hoi allemaal,

sommige van jullie weten dat ik een ernstige diastse
(lijk echt 9mnd zwanger )heb aan mij buik.
en dat ik daar aan geopereerd moet worden (na een 3 de kindje)als ik ben geopereerd mag ik absoluut niet meer zwangewr worden..

nu willen wij graag icsi pogingen doen om een 3 de kindje te moegen krijgen ,ik heb me na laten kijken door de gyneacoloog en het mag .
het is zelf zo dat ik nu gevaar loop dat er een darm door de breuk heen kan komen ,die breuk is ook echt grooet en ik heb een navelbreuk ook..'
maar als ik zwanger word dan is dat gevaar weg omdat door de groeiende baarmoeder mijn darm juist weer op zijn plek worden gerdukt dus goed nieuws!
als ik ben bevallen word ik na 10 mnd geopereerd ze moeten de spieren aan elkaar hechten en ik krijg een mat in mijn buik...

nu hebben we 11 juli een voorbereidings gesprek in het umcu.
maar nu komt het probleem....
moeten we het uitstellen of niet..(alweer)
wij hebben niet zo een heel groot huis..nu verwachten wij wel dat binnen een jaar wel wat krijgen van de woningenbouw we staan al vrij hoog na 7 jaar
de ene keer denk ik nee dat ik niks hier veelste klein..
en aan de andere kant ik wil het heeel graag mijn man ook, ook omdat ik heel veel rug/buik klachten heb en dus geopereerd wil worden zodat ik weer de 'oude" ben . en nu loopp ik risico dat er darm naar buiten kan komen

moeilijk moelijk...mijn hard zegt jaaaaaaaahh en me verstand zegt nee..
wat zou jij doen?

het gaat hoofdzakleijk om de ruimte,(de kleine als het lukt gaat zohiezo de eerste mnd bij ons op de kamer

Tsja dat is een lastig dillema.
Maar mijn mening is dat je zo gezond mogelijk moed zijn om aan ICSI te gaan beginnen. Dus zou ik me laten opereren voordat ik weer de molen in zou gaan. Ik begrijp dat het best ernstig is met je darm dus is het toch verstandiger dan om je zsm te laten opereren?
Want stel dat het nog eens lukt om zwanger te worden dan heeft je kleintje er ook niet zoveel aan als je na de bevalling nog eens geopereerd moet worden.
En daar komt dan ook nog bij dat je huis aan de krappe kant is voor 3 kindjes. Nu ben ik van mening dat er altijd wel iets is wardoor het niet zo goed uit komt. Het leven valt niet te plannen. Maar met deze beide problemen zou ik het verstandiger vinden om het uit te stellen. En eerst voor de operatie en verhuizing gaan. Je leeftijd speelt nog geen rol en je kindjes zijn ook nog niet zo heel oud.

Succes met het nemen van een beslissing.

@linda je moet iets beter lezen...

als ik me laat opereeren MAG ik niet meer zwanger worden dus ik moet eerst de wens van een 3de zien te voldoen..
als ik ben bevallen word ik 10 mnd later geopereerd dat heb ik al besproken met de chirurg
het is nu hoofdzakelijk de ruimte.....de kleien slaapt zohiezo de eerst paar mnd bij ons op de kamer..
en die verhuizing gaat niet door we hebben besloten om in baarn te blijven

p.s mijn man is 10 jaar ouder dan mij...

Nou ja nu de verhuizing van de baan is en je toch pas geopereerd mag worden na een eventuele bevalling dan heb je toch helemaal geen dillema meer?
Of lees ik het dan weer niet goed?

je zou denken van niet nee.naja word ook gek van mezelf ! en moeders die advies willen geven..de ene zegt doe maar voordat het lukt kan je zomaar weer jaren verder zijn...en de andere moeder de mijne zegt doe maar niet ts te klein bij jullie...
vandaar dit topic
lastig lastig

je mag bijna testen spannend succes

Ieder mens is anders en heeft daarom ook een andere mening daarom zou ik gewoon naar mezelf luisteren. Je man wil er ook nog een keer voor gaan? Dan is de keus toch al gemaakt lijkt me.

