Lieve Marleen,
Wat is jou verhaal herkenbaar zeg. Onze kleine meid heeft ook zo'n last gehad van moeilijk slapen of in slaap vallen. Vaak wakker worden en dan maar huilen en huilen of niet in slaap willen vallen en maar huilen en huilen. Er zijn dagen geweest dat ik er echt gek van werd (iets waar ik me schuldig over voelde want dit kindje was toch zo gewenst, daar hadden we zoveel moeite voor moeten doen, dan zou ik hier toch gewoon tegen moeten kunnen..). Ook zij wilde absoluut niet uit de fles drinken. Om deze reden heb ik haar zelfs tot ze iets meer dan een jaar was de borst gegeven, wat ze dronk anders niets. Ook na het stoppen van de borstvoeding (moest vanwege antibioticakuur) heeft het nog lang geduurd dat ze echt ergens uit dronk en het meeste vocht kreeg ze binnen uit papjes, yoghurt ed.
De tien minuten methode, de half uur methode we hebben het allemaal geprobeerd. Zijn uiteindelijk naar een speciaal spreekuur in het ziekenhuis gegaan. Ik had zelf heel veel moeite met methodes van langere tijd laten huilen voordat je er heen ging. Dat druisde zo tegen mijn moedergevoel in. In het ziekenhuis hebben we een methode meegekregen waarbij je na vijf minuten naar haar toe mag en dan een hand legt op het voorhoofd en op de borst (niet praten alleen lichamelijk contact). Zo blijf je dan zitten totdat ze weer rustig is en daarna ga je weer weg. Het fijne aan deze methode vond ik dat je vlot naar je kindje kon (al duren vijf minuten soms heel lang) en dat je er bij kon blijven zitten totdat ze rustig werd. Ik vond het heel fijn dat ik er dan wel voor haar kon zijn. De eerste paar dagen heb ik de vijf wachtende minuten elke keer op de gang voor haar deur doorgebracht. Door een kiertje keek ik dan naar haar. Ze reageerde al heel snel goed op deze methode. Ging vlot al vlugger slapen. Wel moesten we deze methode, gecombineerd met een vast ritme zes weken volhouden omdat het zes weken duurt voordat het kindje er aan gewend is. In die zes weken konden we dan ook geen gekke dingen doen die uit het ritme vielen. Langere uitjes, familiebezoek die te lang duurde hebben we in die tijd overgeslagen. In die weken hebben we echt een verandering gezien. Ze sliep veel beter en wij ook. En doordat ze beter sliep werd ze ook een vrolijker meisje.
Verder moesten we heel goed naar haar signalen kijken. We zagen bij haar eigenlijk pas (veel) te laat dat ze moe was. Nu ze anderhalf is begrijp ik haar als baby zo veel beter. Ze is een heel gevoelig meisje. Slorpt alles (echt alles) in haar op. Dat maakt dat ze snel moe is. Maar als ze moe is wardt ze eigenlijk alleen maar drukker en wil ze steeds meer. Als baby las ik haar daardoor fout en miste ik de hele subtiele hint van haar dat ze moe was. Daardoor hield ik haar te lang op waardoor ze te moe was, daardoor ze te druk werd en niet meer in slaap kon vallen.
Onze dochter blijft periodes houden dat ze moeite heeft met slapen. Met die methode hebben we het lang op kunnen vangen. Op een gegeven moment werkte de methode niet meer bij haar, was ze te groot voor geworden maar zijn we over gegaan op een andere methode die we nu in geval van nood gebruiken. Verder geven we haar duidelijke slaaprituelen waar ze weer rustig van wordt en waar ze heel duidelijk weet wat er stap voor stap gaat gebeuren en het leuk wordt om naar bed te gaan.
Ik hoop dat je iets aan mijn verhaal hebt. Verder wil ik meegeven om absoluut ook na te gaan of er geen lichamelijke oorzaak ligt in het niet willen slapen. Als laatste wens ik je heel veel succes toe en luister maar niet te veel naar de verhalen van anderen met hun: die van mij sliep al door na zoveel weken... Dat zijn bofferts wat slapen betreft. Als allerlaatste wil ik je meegeven dat ik heel goed weet dat het je soms te veel kan worden. Ik heb op een dag mijn man thuis gehouden van het werk omdat het me echt te veel werd. Ik bleef maar tegn hem zeggen: waarom gaat ze nou niet slapen, waarom gaat ze nou niet slapen? We waren allebei doodop! Ik vond het daarom ook moeilijk om echt van haar te genieten. Schaam je niet als je je ooit zo voelt en schaam je zeker niet om dan hulp in te roepen. Weet dan je dan geen slechte moeder bent (al weet ik helemaal niet of dit ook voor jou opgaat, maar ik wou het wel even delen omdat ik mezelf toen wel zo voelde).
Heel veel succes en een dikke
, Niobe
Door 
haling wilt horen? Daarnaast is het goed voor jou om een keer goed uit te slapen en echt tot rust te komen. Idem dito voor je man.Misschien kan de kleine een keer logeren bij opa en oma of iemand anders. Overigens duurde het bij 9 maanden voor ik mijn dochter uit handen wilde geven, dus kan me voorstellen dat je dat moeilijk lijkt. En een kindje bij je in bed, kan echt geen kwaad. Is echt niet erg en je gaat er ook echt niet op liggen. Desnoods als je er bang voor bent leg je het aankleedkussen tussen jou en je man bij je hoofd en leg je daar de kleine op onder een dekentje of in de slaapzak.
