Hoi meiden,

Vandaag moest ik naar Gent voor een hysteroscopie. Dit ging niet onder verdoving. Ik had wel twee Ibroprufen 400mg en anderhalf pilletje Oxazepam (van mijn moeder gekregen) genomen. Ik had al op internet gelezen dat het best meeviel en dat het maar heel even pijnlijk zou zijn. Gelukkig mocht mijn man hier wel bij aanwezig zijn.

Nadat ze de eendenbek pijnloos hadden ingebracht en de camerastaaf hierdoor naar binnenschoven dacht ik echt dat het een eitje zou zijn. Totdat ze bij mij baarmoederwand kwamen met de camera. Op het scherm kon ik meekijken en ik kon samen met de artsen zien dat er poliep bij de baarmoederwand zit. Toen ze hier voorbij wilden gaan, kreeg ik echt helse pijnen. Ik schreeuwde het echt uit van de pijn en moest me vastgrijpen aan de beugels naast de stoel. Toen hield de arts-assistent even op en nam de arts het zelf over. Bij haar gebeurde echter helaas weer hetzelfde en ik vloog weer tegen het plafond. Ik kon me dus weer onverrichter zaken aankleden. Ik moet een andere dag terugkomen om het onderzoek onder narcose te laten plaatsvinden. Volgens de arts was het niet normaal dat ik ZO veel pijn had. Ze hadden ook met de camera gezien dat mijn baarmoedermond veel te smal is (hier heb ik al vaker met terugplaatsingen last van gehad terwijl deze ook pijnloos zouden moeten zijn). Daarna barste ik in een onbedaarbare huilaanval uit (terwijl ik in al die jaren nog nooit heb gehuild bij een arts). Ik was zo teleurgesteld in mezelf, zo boos op de artsen dat ze me niet meteen onder narcose hadden gebracht en zo verdrietig dat ik nu voor niets naar Gent was gereden en weer terug moet komen (2,5 uur heen en terug en de kosten voor een hotelovernachting).

Ik ben zo bang dat ik een aansteller ben en dat ik niet zo had moeten piepen. Mijn man zegt gelukkig dat dit zeker niet het geval is en dat de artsen ook heel erg geschrokken waren. Ik ben wel blij dat het de volgende keer onder narcose mag en ik hoop dat ze iets kunnen vinden waar ze wat mee kunnen doen....

Groetjes, een verdrietig Golfje

Golfje,
De rillingen lopen me over de rug als ik jou verhaal lees, wat moet dit weer traumatisch zijn allemaal, jemig!
Ik heb zelf ook een hystero gehad in dusseldorf,onder narcose, dus prima te doen!
Ik snap niet dat ze mensen zo onnodig pijn laten lijden, ik wordt er gewoon kwaad om!!
Het ligt ECHT niet aan jou hoor, ik had ook altijd pijn bij de tp's.
Het is gewoon een heel gevoelig punt als ze voorbij die baarmoedermond komen!
Ga jezelf niets verwijten hoor, en de volgende keer echt een narcose doen!
Dan kunnen ze rustig en heel precies kijken wat er allemaal in jou baarmoeder aan de hand is.
Dat is toch uiteindelijk het belangrijkste, want daar ging je voor toch?
Heel veel sterkte met alles! liefs, Krul

Ha Golfje, wat een ellende! Ik heb ook in Gent een hysteroscopie gehad zonder narcose en dat was voor mij goed te doen, ik heb ook altijd pijn bij terugplaatsingen en ze zijn erachter gekomen dat dat komt omdat mijn baarmoeder heel ver naar achter ligt en schuin.
Je stelt je helemaal niet aan ik zou ook helemaal over de rode zijn. Ik ben ook een keer best wel door het lint gegaan toen er bloed geprikt moest worden wat in mijn ogen ook helemaal niet nodig was en dat lukte niet, niet uit mijn arm, hand voet enzo.
Aan je onderschrift te zien heb je ook genoeg meegemaakt nou dan mag je ook best wel een keer emotioneel reageren, je bent ook een mens.
Wel jammer dat ze die poliep en nauwe ingang pas zagen bij de hysteroscopie.
Hoop dat je je inmiddels al wat beter voelt.
Liefs Kleintje

Hey Golfje,

Wat een trauma heb je er weer bij gekregen.
En dan nog weer terug moeten keren ook.

Zelf heb ik dit onderzoek ook gehad, ik vond het heel irri en het werd heel warm, je kreeg een krampend gevoel op bepaalde plaatsen. Maar dat verdween gelukkig ook snel weer.

Ik hoop dat ze jou de volgende keer beter zullen helpen, dat heb je wel verdiend meid.

