Hoi allemaal,

Wij hebben inmiddels enkele weken geleden een aanvraag gedaan voor adoptie, en de brief met BKA-nummer is inmiddels ook al in huis. Zoals het er naar uit ziet volgens de website van adoptie krijgen we in mei/juli volgend jaar de VIA-voorbereidingsbijeenkomsten. Duurt dus nog een jaar, maar goed we hebben een begin gemaakt!
Toch is er bij ons nog wel twijfel, maar we hebben de knoop doorgehakt door het in ieder geval vast aan te vragen.
Wat me vooral tegenstaat is het lange, lange wachten terwijl we al zolang wachten, en ik vind de kosten voor adoptie echt schrikbarend! Dus nu ook flink aan 't sparen geslagen...
Een adoptiekindje zelf zie ik gelijk zitten, mijn man heeft daar weer meer moeite mee en wil de VIA ook echt gebruiken om meer info en inzicht te krijgen, en dan een goede beslissing te kunnen nemen. Ik ben in ieder geval blij dat we er zo bewust mee bezig zijn, en niet de boel de boel laten! Kinderloos door het leven gaan lijkt ons toch te moeilijk, we hebben beiden nog steeds een gezin voor ogen, ondanks dat we het samen écht goed hebben en ook nu écht gelukkig zijn, daar is geen twijfel over mogelijk. Maar als aanvulling... we zien het zo graag voor ons...

Heb vanmorgen 't Erasmus MC gebeld om een belafspraak te plannen. De spatader ok heeft bij mijn man niet het gewenste resultaat gehad, dus we zijn een beetje terug bij af.
Ik wil graag advies van 't Erasmus, doorgaan met ICSI, of heeft 't weinig zin.. Ivm mijn PCO wil ik dan wel een optimale uitgangssituatie, zodat een evt. volgende ICSI dan in goede omstandigheden gebeurt.
Daarnaast moeten we toch een beslissing nemen, want indien we stoppen met behandelen moet mijn man ivm een laag testosteron beginnen met medicatie voor de rest van zijn leven, wat hem gek genoeg onvruchtbaar maakt zodat die deur dan definitief dicht zit. Met een laag testosteron heeft hij namelijk op jonge leeftijd al kans op botontkalking en beperkingen van dien, dus we moeten een keus maken binnen nu en een jaar volgens de arts.

Moeilijk allemaal hoor..

Nou dat was even weer een berichtje van mijn kant.. Lees nog wel regelmatig mee met oa wachtbankje ed, hoop toch dat ik er zelf ook weer 's opsta met uiteindelijk... Ja dat willen we allemaal.

Dikke knuffel,
Poesel

Hoi poesel.

Wat een ontwikkkelingen bij jullie.
Het is jammer dat de ok niet goed heeft uitgepakt.
Jullie hebben veel om over na te denken.
Ik wilde je even laten weten dat ik je berichtje heb gelezen en ik wens jullie veel moed en kracht toe..

pietje

Ha Poesel,

Met veel interesse heb ik je stukje gelezen omdat wij ook twijfelen of we ons moeten inschrijven voor het adoptie proces. Eigenlijk hebben we dezelfde twijfels als jullie, vooral dat het veel geld kost en lang duurt. Mijn man staat wel open voor adoptie, dus daarin staan wij gelijk.
Nu vroeg ik me af wanneer je voor die cursus moet betalen, want ik begreep dat alleen dat al 900 euro kost. Nu wil ik dat best betalen, maar als je uiteindelijk niet bij adoptie uitkomt (om welke rede dan ook), vind ik het zonde om zo 900 euro weg te gooien.
Kan je je trouwens zo inschrijven (na er natuurlijk goed over nagedacht/gepraat te hebben)?
Jullie heel veel succes met alles en vooral met wachten !!!

Groetjes Roos

Ha pietje, lief dat je een berichtje stuurt, had net vanmiddag jouw hele verhaal nog gelezen, het is voor jullie ook geen makkelijke weg zo he.. Hoop dat je binnenkort goed nieuws hebt hoor, jullie ook succes en sterkte!!!

