Afgelopen september heb ik een laproscopie (in 2002 ook) gehad. Helaas bleek ik zware endometriose te hebben. Mijn eileiders zitten verstopt en er zijn meerdere haarden aangetroffen. Daarnaast heb ik ook PCO. Mijn man heeft gelukkig goed zaad.
Ik heb al maanden erg veel last van moeheid, hoofdpijn en buikbijn. De reden van mijn operatie waren, naast het uitblijven van een zwangerschap (1,5 jaar), buikklachten en vermoeidheid. De oorzaak hiervan is natuurlijk niet weggehaald. Gelukkig heeft mijn werkgever veel begrip en krijg ik alle ruimte om aan mijn vermoeidheid toe te geven.
Na de operatie werd meteen al aangegeven dat IVF de enige mogelijkheid is om onze kinderwens in vervulling te laten gaan. Ik kan ook nog een keer een operatie ondergaan om de eileiders open te maken en de haarden op te ruimen. Als ik niet aan de pil ben en ongesteld wordt, dan komt de endometriose terug. Zwanger worden is dan een race tegen de klok.
We gaan dan nu ook voor IVF! Eerst heb ik een aantal maanden een Lucrindepot gehad om mijn eigen cyclus te onderdrukken en mijn lichaam de kans te geven een beetje op te ruimen.
Afgelopen januari zijn we gestart. Ondanks de lange stimulatie (5 weken) waren er op de echo (laatste afgelopen zondag) maar 3 eitjes te zien. Niet echt veel marge voor een afvalrace. In het begin waren er 2x 15, waar die gebleven zijn?
Gisteren hebben ze 3 aangeprikt, waaronder 1 kleine. Helaas was er maar 1 eitje. Vrijdagochtend horen we of deze bevrucht is en teruggeplaatst kan worden. Statistisch gezien wordt de kans heel erg klein! Ik ben zo nerveus! Ik lees op Internet allemaal verschillende verhalen over de kans op het bevruchten van eicel. Wat een spanning!
Ik hoop dat het goedkomt, anders hebben we nog maar 2 kansen!

Door