Lieve forumgenootjes,

Gelukkig merk ik dat de laatste tijd veel vrouwen op het forum schrijven die zwanger zijn of voor een tweede of zelfs derde kindje gaan. Ik vind dat voor hen uiteraard geweldig. Ik vind het alleen zelf heel erg moeilijk omdat de fertiliteitswereld er naar mijn idee anders uitziet als je nog geen kinderen hebt. Ik heb bijvoorbeeld zelf het gevoel dat vrouwen die zwanger zijn geraakt na een vruchtbaarheidsbehandeling anderen sneller aanmoedigen om door te gaan met behandelen omdat de behandeling bij hen wél is gelukt.

Het lijkt mij leuk om met vrouwen (en misschien wel mannen) te praten die nog geen kinderen hebben en die bezig zijn voor een eerste kindje. Dat kan bijvoorbeeld ook over adoptie of sperma- eicel- of embryodonatie gaan. Zodra iemand zwanger is zijn er op dit forum voldoende andere opties om met andere vrouwen over de zwangerschapskwaaltjes en dergelijke verder te kletsen.

Ik hoop dat ik niemand met dit topic kwets. Dat is in ieder geval niet de bedoeling. Ik wens natuurlijk iedereen heel veel succes met de behandelingen. Of het nu voor het eerste, tweede of vijfde kindje is.

Wie vindt het leuk om met mij hierover verder te praten?

Groetjes,
Golfje

Hi Golfje,

ik kan me je gevoel heel ged voorstellen.
Zit hier ook nog steeds met lege handen en mijn conditie is nog steeds bar slecht.
6 maanden na mijn miskraam en dubbele longembolie wil het nog steeds niet.

heb het erg moeilijk met nieuwe zwangeren en mensen die moeten bevallen en vrolijk hun nieuws melden.

En vooral daarbij ons verdriet vergeten en hoe confronteren het is.

In princiepe zien artsen er bij mij niet vanaf om nog een poging te doen. Maar wordt het nu afgeraden ivm slechte conditie en dat wil ik zelf ook niet.
Zelf moet ik dan het knoopje doorhakken wanneer ik dan wel wil starten.
donorschap is niet aan de orde maar als iemand zich zou aanbieden voor draagmoederschap denk ik dat ik daar gretig op zou toehappen.
Het zou voor mij de oplossing zijn maar ik durf dit van niemand te verlangen of te vragen.
Dus ik denk dat 2011 ergens poging 3 zal worden gestart en daarmee de laaste kans.

liefst touti

Liefst touti
De

Lieve Golfje,

Ik kan me zo goed jou gevoel voorstellen, ook al ben ik niet in hetzelfde situatie als jij. Het is soms heel moeilijk maar blij te zijn voor anderen terwijl jezelf met lege handen staat. Ik hoop zo dat het geluk jullie kant komt en dat jullie met een kleintje in jullie armen eindigen!
Sterkte en heel veel succes

Hallo Golfje,
Ja graag :-)
Ook wij staan nog steeds met lege handen na de derde verse poging.
Deze maand gaan we nog een criopoging doen.
Of we nog een 4e poging willen doen weten we niet.
Het wordt steeds zwaarder om toch weer te hopen en dan die hoop weer de grond in geboord te zien worden. Ben er echt doodmoe van.
En de hoop raakt langzamerhand ook weg, terwijl de wens blijft of misschien zelfs groter wordt.

Wij zijn nu bezig met adoptie. Ook een onzeker en laaaangdurig proces, maar hopelijk wel iets wat er uiteindelijk voor zorgt dat ook wij hier een kindje ( of kinderen ) hebben rondlopen.

En hoezeer ik iedereen ook kinderen gun.... Het was al lang onze beurt!!

Groetjes, Nans

Hoi Golfje,

hoewel ik een zoontje heb kan ik me je gevoel wel voorstellen.
Zou je graag zien dat Erik een nieuw topic plaatst zoiets als
' Nog steeds kinderloos'?
Ik heb even zitten kijken op het forum maar zoiets is er inderdaad nog niet.
Zeg maar of je iets toegevoegd wil hebben op het forum, misschien zelfs wel een deel waar alleen forummers reageren die (nog) geen kinderen hebben???
Laat maar weten dan kunnen Erik en ik er naar kijken.

Groetjes,
Jannie

Lieve Touti,

Het is inderdaad een extra complicatie als je naast het hele IVF-traject ook nog ziek bent. Is er niet ergens meer informatie over draagmoederschap te vinden voor je? Of ga je voorlopig al je energie op een nieuwe poging richten?

Lieve Zeeotter,

Bedankt voor je lieve berichtje. Dat doet al veel goed!