Roos, ik lees dat je nog cryo's hebt, hopelijk hou je hieraan een kleine hummel over, spannend jullie hebben dus nog wat kansen. Wat een teleurstelling als al die terugplaatsingen op niets uitlopen he.. Maar duim ook voor jullie!
Wat betreft inschrijven: je kunt via de site van nederlandse adoptie voorziening een aanvraagformulier downloaden en invullen en opsturen. Een paar dagen later hadden wij de bevestiging dat we onze aanvraag hadden gedaan, op die brief stond al een bka nummer vermeld. Via de site kun je de planning van de via-cursus in de gaten houden.
Ik heb geen idee wanneer je verder bericht krijgt of een uitnodiging, maar dacht zo'n twee maand voor de start van via. Ik denk dat je dan ook moet betalen? Maar gok ik hoor, klinkt wel logisch.

Ook succes met de beslissing!
Truste!

He Poesel,

Wij hebben vorig jaar ook een bka nummer aangevraagd. We hadden het idee dat we met een jaar wachten op de via cursus wel klaar zouden zijn met behandelen... Doordat we toch wat pauzes nodig hadden tussen de behandelingen door, én doordat de planning van de via ook nog eens naar voren is geschoven, zijn we nu in augustus "al" aan de beurt voor de cursus...
Mocht deze poging lukken dan zeggen we de cursus af of stellen het uit, want ik denk dat we in dat geval (in ons geval) niet met de goede instelling de cursus gaan volgen. Mocht deze poging niet lukken, dan stoppen we even met de behandeling en doen eerst de cursus. Dan hakken we na de cursus de knoop door om verder te behandelen of volledig voor adoptie te gaan. Het is nu nog te onduidelijk of dat écht iets voor ons is, en wat er allemaal écht bij komt kijken. Het voelt heel dubbel en voor mij niet goed om over beide mogelijkheden tegelijkertijd op die manier na te denken. Ik heb nu ook bewust de cursusboeken tijdens deze ivf dichtgedaan en in de boekenkast gezet en ben gestopt ze nu al door te lezen. Het is te dubbel...

We hebben inderdaad twee maanden voor aanvang van de cursus de data en twee cursusboekjes gekregen. Ruim voor die tijd de rekening voor de cursus. Als je vooraf op tijd de cursus afzegt, kun je een deel van de kosten wel terugkrijgen.

Succes met wachten, wie weet schuiven de data nog een keer door, zodat jullie al eerder aan de beurt zijn...

Liefs,
Sannie

Hallo Poesel,

Wat een moeilijke beslissingen zijn dat he.
Wij zitten inmiddels een eindje verder in het adoptietraject (hebben beginseltoestemming en wachten of we op intake mogen bij vergunninghouder).

Wij stonden oorspronkelijk ook enigszins ambivalent in het adoptietraject, waarbij manlief er meer moeite mee had dan ik.
Gaandeweg in het traject merk ik dat wij beiden erin groeien. Wat helpt is dat mijn vriendin een adoptiekindje heeft waar we allebei dol op zijn. Verder merk ik dat doordat we erover praten / mee bezig zijn het steeds meer gaat leven. Niet dat we geen verdriet hebben over het gemis aan biologisch eigen kinderen die je vanaf de geboorte op ziet groeien, maar het beeld van ons toekomstige kindje groeit mee met de adoptie realiteit en is dus inmiddels wat ouder en bruiner :-)

Jullie "voordeel" (heb je toch nog ergens een "voordeel"...) is dat jullie nog vrij jong zijn. Of jij in ieder geval, van je man weet ik het natuurlijk niet :-) Dat geeft meer mogelijkheden om een jonger kindje te adopteren als je dat zou willen en er zijn meer landen waar je uit kunt kiezen.

Wij vonden het vooral moeilijk om keuzes te maken mbt mogelijke beperking en leeftijd. Waarbij het best confronterend was dat gezien onze leeftijd (ik wordt 40) en de wachttijden we uitkwamen op een "ouder" kindje. Na het zien van een documentaire over adoptie vanuit pleegzorg in de VS (Galery of hearts) was ik daar echter overheen. Er waren meerdere kinderen in die documentaire die ik zo een thuis zou willen geven en die waren ouder dan de leeftijd van de kinderen die je vanuit Nederland kan / mag adopteren :-)

Om een lang verhaal kort te maken :-)
Heel veel sterkte en succes met het nemen van jullie keuzes / beslissingen. Ondertussen hoop ik dat je de keuze niet zult hoeven maken.

Hallo Roos,
Ja 900 euro en daar krijg je nog geen gratis kopje thee bij trouwens... ( en dat laatste heeft me enigszins geïrriteerd ja ). Dus neem een thermosfles mee zou ik zeggen..

