Hallo allemaal,
Ik moet even mijn verhaal kwijt. Ik weet even niet meer wat ik moet.
Afgelopen vrijdag hebben we onze 2e echo gehad. Ik was toen precies 10 weken zwanger. De gyn vroeg ons of we ook de combinatietest (bloedprikken en nekplooimeting) wilden doen. We gaven aan dat we dat niet willen, omdat we met die uitslagen, wat feitelijk niet meer is dan een kansberekening voor een kindje met het Down syndroom (en 2 andere ernstige en levensbedreigende chromosoomafwijkingen). Als je echt wilt weten of het kindje Down zou hebben zouden we een vruchtwaterpunctie moeten doen. Dat brengt ook weer een risico met zich mee (ik weet dat het risico niet groot is, maar toch). Bovendien hadden wij al besloten dat mocht het een kindje met Down worden, we het toch een zo liefdevol en goed mogelijk gezin willen bieden. Hoe moeilijk dat ongetwijfeld ook zou zijn, maar dat was/is onze keuze. Het had voor ons dus geen zin om de testen te doen. Sterker nog, misschien maak je je dan onnodig bezorgd.
Maar goed, we hadden dus de echo en ondanks dat we hebben aangegeven geen nekplooimeting en bloedtest te willen doen, werd ons toch "eerlijkheidshalve" even medegedeeld dat de nekplooi wel erg ruim is. Maar op onze vraag wat dat dan precies zegt als je dat minimaal een week te vroeg meet, was het antwoord: Ja, het is wel te vroeg om er écht iets over te kunnen zeggen, maar hij is wel heel ruim. Nou ja, wat moet je daar dan mee he? Dus we hadden in eerste instantie het idee om dat maar met een korrel zout te nemen. Totdat we toen we weer thuis waren het ook op de verwijskaart voor de verloskundige zagen staan: "Patient is op de hoogte van de ruime nekplooi bij 10 weken".
Tja, wat moet je daar nu mee? Het hele weekend slapeloze nachten gehad, want waarom zou zo'n man dat zeggen als je het eigenlijk nog niet goed zou kunnen meten? Het geeft ons een heel naar gevoel. We hadden duidelijk aangegeven geen nekplooimeting te willen en dan is bijna het eerste wat ze doen een nekplooimeting, met de opmerking dat het eigenlijk nog te vroeg is!
Vanochtend ziekenhuis maar weer gebeld en gevraagd of een andere arts mij terug wilde bellen, maar helaas, zojuist belde het secretariaat terug. Ze had overlegd met de arts die de echo had uitgevoerd en er werd ons verteld dat een arts ook altijd eerlijk moet zijn. Ik zei dat dat klopt, maar dat we juist hadden afgesproken om de nekplooimeting NIET te doen, omdat we er verder toch niets mee kunnen. Nou, dan mocht ik wel een gesprek aanvragen met de arts, of we konden ook alsnog de test doen...
Ik heb de verloskundige ondertussen ook gebeld en die vond het niet kunnen wat de gyn had gedaan. Morgen mag ik gelijk langskomen om er met haar over te praten. Ik hoop dat zij ons een beetje meer kan vertellen wat een nekplooimeting bij 10 weken zwangerschap eigenlijk zegt. Als zij aangeeft dat het weliswaar niet helemaal betrouwbaar is, maar wel in de buurt komt van de nekplooi bij 11-12 weken, dan gaan we misschien alsnog de combinatietest doen... In dat geval hebben we meer duidelijkheid over wat de kansen nu zijn. Nu hebben we helemaal niks, behalve zorgen.
Ik weet het even niet meer. Hoe dan ook, door die opmerking van de gyn is deze zwangerschap niet meer zo 'onbezorgd' als normaal.
Groetjes,
Sannie

Door