Hallo meiden,

Na een ontzettend zwaar jaar..met een depressie... hebben we besloten niet meer verder te gaan met icsi. Het voelt goed..rust!!
We hebben ons in december ingeschreven voor adoptie en het BKA nummer ligt al veilig bij ons thuis.
Het gaat allemaal heel lang duren daar zijn we ons van bewust.
Gisteren "plopt" dan opeens de gedachte bij me op dat het sneller kan...een kindje in ons gezinnetje.......er is ook nog de mogelijkheid van KID!! Manlief gesproken; hij vind het zeer zeker een optie...heeft er absoluut geen problemen mee dat het kind dan niet "van hem" is, tenslotte zou het bij adoptie ook niet van hem zijn...van geen van ons..en toch voelen we dat we alle liefde willen geven en dat we er van overtuigd zijn dat het net als een eigen kind kan aanvoelen.
Dus we gaan ons maar eens orienteren.......alle informatie is welkom!!

Liefs Jelle

O, ja.. ik had een vraag:
Weet iemand of er in andere belgische ziekenhuizen, behalve Gent, gewerkt wordt met KID???

Hallo Jelle,

pffft wat naar dat je zo'n zwaar jaar achter de rug hebt. Ik hoop dat het nu beter met je gaat. En heel dapper dat jullie besloten hebben om met ICSI te stoppen. KID kan inderdaad een optie zijn.

Ik ken 2 stellen (1 ervan is *Natalie* hier op de site) die met KID zijn begonnen. Beiden zijn met de 2e KID zwanger geworden.

Je vroeg of er ook andere ziekenhuizen in Belgie KID doen. Diegene die ik ken heeft het in Genk gedaan (+- 100km van Eindhoven). Ze kon heel snel beginnen. Ze hebben geloof ik 6 rietjes ingevroren zaad (uit Denemarken). Per poging wordt geloof ik 1 rietje gebruikt. Zij moest wel Clomid en Pregnyl gebruiken, terwijl *Natalie* volgens mij geen medicijnen heeft gebruikt.
Inmiddels heeft zij een gezonde zoon gekregen.

Dit is wat ik weet. Heel veel sterkte.

Pien

Hoi Pien,

Bedankt voor je reactie
Het gaat nu gelukkig STUKKEN beter met me....het was me allemaal wat veel geworden
Het besluit te stoppen met icsi "broeide" al een tijdje bij mij...ik zag er zo ENORM tegenop om weer te beginnen..maar voelde me ook erg schuldig t.o.v mijn hubbie; het is de enige mogelijkheid om een kindje van ons beiden te krijgen Maar ik kon het niet meer opbrengen als ik eerlijk was.....dat gedoe met de injecties...het gefrutsel van al die mensen in wat ik voorheen als mijn intiemste plek beschouwde....de punctie waar ik me naartoe moest slepen..die grote hoeveelheid hormonen (waar ik toch gedeeltelijk de depressie van heb gekregen)........ik ben over zoveel grenzen van mijzelf heengestapt, heb me keer op keer "vermant"...ik kan dat gewoon niet meer aan. ( !!!dit is mijn beleving, wil niet negatief overkomen voor diegene die nog moeten starten!!! Iedereen ervaart het anders )
Het is voor mij duidelijk dat een KID behandeling ook gefrutsel en misschien hormonen betekent maar dat zal stukken minder ingrijpend zijn dan de icsi behandeling.

Ik wil je i.i.g. erg bedanken voor de tip: Genk! Wij wonen in het zuiden"des lands" dus dan is Genk beter te doen.

Even een oproepje; wie doet er nog meer KID op dit moment of heeft er ervaringen mee(liefst goede natuurlijk )

Liefs, Jelle

Dag Jelle,
Ik zit op dit moment in de wachtweken van onze KID/ IVf-behandeling. Hier ons verhaal, misschien heb je er iets aan:
De eerste ICSI-poging werd bij ons vroegtijdig afgebroken, de tweede en derde poging hadden we geen enkele bevruchting.
Wij hebben toen de keus voor KID gemaakt. We zien het als een voordeel dat van één van ons toch de genen worden doorgegeven en dat we vanaf het begin een zwangerschap kunnen meemaken en ook echt het kindje kunnen "krijgen" vanaf het begin. Adoptie is voor ons geen optie. Maar deze keuze is voor iedereen anders.
Wij doen deze KID-poging wel met IVF op advies van het ziekenhuis. Het zaad was bij ons in eerste instantie de grote "boosdoener". Maar na twee keer geen bevruchting zou er ook wel wat met de eicel kunnen zijn. Vandaar dus IVF zodat dat meteen duideljk zou zijn. En gelukkig is er bevruchting opgetreden en zijn er twee emmies teruggeplaatst.
Wij hebben gekozen voor een bekende donor in Nederland, alhoewel bekend? Voor ons nu niet bekend, maar later wel opvraagbaar.
Mocht je nog meer willen weten, vraag gerust.
Misschien kun je ook zoeken op KID hier op het forum?
Veel succes met jullie keuze!