Wij vonden dat eerste bedrag ook best wel wat. Aan de andere kant: als je besluit om door te gaan met adoptie kun je maar beter alvast beginnen met sparen, want het is ontzettend duur! Die 900 euro valt in het niet bij de rest ;-)

Hallo Poesel,

Het zijn inderdaad moeilijke beslissingen... Wat je beschrijft vind ik heel herkenbaar, bij ons is het ongeveer net zo gegaan. Wij hebben op een gegeven moment de knoop doorgehakt en zijn gestopt met de behandelingen. Nu gaan we volledig voor adoptie. Wij hebben, net als avtmouse, de VIA bijeenkomsten achter de rug en wachten op onze beginseltoestemming.
Wat avtmouse ook beschrijft is het meegroeien in het traject. Bij ons is dit ook zo gegaan. Mede door de bijeenkomsten werden wij erg enthousiast en begon het steeds meer te leven. Natuurlijk is het gemis er nog steeds, als mensen om ons heen zwanger worden en baby's krijgen, maar wij zijn nu toch heel blij dat we deze weg zijn ingeslagen. Al zal het al met al nog behoorlijk lang gaan duren... Het voelde voor mij nadat we besloten hadden met de behandelingen te stoppen als een opluchting, omdat ik niet meer naar het ziekenhuis hoefde voor de behandelingen...

Ik wens jullie heel veel sterkte en succes met het nemen van deze moeilijke beslissingen! En natuurlijk is het te hopen dat je de beslissing uiteindelijk niet hoeft te nemen.

Groetjes Gwennie

Hoi allemaal,

bedankt voor de reacties hoor, ik merk dat het bij een ieder wel vragen en twijfels oproept, wel/geen adoptie, maar toch blijf je erover nadenken he. Ik vind het ook goed hoor, dat we nu wel het traject zijn ingeslagen. Zoals jullie al schrijven heb je nog tijd om erover na te denken en aan het idee te wennen, voordat het allemaal zover is ben je eerst wel een jaar verder.

Soms denk ik: we houden er helemaal mee op. Geen ICSI meer en geen adoptie, gewoon lekker samen want we hebben het fijn samen, veel vrijheid zonder kinderen, we kunnen gaan en staan waar we willen, op vakantie overal heen, het geeft ook veel mogelijkheden.
Maar toch: als ik er zo definitief over denk, dan springen toch de tranen in mijn ogen.. Ik denk dat ik zolang ik dát nog heb, nog niet klaar ben met de kinderwens. Ik zou er graag over kunnen praten zonder verdrietig te worden, natuurlijk blijft het dan een gemis, maar dat ik het dan wel geaccepteerd heb.
Zolang dat niet zo is, gaan we door met adoptie en wacht ik even het bericht van het Erasmus af.

Gister hebben we een middag over het strand gesjouwd, en het allemaal 's flink doorgesproken. Geeft ook wel wat opluchting als je merkt dat je beiden er hetzelfde over denkt. Praten is zo belangrijk hierin!

liefs poesel

Poesel,

Mijn man en ik hebben begin 2009 ook een BKA-nummer aangevraagd. Wij weten nog helemaal niet zeker of wij wel willen adopteren maar we hebben in ieder geval het nummer. Dat geeft toch het gevoel 'iets' achter de hand te hebben. In 2010 zijn we uitgenodigd voor de VIA-bijeenkomsten. Deze hebben we met maximaal drie uitgesteld. We moeten wel die € 900 betalen maar als we binnen die drie jaar alsnog besluiten om niet naar de VIA-bijeenkomsten te gaan, krijgen we ongeveer € 800 terug. Deze drie jaar gebruiken wij om zoveel mogelijk te onderzoeken of een eigen biologische kindje nog mogelijk is, of we eventueel voor zaad- eicel- of embryodonatie willen of kunnen gaan en of we (als de voorgaande stappen niet lukken) toch nog voor adoptie kiezen. In 2013 weten wij dus pas hoe de vlag erbij hangt. Het voordeel is dan dat we een BKA-nummer uit (begin) 2009 hebben en we dus al vierenhalf jaar virtueel in de wachtrij staan. Aangezien het aantal aangeboden adoptiekindjes sterk terugloopt (gelukkig maar voor deze kindjes!) kunnen de wachtlijsten in de toekomst nog wel eens verder oplopen.

Heel veel succes met het nemen van deze moeilijke beslissingen!

Groetjes,
Golfje