hallo meiden,

zal me eerst even voorstellen ben Tineke en ben 21 jaar, ik en me vriend moeten het ziekenhuistraject in.

nu is mijn vraag:
29 juni hebben we ons eerste gesprek in het ziekenhuis wat kunnen we verwachten??
en beginnen ze altijd eerst met iui of kan ook gelijk ivf?
daarom zou ik graag willen horen hoe het bij jullie is gegaan.

alvast bedankt
Groetjes Tineke

hey Tineke,

wees welkom op dit verslavende forum.
stel gerust al je vragen er is altijd wel iemand die een antwoord weet enne niets is dom, stom of wat dan ook, gewoon vragen.

Ik denk dat bij jullie eerste gesprek eerst word gekeken naar je geschiedenis omtrent jullie "onvruchtbaarheid".
er zullen vast bloedtesten en allerlei andere testen gedaan worden, maar dit verschil ook enorm per ziekenhuis.

ik zou aanraden om gewoon alle vragen die er in jullie opkomen nu al op te schrijven en die gewoon te stellen aan de ivf arts.
met IUI heb ik zelf geen ervaring. bij ons is er 1x ivf gedaan maar dit leverde geen bevruchting op en zijn we direct overgestapt op ICSI.
de behandeling verschilt best wel van ziekenhuis tot ziekenhuis.
denk dat je gewoon eerst dat gesprek moet afwachten en kijken wat er voor jullie uit gaat komen.
ik wens jullie heel veel succes met jullie eerste gesprek.

liefs Tanja

hey tanja,

dankje wel voor je verwelkoming.
ik twijfelde eerst of ik het wel moest doen me eigen aanmelden, maar dacht misschien kan je ook wel ervaringen en dingen uitwisselen en is altijd leuk om mensen te leren kennen die het zelfde mee maken en door maken.
ik ben erg zenuwachtig voor het gesprek, willen het heel graag, dus verlangen is er ook.. bij ons niet echt dat we onvruchtbaar zijn, de zijn wat langzamer, dus ben benieuwd welke behandeling ze zullen gaan kiezen.
hoe vonden jullie de ivf behandeling? en de ICSI behandeling?
hebben jullie al een wondertje?
we hebben al wel bloedtesten bij mij en andere testen bij me vriend gedaan, die testen moeten we ook mee nemen, dus weet niet of dat al voldoende is maar we zien het over 17 daagjes
dat is wel een goed idee om onze vragen op te schrijven zo vergeet je door de zenuwen geen vragen of dingen te zeggen.

liefs Tineke

hey Tineke,

ik hoop dat je hier veel steun kan vinden en de anderen zullen je wel vertellen hoe of wat, gewoon vragen. we zitten allemaal in hetzelfde schuitje.

wij zijn inmiddels met onze allerlaatste poging bezig, deze is alleen niet zo goed verlopen afgelopen donderdag, maar dat kan je lezen in wachtbankje juni 2011.
tot op heden hebben wij samen nog geen kleintje. we hebben onze laatste hoop op de cryootjes die nu nog op ons liggen te wachten in de vriezer.

onze 1e poging hadden we in Nederland (toen woonde ik nog in Nederland), we deden ivf, we hadden maar 1 eitje en die raakte niet bevrucht (Koen zijn zijn niet zo snel en klonteren erg).
bij onze 2e poging werd het ICSI. hier ook maar 1 eitje maar wel bevrucht en zwanger maar helaas.
de andere pogingen zijn hier in België gedaan omdat ik naar België verhuisde Mijn man Koen is belg hihihi.
in mijn onderschrift kan je lezen hoe deze pogingen allemaal verlopen zijn.
ik vind de behandelingen psychisch en lichamelijk wel zwaar maar ze zijn wel te doen (voor mij dan).
tis ook voor iedereen weer anders, iedereen gaat er op haar manier mee om.
hoop dat je wat aan mijn verhaaltje hebt, en anders vraag je het maar hoor, is niet erg.

liefs Tanja

hey Tanja,

ik hoop dat we hier veel steun kunnen vinden.

okay dat is ook wel een raar gevoel en idee denk ik dat je weet dat het je laatste poging is, en vooral als je al weet dat hij niet zo lekker is verlopen afgelopen donderdag. kun je hierna als dit ook verkeerd zou lopen (hopen we natuurlijk van niet) nog andere behandelingen of dat niet?

