Door Onze onvruchtbaarheid…
Het begon bijna zes jaar geleden dat we elkaar tegen kwamen.. Dol verliefd.. opslag en vanaf die dag was er niemand die ons ooit nog uit elkaar kon krijgen.. We gingen als snel samen wonen en waren dol gelukkig! Na twee jaar samen zijn begon het toch te kriebelen en stopte ik eigenlijk heel stiekem met de pil.. hup weg de prullenbak in.. Wat ik natuurlijk nooit had mogen doen.. Vrijwel meteen daarna begon ik te menstrueren en werd al helemaal bang. Belde mijn moeder en zij kon me gelukkig geruststellen dat het heel normaal was! Mijn mem was op de hoogte.. Van mijn geheim..
Het bloeden duurde niet lang en ik hoopte terwijl we vreeen al op een klein mensje in mijn buik.. Ik werd niet ongesteld en dacht dat ik zwanger was. Mijn vriend vertelde ik dat ik dacht dat ik verwachting was en samen deden we een test… hij was zo bang.. hij wou dit allemaal nog niet en toen besefte ik dat hij er nog niet klaar voor was… of was het angst..
Helaas ik was niet zwanger en toen kwam er een begin van alle moeilijke perioden in ons leven.. Het duurde nog een maand en wilde weten hoe dit kwam, maakte een afspraak bij de huisarts en kon vrijwel meteen terecht. Hij dacht in eerste instantie dat ik in de overgang zat.. Daar zit je als jonge vrouw van 20 jaar, Overgang!! Ik wist niet wat ik hoorde.. ja, die man zal het wel weten! Toch maar naar ziekenhuis om een buitenbaarmoederlijke zwangerschap uit te sluiten… Voor ik terecht kon waren we twee weken verder nou zeg!! Ik snapte er niks van, bij zoiets heeft dat toch haast.. ik bleef rustig maar was er veel mee bezig. Inmiddels was mijn vriend overstag!!!!
In het ziekenhuis kreeg ik een echo. Het zag er goed uit alleen de eierstokken waren nog wat klein.. ja wat is klein? Ik kreeg verder geen uitleg en werd met geen commentaar naar huis gestuurd..
Een week later belde ik weer de huisarts.. Ik kon gelijk weer komen. Ik moest omdat ik nog steeds niet gemenstrueerd had eerst nog maar even een opwekkuurtje hebben en als ik na die kuur ongesteld was geworden moest ik nog maar even een half jaartje aankijken..Dit hebben we gedaan en geen menstruatie dus ook geen zwangerschap.
Eind 2007 een half jaar later zijn we weer naar de huisarts gegaan en zijn we doorgestuurd naar het umcg. Voor de onderzoeken konden beginnen hebben we nog een dik half jaar moeten wachten!
Juni 2008 De onderzoeken kunnen beginnen mijn vriend zijn zaad werd onderzocht en bleek goed te zijn. Ik kreeg een vaginale echo die was goed en beiden hebben we bloed moeten laten prikken.. Daaruit bleek.. Pco.. ik heb geen eisprong van mezelf en dat verklaarde alles. Daarom werd ik ook niet ongesteld!! Deze kleine onderzoekjes hebben een half jaar geduurd!
Januari 2009 We kunnen beginnen met het echte werk denken we. Ik moet een hormoon slikken.. Clomid om een eitje te kunnen laten rijpen en weer een cyclus te krijgen. Dit werkt en ik moet een paar keer heen die maand om vaginale echo´s te maken.. er groeiden maar liefst 2 eitjes en ik was dolgelukkig we waren al meer dan twee jaar verder!! En eindelijk een beetje actie.. Helaas werd ik ongesteld en dat deed zeer! Ik stond echt letterlijk en figuurlijk op mijn kop van de pijn.. Omdat ik niet zwanger was geworden wouden ze nog tussen door een samenlevingstest doen en die bleek niet goed te zijn een paar dagen later weer 1 en toen was het wel goed. Deze test hadden ze bleek later alvorens moeten doen..
Die cyclus erna nog eens clomid en nu had ik meerdere eitjes ook deze eitjes groeiden mooi door en ik had een goeie eisprong.. nu bleek dat de clomid hielp moesten we het thuis maar een half jaartje gaan proberen.. Nou we hebben er alles aan gedaan.. maar zwanger werd ik niet en hoe vaker ik menstrueerde hoe meer pijn ik kreeg.. de eerste dagen van de menstruatie had ik zoveel pijn dat ik de hele nacht huilde van de pijn.. Er werd in het zh niet gereageerd op mijn pijnklachten.
Juli 2009 Ik wil niet meer naar Groningen ik zie het daar niet zitten elke keer andere dokters die me helpen, het voelt niet goedl ik wil naar leeuwarden. Mijn huisarts zorgt ervoor dat ik overgeplaatst wordt. In leeuwarden zijn we in augustus aan de beurt het duurt even er zijn zoveel stellen die problemen hebben en ik begrijp dat ook.. Na ons eerste gesprek weer een teleurstelling nog maar een maand of zes met clomid door.. Ook nu worden mijn pijnklachten tijdens menstrueren niet serieus genomen en ik merk ook dat het niet alleen maar is tijdens de menstruatie ik ben vaak in de diarree en voel me vaak niet lekker..
