Ik zal proberen het even kort te houden. In 2009 zijn we getrouwd..onze planning was dat ik in juni 2009 zou gaan stoppen met de pil en dat we voor een kindje zouden gaan. Na één jaar was het helaas nog niet gelukt om natuurlijk zwanger te worden, we besloten naar de huisarts te gaan. Van de huisarts moest ik tijdens een volledige cyclus mijn temperatuur gaan bijhouden en bloedprikken. Dit heb ik gedaan, alles bleek goed te zijn. We kregen al snel een doorverwijzing naar een gyneacoloog in het ziekenhuis bij ons in de buurt. Beide moesten we weer bloedprikken en mn man moest zaad inleveren. Nadat mn man twee keer zaad in had geleverd(twee keer om er zeker van te zijn dat het inderdaad weinig was) kregen we te horen dat hij eerst verder onderzocht moest worden maar dat het helaas niet in dit ziekenhuis kon. We werden doorverwezen naar EMC Rotterdam. Daar werd mn man verder onderzocht en kregen we na weer een lange tijd te horen dat we niet voor IUI en IVF in aanmerking kwamen. Wel komen we in aanmerking voor ICSI. We hebben (na 1 jaar) volgende week maandag een bijeenkomst van het EMC waar we informatie krijgen van de artsen enz; Dit zal gebeuren in een collegezaal met meerdere stellen die in aanmerking komen voor IVF en ICSI, zonder deze bijeenkomst mag je de behandeling niet ingaan (is dus verplicht bij te wonen). 17 juni hebben we een intakegesprek en hoop dat we daarna snel kunnen gaan beginnen.
Waar ik me erg aan stoor is het lang wachten op alles. Eigenlijk is er erg weinig (voor mijn gevoel) gebeurt in een jaar. We zijn deze week in totaal alweer 2 jaar
bezig
.Ben in ieder geval erg benieuwd hoe alles de komende maanden gaat lopen....


Door
Veel leuke dingen samen doen of met vrienden zorgt er bij ons voor dat je niet alleen bezig bent met wachten...