maar jullie hebben dus al een heel geschiedenis daarin, hoop dat allemaal nog wel gaat lukken voor jullie.
ja of je man nu belg, nederlander, rus, italiaan is dat maakt niet uit toch als je maar gelukkig ben en van elkaar houd toch hihih..

als ik nog vragen heb, dan vraag ik ze zeker, als andere vragen hebben of jij kun je ze ook vragen waar het ook over gaat haha

Liefs Tineke

Hey tineke,

Heel veel succes met jullie behandelingen.
Wij hebben een voor traject van meer dan 3 jaar voordat besloten werd om toch maar voor ICSI te gaan. Inmiddels zijn we 6 zh's verder, zonder resultaat en hopen we volgend jaar voor IUI in aanmerking te komen.

Hoe we tot dat punt zijn gekomen kun je lezen door op mijn naam te klikken en mijn laatste topic te lezen ;)

Lieve groetjes Pitbull_lady

Hey Pitbull_lady,

dankje wel voor je succes.. we moeten jammer genoeg nog wel even wachten, maar houden jullie wel op de hoogte. dat is ook lang een voortraject van 3 jaar, ik zou gek worden denk ik. en wat heb je allemaal in dat voortraject moeten doen??

ik hoop voor jullie dat volgend jaar de behandeling IUI in gang gezet kan worden voor jullie.. ik zal het eens lezen, vind ik wel leuk, zo kom ik ook meer te weten over die dingen..

hebben jullie al wel kids of dat ook nog niet?

Liefs Tineke

Hallo Tineke,

Mijn man heeft uit een eerder huwelijk een zoontje van inmiddels alweer bijna 13. Die voeden we op als ons eigen kind, ik zorg ook al voor hem vanaf zijn 5de jaar. Hij woont nog bij zijn moeder, maar als alles meezit komt daar binnenkort verandering in ;)

Ik stuur je een kort verslag van mij:

Ik ben inmiddels 32 jaar en al ruim 7 jaar bezig om zwanger te worden.
8 Miskramen verder, is het grote geluk ons nog steeds niet gegund.
Mijn laatste miskraam was na 7.5 wk na mijn eerste ICSI poging.
Hiervoor loopt een rechtzaak via het medisch tuchtcollege. De artsen waren in het zh van Meppel vergeten om innestelingsmedicatie te geven.
De artsen en de assistentes wezen naar elkaar en bij de uitspraak van de klachten commissie kregen we als antwoord dat we onze folder beter hadden moeten lezen, dan hadden we de artsen op hun fouten kunnen wijzen.
Hiervoor waren we begonnen in Heerenveen in het zh, na een half jaar doorgestuurd naar het UMCG waar we bijna 2 jaar lang alle onderzoeken hadden doorlopen en te horen kregen dat ze IVF gingen doen. Wij waren al blij dat ze iets gingen doen, maar helaas nog geen 5 dagen later werden we gebeld dat het niet doorging en dat ze ons voor ICSI wilde aanmelden, de onderzoeken zouden nog minstens 8 maanden duren en daarna kwamen we op een wachtlijst van ongeveer 7 maanden. Daar we dat te lang vonden duren zijn we toen overgestapt naar Meppel, nou ja dat was poging 1, 3 eicellen en 1tje bevrucht, top embryo zwanger maar geen innesteling.
Na het vreselijke contact aldaar gestopt en overgestapt naar Zwolle, we wilde graag dokter van der Camp maar we kregen een nieuwe vrouwelijke arts, een heleboel ellende mee gehad omdat ze nog lang niet van alles op de hoogte was. Uiteindelijk poging 2 ICSI 4 eicellen geen bevruchting. Ze konden ook niks meer voor ons doen en we werden opgegeven.
Zelf wilden we naar Düsseldorf omdat we er alles aangedaan wilde hebben. Volgens Zwolle zou dat niet helpen maar we moesten het zelf weten.
Zogezegd zo gedaan, dat was in mei vorig dit jaar.
Gesprek gehad, bloedonderzoeken ondergaan, AMH waarde gecheckt.
Die was 1.5 en dus erg laag voor iemand van 32, het stond gelijk aan een vrouw van rond de 43/44.
Er was nog maar 1 optie, IMSI met AH en een eicel onderzoek. Daar ik drager ben van het triple x syndroom wilde de arts checken of mijn eicellen dat ook hebben. Totale kosten van het geheel 10.000E incl alle onderzoeken, en tp's etc.
Dus niet op te brengen en maanden lang slapeloze nachten en onzekerheid dat als we pech hebben en de eicellen hebben het syndroom, de kans dat ze niet eens bevrucht zullen worden en dus 10.000E kwijt maar geen kansen. PANIEK!!!!!
Verder oriënteren en ineens toch weer op de site van Geertgen aan het kijken, eiceldonatie, hmmm wie weet hoeven we niet naar Spanje...zou het dan toch via NL kunnen?
Vrijdag 7 januari hadden we onze intake met Dr Wissmann, ik ben heel erg benieuwd of 2011 eindelijk ons jaar gaat worden
Ik hoop het zo.
Wil al kinderen sinds dat ik 6 jaar was, ben altijd gek geweest met kids en nog steeds. Zou ik dan eindelijk de toevoeging in mijn en ons leven krijgen waar we al zolang op wachten?