Van Madeliefje

Hallo Jelle,

Waarschijnlijk heb je al een gedeelte van ons verhaal hier onder deze KID topic gelezen. Ik ben dus *Natalie* waar Pien het over had.

Wij hebben na 2xIUI en 4x ICSI besloten over te stappen naar KID.
Er waren bij ons steeds goede bevruchtingen met ICSI, steeds 2 teruggeplaatst, maar daarna brak het steeds af.

De behandelingen waren voor mij ook erg zwaar, hoewel ik dat pas inzag nadat we een behandeling hadden gehad. Marcel zag het wel tijdens de behandelingen en ik wist wel dat het een grote impact had, maar gaf er nooit aan toe. Je -vermant- je steeds weer.

Wij hebben mede om financiele redenen (die uiteindelijk ook invloed hebben op je relatie en je -normale- leven) besloten niet meer oor te gaan met ICSI.

We hadden oons ook ingeschreven voor adoptie. We kregen net op dat moment de oproep om te betalen voor de cursus, maar dat hebben we een jaar uitgesteld.

We hebben uiteindelijk 3 KID pogingen gedaan (zonder hormonen), maar we bleken al na de tweede poging zwanger. Dat was wat vreemd, want ik was gewoon ongi geworden na de tweede poging. En doordat we geen hormonen nodig hadden met deze behandelingen had ik voor de start van een nieuwe poging ook geen zwnagerschapstest gedaan.

Ik ben nu 18 weken zwanger en ik vond deze behandelingen helemaal niet zwaar. Het scheelt zoveel dat je elke maand een poging kan doen.
Alleen de afstand naar Gent was wel wat ver. En dan niet eens de afstand, maar de reistijd, want rond Antwerpen moest je toch wel rekenen op files. De laatste 2 pogingen hebben we de echo's dan ook in Eindhoven laten doen en zijn we alleen voor de inseminatie naar Gent gereden.

Veel succes met het maken van jullie keuze.

Natalie

eh *Natalie* je bedoelt waarschijnlijk "na 3 KID pogingen", ipv "na 3 ICSI pogingen" werden we zwanger.

Slip of the pen

Pien

Oeps,



Ik heb het aangepast.

Dank je Pien!!

Liefs Natalie

Bedankt Madelief en *natalie* voor jullie verhaal!
Ja, ik voel het ook zo; je kunt tenminste een van de genen doorgeven, alhoewel ik het meeste uitkeek steeds om zo`n schattig manneke te zien als mijn man in zijn kinderjaren........maar goed, dat is al jaren geleden toen ik dacht dat het heel gewoon was om kinderen te krijgen!!(dan heb je dat soort dromen nog als je een oud fotoalbum doorbladerd bijvoorbeeld)
Ook het zelf zwanger zijn...bevallen..en borstvoeding geven komen nu weer in beeld.Iets waar ik toch met heel veel verdriet afstand van zou doen in het geval van adoptie. (Ik had wel op internet iets gevonden waar beschreven werd dat er een mogelijkheid bestaat om borstvoeding te geven aan een adoptiekind...je moet dan wel al vroeg weten dat je een baby gaat adopteren zodat ze met hormonen de melkprod. op gang kunnen brengen )
Madelief; ik ga hèèl hard duimen dat het mag lukken
Natalie; geweldig...ik had jullie verhaal idd gelezen op het KID forum........oooooooo jullie zijn een hèèrlijk voorbeeld..geen hormonen..na twee keer RAAK...daar krijg je moed van als je wil beginnen met KID!

Hoe zijn jullie gestart met KID? Eerst naar je eigen ziekenhuis of hoe hebben jullie dat aangepakt?

Veel liefs, Jelle

Lieve Jelle,
Ik heb er zelf geen ervaring mee maar ik weet wel een weblog van iemand die een heel aantal behandelingen KID heeft gedaan. Volgens mij kwam bij hun het zaad uit Belgie maar vonden alle behandelingen gewoon in Nederland plaats. Ik kan me herinneren ooit gelezen te hebben op haar weblog dat ze zaad hadden opgehaald in Belgie en veilig afgeleverd voor nog een aantal behandelingen in hun eigen ziekenhuis.

Inmiddels zijn zij gestopt met behandelen en gaan ze voor adoptie maar misschien dat je via haar site wel aan meer info kunt komen.

Het adres is http://www.kiekenmich.web-log.nl/

Succes!
Marièlle