Heel veel sterkte, liefs Pitbull_lady

Lieve krul, kleintje en Pitbull_lady,

Bedankt voor jullie opbeurende woorden! Het doet me echt goed.

Helaas zijn ze met de camera niet eens tot in mijn baarmoeder gekomen dus ik heb geen warm of krampend gevoel gehad... alleen echt helse pijnen aan mijn baarmoedermond die ik herken van terugplaatsingen.

De 14e mag ik gelukkig al terugkomen voor het onderzoek onder narcose. Helaas gaat mijn cryoterugplaatsing in juli dan alweer niet door...

Golfje

Lieve Golfje,
Wat ontzettend pijnlijk moet dat geweest zijn! Iets soortgelijks heb ik in het begin van het medische verhaal gehad met de hsg(? weet niet zeker of ik nou het goede onderzoek noem, maar dat is dat onderzoek waar ze met contrastvloeistof gaan kijken of de eileiders doorgankelijk zijn). Uiteindelijk na veel gemartel kwamen ze er toen ook achter dat het niet ging en hebben me in moeten plannen voor een kijkoperatie. Dat was dus ook wel nodig bleek later, want een hele scherpe knik én een vernauwing in die knik maakt het heel moeilijk om er langs te komen. Dat is ook steeds een probleem bij de terugplaatstingen.
Wat ik wil zeggen is dat je je absoluut niet aanstelt, want je baarmoederhals en dat hele gebied van je lijf is gewoon heel gevoelig en kwetsbaar. Ik kan me er wel wat bij voorstellen dat je zowat tegen het plafond vliegt. Ik hoop dat ze je gauw kunnen inplannen om onder narcose te gaan kijken. Dit is wel weer een domper, als je je helemaal instelt op een cryo-poging en dan moet het weer worden uitgesteld.

Dikke knuffel.
En nogmaals, je bent geen aansteller!

Liefs,
Sannie

Hey Golfje,

Wat balen zeg.
Ik heb ook een tijdje geleden zo'n hysteroscopie gehad maar ik heb het niet zo ervaren.
Kon niet zeggen dat ik het erg prettig vond maar zo veel pijn heb ik niet gehad.
Maar goed bij mij zat er dan ook geen poliep, alles was goed bij mij.

Maar kan me heel goed voorstellen als er zo iets zit dat je er dan goed last van kan hebben.

Fijn dat je de volgende keer onder narcose kan.

Veel succes en sterkte.

Groetjes Debbie

He golf, dat is al lekker snel en ik hoop dat ze er een oorzaak van vinden en met een oplossing komen.

Bij ons moest die katheter ook helemaal in een knik bij terugplaatsingen en het grootste speculum en dan deed het nog zo'n pijn dat ik het bijna uitgilde terwijl ik echt geen aanstelster ben. Achteraf bleek dit te komen door heel veel littekenweefsel op die plek en daar hebben ze ook de embryo's ingedaan en ja daar kunnen ze nooit innestelen. Dus 12 terugplaatsingen voor niks gehad. Hier kwamen ze vrij snel achter in Gent. Daar doen ze de tp met behulp van een echo, het is was nog steeds geen pretje maar nu wel te doen.

Heel veel sterkte Golf.

Hallo Golfje,
Je bent zeker geen aansteller!
Hier heb ik bij elk onderzoek steeds aangegeven dat ik een lage pijngrens heb en om extra maatregelen gevraagd. In de verschillende ziekenhuizen wilden ze me de eerste keer niet geloven dat het zoveel pijn zou doen. Goh... en elke keer schrok de arts van mijn lichamelijke reactie... Dus een volgende keer wel extra maatregelen.
Grrrr!! Alleen de puncties in Gent vielen mee. Alle andere dingen (HSG-scan, biopties ed ) vielen echt flink tegen.

Ik zou even goed overleggen mbt dat kijkonderzoek: is dit echt de handigste optie? Ik bedoel als je onder narcose bent voel je wel niets, maar moet dat staafje er nog steeds langs, wat voor consequenties kan dat hebben? En zit die poliep niet in de weg bij terugplaatsingen?

Mochten zij + jullie uiteindelijk besluiten tot een kijkoperatie, sta er dan op dat ze niet alleen kijken, maar ook gelijk die poliep weghalen, anders mag je nog een keer... ( ik heb dus twee kijkoperaties gehad ivm de eerste keer alleen kijken. Niet leuk! )

Ik hoop van harte dat ze iets vinden mbt jullie onvruchtbaarheid en dat ze er wat aan kunnen doen. Misschien zit die poliep gewoon wel in de weg! Sterkte meis!

Groetjes, Nans