Helaas, ook dit wordt weer uitgesteld, dit omdat manlief geopereerd wordt aan een Gastric Bypass. Het voordeel hiervan is dat we misschien IPV ICSI voor IUI in aanmerking komen.

Dus 9 maanden afwachten. Hopen en moed proberen te houden.


Dit is in het kort mijn verhaal, maar tussen alle verhalen door kom je regelmatig reacties van mij tegen.

Lieve groetjes Pitbull_lady

hey pitbull_lady,

okay dus die word lekker verwent, is het zijn eigen keus om bij jullie te komen wonen of heeft het achterliggende gedachtens?

leuk dat je een kort verslagje stuurde over je eigen, zo leer je ervaringen en leer je weer dingen die fout kunnen gaan door middel van artsen.

echt wat heb jij al veel door moeten staan in dit traject, ik ben bang dat ik helemaal gek zou worden door deze dingen, ja dat stukje van de tuchtcollega had ik gelezen in je topics, dat greep me wel heel erg aan, is toch erg dat artsen zulke fouten kunnen maken en vooral op zon afdeling denk ik van dat moet niet kunnen hoop dat het positief uipakt voor jullie.

ik hoop dat de operatie van je man goed uit gaat pakken en goed verloopt en dat jullie daarna voor de IUI behandeling in kunnen gaan.

ik ben ook super gek op kinderen en wou ook al kinderen vanaf me 6 á 7 jaar. ik heb ook altijd opgepast en zit in examenjaar voor opleiding pedagogisch werker.

ik ben benieuwd wat ze gaan zeggen en doen op ons eerste gesprek en welke behandeling ze ons gaan aanraden en adviseren. het duurt nog 2 weekjes maar ben nu al op en top zenuwachtig en vol spanningen..

Veel Liefs, moed en sterkt Tineke

He Tineke,

Allereerst welkom op het forum, er zijn hier genoeg ervaringsdeskundigen, dus stel gerust al je vragen!

Je eerste gesprek in het ziekenhuis..spannend! Maar maak je er niet al te druk over, hoe moeilijk dat ook is. Het is alleen een gesprek, nog geen behandeling. Zoals Tanja al zei, schrijf je vragen op. Voor jou is dit allemaal nieuw, voor artsen is het dagelijkse kost. Ze hebben daardoor vaak de neiging hun verhaal nogal snel te doen, en staan er niet bij stil dat het ook weleens te snel kan gaan. Vat gerust in je eigen woorden samen wat de arts heeft gezegd ( begrijp ik goed dat... etc ), zodat hij/zij dat kan bevestigen. Weet je iig zeker dat je het goed hebt begrepen.

Ik hoop voor je dat je mag beginnen met IUI, dat vond ik persoonlijk psychisch minder belastend dan IVF en ICSI, maar dat scheelt per persoon. Sowieso is het hele traject psychisch heftig. En dan hebben wij nog het enorme geluk gehad dat het 2x in een keer raak was! Ik heb diep respect voor de meiden die na zoveel jaren van teleurstellingen toch de kracht kunnen vinden om weer door te gaan. Hopelijk komt jullie wens snel uit!