Klopt ik mag volgende week testen. Deze eerste week is omgevlogen maar de komende dag zullen wel voorbij gaan kruipen.

Kan het trouwens niet ernstiger worden met je darm zolang je niet zwanger bent? Het intake gesprek in juli duurt ook nog wel even.

ik moet wel oppassen natuurlijk ik heb een aangepast fysiofitness schema en ik heb een speciale band om voor mijn buikn en rug.ik moet oppassen met zwaar tillen enz..dat is best te doen maar soms vergeet je het even en gaat het pijn doen natuurlijk.en het is natuurlijk gevoelig als iker op druk of als 1 vande kids op schoot wil springen..

de dagen gaan straks voor jou idd erg langzaam...

Als je nu heel zeker bent dat je nog wilt gaan voor een derde, dat alleen de ruimte een probleem is....maar dat je denkt dit wel op te kunnen lossen, daarnaast er ook van bewust bent dat je zo mogelijk een ander huis kunt krijgen. Dan is het toch juist heel duidelijk?

1) Proberen een derde kindje te krijgen
2) Zo snel mogelijk een ander huis proberen te krijgen
3) Verhuizen
4) Als het gegund is kindje geboren laten worden
5) Na 10 maanden gaan voor je operatie

Dan heb je dus en je zo gewenste 3de kindje als het jullie gegund is, en een mooie nieuwe woning en je kunt je operatie laten uitvoeren.
Einde dilemma lijkt mij? Toch?


Liefs Pitbull_lady

Hai Brenda, ik zou het wel weten en eerst proberen mn kinderwens te vervullen. Je weet niet of het lukt en zo ja hoe lang het duurt al moet ik wel eerlijk bekennen dat mijn referentiekader wat dat betreedt niet heel positief is omdat ik voor de derde een veelvoud aan pogingen nodig had dan de eerste twee bij elkaar en het dus ook veel langer heeft geduurd. Maar mocht je ook lang moeten wachten lijkt me dat niet fijn voor je klachten en de eventuele gevolgen ervan. Nu wordt er nog positief geadviseerd over een derde zwangerschap maar heb je een garantie dat dat zo blijft? De woning lost zich link of rechtsom of in de tijd wel op. Van een kinderwens weet je nooit of en wanneer die vervult wordt. De mmm heeft mij tot de conclusie gebracht dat je die (als je het geestelijk en fysiek aankunt) maar beter niet kunt uitstellen al was het maar omdat de start van het werken aan de wens helaas niet betekent dat je ook snel een kindje krijgt. En mocht dat toch zo zijn en de woning nog niet helemaal opgelost zijn dan lijkt me dat oplossen. Succes met je keuze en ik hoop heel erg dat het lukt met je wens voor een derde kindje. Charlotte

Hoi Brenda,

In jouw geval zou ik denk ik gewoon voor die derde gaan. Niets uitstellen, voor je het weet stel je de behandeling uit, en duurt het daarna jaren eer het lukt. Dan heb je spijt dat je niet eerder bent begonnen. En in het andere geval, als je snel zwanger raakt..tja, dan heb je nog acht maanden om een huis te vinden, en de kleine slaapt ook nog een aantal maanden op jullie kamer, zo'n probleem lijkt het me allemaal niet. En anders moeten je zoontjes tijdelijk bij elkaar op de kamer, ook dat is niet zo erg. Is niet ideaal, maar het is ook geen dramatische situatie, toch?
We zijn allemaal erg verwend met ruimte, maar als het tijdelijk wat minder is, dan maakt dat allemaal niet zo uit, toch?

Trouwens jammer dta je andere huis niet is doorgegaan, ik weet nog dat je daar helemaal happy over schreef. Jammer!

Ben benieuwd wat je beslist!