Hallo Allemaal
Ik ben 34. Zowel mijn man als ik hebben een probleem wat vruchtbaarheid betreft. Ongeveer na 4 jaar onderzoeken en teleurstellingen hebben we in januari 2008 de stap gezet donorzaad te gebruiken bij de IUI behandelingen. Al na 3 maanden puregon spuiten en 2 iui behandelingen had ik een positieve test en december 2008 ben ik bevallen van een gezonde zoon.
In januari 2010 wilden we opnieuw starten. Helaas werd dit gestaakt door een operatie die ik moest ondergaan. Afgelopen week werd ik ongesteld en morgen onderga ik mijn eerste echo om te kijken of er iets groeien wil. Ik wil het van de daken gillen dat we wederom een poging gaan wagen. Maar we willen niet iedere keer de confrontatie en de uitleg moeten geven. Daarom heb ik besloten me hier aan te sluiten zodat ik mijn verhaal kwijt kan en mijn gevoelens kan delen, want met alle respect, mijn omgeving kan niet invoelen wat het is en wat er allemaal dor me heen gaat omdat ze dit zelf nooit ervaren hebben.
De hormonen werken goed ik jank me te pletter om niets. Ben best nerveus en hoop dan maar op goed bericht. Gelukkig wil de donor van ons zoontje ook mee werken aan de pogingen voor ons tweede kindje....
Ik ga eens rond kijken op het forum,
groetjes Goudsbloem

Door