeggen:
raktoh = traktor
bah = iets vies en bal
paa = paard
tietje = kyan
ekke = lekker
toetoe = auto en toetje
boe = boe van de koe
woef = van hondje
taatje = schaapje
daar = daar
taties mama/papa = daar is mama/papa
taatuu = sirene
Nou dat was het geloof ik wel zo'n beetje. Dus er is eigenlijk bijna geen woord dat hij helemaal netjes zegt, maar ik maak me totaal geen zorgen. Hij begrijpt namelijk bijna alles wat je zegt: inderdaad simpele dingen als "pak de bal" maar ook moeilijkere dingen zoals ga de bloemetjes maar water geven; dan pakt hij de grote gieter van papa en gaat langs de planten in de tuin. En zo nog veel meer dingen.
Ik heb het idee dat dat met Len ook wel zo is? Echt, laat je dan niet gek maken door zo'n muts van het CB. Kijk over een paar maanden nog maar eens en als je dan helemaal geen verbetering ziet, kun je altijd nog aan de bel trekken.

Groetjes Moniek