Ik zit momenteel even niet zo lekker in mijn vel
. Mijn hub en ik zijn in Apeldoorn (Gelre) onder behandeling, en logisch zou zijn om de tweede keer icsi ook daar te doen. MAAR... Ik zie daar als een biet tegenop.
Niet om de icsi zelf, maar wegens wat ik eromheen heb meegemaakt dan wel juist gemist heb. Daarom hoop ik
dat ik van jullie reacties krijg op waar ik mee zit, want ik overweeg om dan naar een ander zh te gaan waar ik meer "aansluiting" vind. Jullie ervaringen zouden dan hoop ik mij kunnen helpen om me daar op te oriënteren. Waar zie ik nu zo tegenop?1. Het bellen. Ik voelde me erg aan mijn lot overgelaten en met al die hormonen en zo, schoot ik in de paniek.
Waar kun je ook rond een uur of 8.00 / 9.00 WEL terecht met vragen of dingen als medicatietekort doorgeven? En anders eind van de middag laat?
En wordt je dan ook prettig geholpen?
En zit er dan een secretaresse tussen die alles van je weten wil of kun je dat gewoon met de medici bespreken zonder aan te hoeven dringen?
Van het Gelre vind ik de bereikbaarheid erg slecht en je moet er echt bovenop zitten als je niet in het plaatje past (zoals ik met mijn nachtdiensten).
In het Gelre kun je alleen maar tussen 11.15 en 11.45 de ivf verpleegk bellen (en nog kreeg ik een secrtaresse die maar bleef pushen waar gaat het over) en dat is niet handig als je ook nog 's nachts hebt gewerkt en weer moet met nog een kleintje thuis die zijn mama ook nog graag wil zien voor het slapen gaan 's avonds.
2. Zaadkwaliteit hub
Is er ergens een arts die daar meer vanaf weet en de man WEL medicatie voorschrijft? Mijn arts reageerde op onze vraag een beetje grijnzend
zo van daar weten we niets van, volgende vraag. Ja, ik voel me dan van tafel geveegd, waar wordt je wel serieus genomen?3. Nachtdiensten tijdens wachtweken
Had ik met jullie al over gehad, en menigeen bevestigd mijn gevoel daarin dat dat niet goed is. Legde ik dat dus in het zh voor, nou daar doen ze dus niets mee. Als ze me nou eens hadden gevraagd bijvoorbeeld waar ik dan bezorgd over ben, of zoiets, dan had ik nog het gevoel gehad van dat ze me wel begreep. Ik voel me dan gewoon zo'n nummer, er moeten toch ook wel ergens artsen werken die je daar toch een beter gevoel in kunnen geven? Waar vind ik die?
Ik hoop dat jullie me kunnen helpen, want ik word al bij voorbaat gespannen en heel onzeker als ik daar weer heen moet. Het voortraject tot aan de punctie was top, maar daarna was alsof ik in een put terecht kwam en niemand mij hoorde roepen om hulp
of aangenomen werd dat ik het allemaal wel aankon en wist.Liefs Carol


Door