Hoi,

Ik ben hier niet zo vaak, maar heb nu wel een vraag.

Even in het kort mijn geschiedenis:
Na 4 mislukte IUI's, hebben we eind 2006 ICSI gedaan in het LUMC. Was in 1x raak, zoontje Niels geboren 6 juli 2007. Begin 2009 weer ICSI gedaan, weer in 1x raak, zoontje Koen geboren 3 november 2009.

We willen heel graag een 3e kindje en gaan dus nu weer de medische molen in. We hebben 3 cryo's in 2 rietjes liggen in Leiden. Dinsdag 15 maart gaan we op intake-gesprek en ik denk dat we zo kunnen starten.

Ik vond het de vorige keer goed te doen om mijn oudste zoontje mee te nemen naar het ziekenhuis. Hij was toen 1,5 jaar en ik nam hem gewoon mee naar de echo's, hij snapte het toch nog niet en vond de treinreisjes alleen maar leuk.

Maar nu...is hij dus 3,5 jaar. Treinreisjes zijn nog steeds erg leuk, maar wat gaan we dan doen? Waarom moet mama dan naar het ziekenhuis? Ik kan hem, en mijn jongste, wel elke keer gaan onderbrengen bij familie of vrienden, maar dat vind ik zo'n gedoe. Ik kan ze ook in het LUMC bij de kinderopvang brengen, dat is daar erg goed geregeld. Maar dan nog zal Niels vragen waarom we daar dan zijn...

Wat is jullie ervaring met peuters/kleuters? Wat vertelden jullie wel en niet? Ik wil Niels niet vertellen dat we daar zijn om een baby'tje te maken, want dat duurt veel te lang, is ongrijpbaar en kan ook mislukken...

Ik hoor graag jullie ervaringen.

Ik heb nog een vraag, maar die gooi ik even op een ander topic.

Ha Pientje,

Ook hier heb ik ervaring mee, hihi! Wij hebben onze oudste niks verteld, nu hoefde hij ook niet vaak mee omdat hij al naar school gaat, maar we hebben hem wel een paar keer moeten vertellen dat ik naar het ziekenhuis moest. Hij heeft wel een paar keer gevraagd waarom, maar dat antwoorde ik meestal met 'zomaar' of 'soms moet mama gewoon even naar het ziekenhuis' en dan vond hij het prima (wat mij eigenlijk verbaasde want meestal wil hij ALLES weten hihi).

Tja, ik denk dat je gewoon moet kijken hoe het gaat, mocht hij vragen stellen kan je altijd een beetje ontwijkend antwoorden en kijken hoe hij reageert. Vertellen zou ik het inderdaad ook niet, want ja, wat als het onverhoopt toch niet lukt?

Heel veel succes!