Lieve Nans,

Hebben jullie onlangs een BKA-nummer gevraagd? Mijn man en ik hebben een BKA-nummer uit februari 2009. Wij hebben onlangs de € 900 voor de voorlichtingsbijeenkomsten betaald maar we stellen het uit (dat mag maximaal 3 jaar). Mocht je je toch bedenken dan krijg je later alsnog € 820 terug. Wij gaan op dit moment nog steeds voor een eigen kindje. Hoe denk jij daar op dit moment over?

En tot slot lieve Jannie,

Bedankt voor je begrip voor mijn situatie. Begrijp me niet verkeerd; ik vind het ook belangrijk dat zwangeren en vaders en moeders een plekje op dit forum mogen hebben maar een 'eigen' plekje zou ook erg prettig zijn. Misschien kun je dit topic in een kopje 'Nog geen kinderen' plaatsen of iets dergelijks?

Groetjes,
Golfje

Hoi golfje,

Hier nog iemand die wel weet wat je voelt en doorstaat.
Ik ben al een hele tijd niet meer aktief op dit forum (lees wel dagelijks met iedereen mee), omdat we nu al meer dan een jaar "gestopt" zijn. Wij hebben al 4 tp's gehad (waarvan 3 icsi en 1 cryo), maar het mocht helaas niet zo zijn. Ik heb me erg vergist in het traject en begon het geestelijk en lichamelijk heel erg zwaar worden, dus hebben we "effe" pauze ingelast.

Mijn man wilt in januari weer opnieuw gaan starten, maar ik weet het zo net nog niet. Ik wil wel heel graag, maar gewoon weer... de hele molen opnieuw in en wederom (misschien) teleurstellingen te moeten verwerken, dat gaat er toch in hakken.. Ik weet dat dit de enige mogelijkheid is om ooit een kleine van onzelf te hebben en we het er voor over moeten hebben, maar makkelijk is anders.

Mijn leeftijd begint ook al mee te spelen, dus die druk blijft..

Ik wil wel met je mee lezen, schrijven, praten, steunen etc, want ik heb het er ook moeilijk mee om iedere keer maar weer te moeten lezen hoe anderen het wel lukt en ons niet. Het is erg tegenstrijdig, aan 1 kant gun je het mensen zo erg, want je weet waar ze doorheen moeten, maar als jezelf zo lang aan de zijkant blijft staan, is het soms nog moeilijk om dat gunnen nog te blijven doen.

Ik wil ook benadrukken aan iedereen hier, dat ik echt niemand wil kwetsen hier, want iedereen hier op het forum weet waar we het over hebben, voelen, willen en moeten doorstaan...



liefs,
vol hoop

Hoi Golfje,
Ik snap je heel goed. Ik vind dit niet kwetsend. Ik kan me ook voorstellen dat het een goed idee is om hiervoor speciaal een topic te openen. Iedereen spreekt vanuit zijn of haar gevoel op dát moment. En logisch dat dan meespeelt waar je op dat moment in zit. Als het keer op keer mislukt,tegenvalt en je daar voor je gevoel niet echt uit komt (die kant ken ik ook goed) kun je anders tegen zaken aan kijken dan wanneer het wél lukt. Het is belangrijk dat er voor beide kanten ruimte is.

Ik wens je uiteraard natuurlijk heel veel geluk!!!!

Liefs, Cath75

Hoi Golfje,

Ik herken je gevoel maar al te goed. Aan de ene kant ben je blij als er weer iemand op de zwangerenbank plaats neemt, maar je denkt ook steeds zal het mij ook nog gebeuren.

Het lijkt me fijn om zo'n forumtopic te starten. Ik doe er aan mee!
Soms heb ik ook wel eens de behoefte om jullie even een knuffel te geven. Om af te spreken en echt even onder elkaar te zijn.
Nu krijg je even een dikke digitale van me en je hoeft ze zeker niet te schamen, ik denk dat de zwangere dames het maar al te goed begrijpen!

Dani

Hallo Golfje en alle anderen,

Hier nog iemand die zich helemaal kan vinden in je verhaal! Je hebt het ook erg goed verwoord en kan me niet voorstellen dat iemand zich er gekwetst door voelt. Wij ook na 3 ivf behandelingen, 7 tp nog zonder resultaat. Er is nog nooit wat blijven zitten, dus hebben we steeds minder vertrouwen. Nu nog 10 cryo's en daarna kijken we weer verder.
Heel herkenbaar dat we het iedereen gunnen, maar dan nog blijft het soms lastig om te reageren. Heel veel sterkte allemaal en hopelijk kunnen we elkaar hier toch in blijven steunen!

Gr. Roos