Februarie 2010 Op gesprek.. het is niet gelukt dat had ik allang van te voren kunnen vertellen er klopt iets niet en toch maar door gaan met die rothormonen ik heb een cyclus maar het komt niet bij elkaar ik kan zo niet verder ik wordt er gek van en mijn vriend ook. We willen nu weleens weten wat er aan de hand is en we staan erop !! Geen heen en weer geslinger meer.. Drie weken erna kreeg ik een laparoscopie… Uitslag Zware endometriose.. Veel haarden.. eierstokken en eileiders verkleefd.. Endomtriose op darmen in schede in baarmoeder waar niet. De gynaecoloog was haar dood geschrokken dit omdat er zoveel bloed aanwezig was in mijn buik. Mijn eileiders zijn doorgespoeld. Rechts is nu open maar links is helemaal verkleefd met mijn darm.. Ze heeft weinig kunnen doen. Verwijderen had geen zin er is teveel..
Buiten het ziekhuis begrijp ik pas na een lange dag wat ze heeft gezegd.. Het ziet er niet best uit.. Ik heb twee dagen lang gehuild.. Hoe kan dit!! En waarom is dit nooit gezien!! Logisch dat ik zo´n buikpijn had al die tijd. Als ik menstrueer beginnen al die plekken te bloeden!! En ben ik niet ongesteld vreten ze lekker door in mijn ingewanden.. Twee weken later op gesprek en we worden door verwezen naar haar collega.. Endometriose en ivf specialist.. Hier kunnen we in mei terecht.
Mei 2010 Deze man laat er geen gras over groeien ik moet binnen twee week onder het mes er zal geprobeerd worden zoveel mogelijk endometriose weg te halen.. ik knijp hem en twijfel want over zes weken zouden we trouwen!! Toch namen we de gok, we zeiden we zien wel Anders blazen we de boel af.. dit is veel belangrijker… Eind mei… maar goed dat ze me open haalden er lag drie liter bloed in mijn buik, ik heb de laatste maanden ook op de kop gestaan en kreeg morfine voor de pijn.. de operatie heeft 2,5 uur geduurd. Ik voelde me vreselijk toen ik wakker werd..
Die nacht moest ik blijven en ook die avond wist ik nog niets. Pas de volgende morgen kreeg ik te horen dat het erg ernstig was en de arts noemde het allemaal goed kut want dit was niet niks! En dat zegt genoeg denk ik.. Hij stelde voor om met ivf te beginnen hier is geen oplossing voor. Toch hebben ze geprobeerd me zoveel mogelijk schoon te maken en dat is aardig gelukt mijn eierstokken zijn weer vrij.. Maar om dit zo te houden en het allemaal tot rust te laten komen moet ik drie maanden in de overgang.. ik was zo teleurgesteld!! Weer wachten en niks doen geen kansen…. Ik wou naar huis en kreeg thuis de injectie lucrin… 2 juli zijn we getrouwd en wel even lekker geen pijn, geen menstruatie en ik begin me te beseffen dat het allemaal van die clomid komt dat wij nu in deze situatie zitten.. Door te menstrueren kwam er steeds meer endometriose bij… die drie maanden sluipen voorbij en eind augustus kunnen we weer terecht. De gynaecoloog wil ons aanmelden voor ivf en we staan erop dat het niet lang meer gaat duren!! We zijn het zo zat om elke keer met lege handen of teleurstellingen thuis te komen!! Er wordt een vaginale echo gemaakt… shit… er is toch ondanks de lucrin.. de overgang.. endometriose bij gekomen!! We snappen het niet en er zal toch nog een laparoscopie moeten volgen voor we weten hoe of wat!!
Een week later lig ik weer op de OK. Uitslag. Grote verklevingen in stukken darm en grote plek in schede…. Ik ben het zo zat mijn man ook.. We weten het niet meer en we gaan weer naar huis met lucrin injecties. Weer de overgang in.. Gelukkig worden we wel doorgestuurd voor ivf en ja hoor het word Januari!!
In november krijgen we een andere gynaecoloog.. er volgt een gesprek en we moeten weer bloed laten prikken en mijn man moet zijn zaad nog eens inleveren het was inmiddels zolang geleden dat dat was getest!! Beiden bleken goed te zijn!! Gelukkig!! Eind november hebben we een gesprek gehad met het GGZ .. een verplichtpraatje dachten we… maar we hebben er toch wat aan gehad… Vooral mijn man hij zag ook in dat hij wel wat meer toenadering mocht zoeken en dat doet hij ook..
Nu is het heel begin januari.. ik heb drie lucrin injecties gehad en zit nu nog in de overgang.. Morgen moet ik heen voor de prikinstructies en dan kunnen we beginnen!! We kijken er naar uit, zijn niet bang.. hebben er zelfs zin in!! Want uiteindelijk is het voor ons eigenlijk de eerste maand waarin we proberen zwanger te raken!! De eerste echte kans en dat maakt ons zo gelukkig eigenlijk!! We gaan ervoor en we kijken uit naar dat kleine wondertje.. dat ons zal worden toevertrouwd.. We hopen het, en het belangrijkste is we hebben elkaar en dat is toch wel heel belangrijk in zo´n situatie..
Samen sta je sterk…!!!
Liefs
.
