Hallo Allemaal,

Nu 4 dagen beter, gaat het met mijn man en mij wel weer wat beter.
We zijn al een beetje aan het idee gewend dat ons kindje niet meer leeft.
Maandag moeten we terug naar het ziekenhuis, en krijgen we weer een echo, en dan de pillen mee die ik inwendig moet inbrengen, en de miskraam op gang gaan helpen.
Mocht dit niet goed gaan dan wordt ik gecuriteerd. Maar dat terzijde.

Wij zitten met een aantal vragen en we zouden het fijn vinden als iemand hier het antwoord op weet ongeveer.

1) stel wij hebben straks de miskraam, we nemen aan dat je dan weer een maand rust hebt, welke mensen zijn daarna weer begonnen met de volgende poging?
2) Welke mensen hebben wat meer maanden rust genomen en is het daarna toch nog gelukt om zwanger te worden?
3) welke mensen hebben hetzelfde meegemaakt wat wij nu meemaken en willen of kunnen ons wat tips meegeveven inzake de pillen die je meekrijgt en hoe dan de miskraam in zijn werk gaat?
4) Bij welk stel ging het de 3e poging goed en zijn zwanger geraakt van een eenling of tweeling.

Dit zijn gewoon even vragen die ons een beetje bezighouden.
momenteel gaat het wel, hoewel ik af en toe nog wel een goede huilbui heb.
Aan de andere kant denk ik ook, het vruchtje is niet goed, dus wees ergens blij dat de natuur hiervoor kiest, maar het blijft moeilijk.

Alvast heel erg bedankt namens ons beide!

Groetjs Colinda78

Zelf heb ik destijds een curretage gekregen, er was mij alleen niet verteld dat mijn lichaam nog zwanger zou voelen!Dit heeft nog drie maanden geduurt en eerlijk gezegt heb ik de tijd ook nodig gehad om even te herstellen eer ik weer begon. 24 november had ik mijn miskraam en ben vorig jaar in April weer begonnen met al resultaat een geweldige dochter! Sterkte meid, ondanks dat ik nu een kindje heb zal ik mijn eerste nooit vergeten, onderschat het niet!

Hai Colinda,
Als eerste wil ik je even zeggen hoe erg ik dit voor je vindt. Na 2 echo's durf je er eindelijk in te geloven en dan dit..

Ik wil je heel even op een verzekeringskwestie wijzen (hoe klinisch dat nu zal klinken,sorry!). Als jouw miskraam rond de 12 wkn grens komt dan heb je kans dat je opnieuw 3 pogingen vergoedt krijgt. Als je maandag die pillen inneemt dan zit je rond de 9-9,5 weken en geldt dat dus niet. Ik snap dat dit even een moeilijke keuze is, maar als je straks zelf moet gaan betalen dan baal je ook enorm. Ik zou zelf neigen om eerst even met de artsen te overleggen. En even anoniem de verzekeraar te bellen wanneer zij opnieuw de 3 pogingen gaan vergoeden; meestal is dat na 12 wkn zwangerschap, maar heb ook wel eens 10 wkn gehoord.

Heel veel sterkte en ik hoop niet dat ik dingen moeilijker voor je heb gemaakt

Hoi Colinda,

Wat een verdrietig periode maken jullie door. Laat die huilbuien maar gewoon komen, want dat hoort er helemaal bij.
Ik heb het zelf twee keer meegemaakt. Bij de eerste echo een kloppend hartje, en bij de tweede echo (9 en 10 wkn) niet meer. De grond zakt onder je voeten vandaan.

Omdat de pillen bij mij de eerste keer helemaal niets deden heb ik beide keren een curretage gehad, met vier maanden tussentijd. Gelukkig is er bij mij niets beschadigd.

Ik zal je vragen proberen te beantwoorden vanuit mijn eigen ervaringen. Het kan zijn dat anderen het niet zo ervaren; ik spreek dus even alleen voor mezelf.

1. De eerste MK was na een IUI behandeling. Na de MK is het even wachten totdat de menstrustie weer op gang komt. Bij mij was dat 35 dagen terwijl ik normaal een regelmatige cyclys van 28 dagen heb. Na de tweede keer was het 26 dagen. Je mág gelijk doorgaan, maar je moet zelf bepalen of je er geestelijk aan toe bent om die molen weer in te duiken. Nu denk je misschien `ik wil zo snel mogelijk weer door`, maar mijn ervaring is dat m´n geest langzamer herstelde dan m´n lichaam. (Lichamelijk stelde de curretage bij mij niet zoveel voor). Wij besloten om één maand rust te houden en niet direct de MM in te gaan maar wel zelf te proberen.

2. Wat denk je, tijdens die rustmaand raakte ik spontaan zwanger. (Wij waren onverklaarbaar onvruchtbaar, dus we konden het ook zelf proberen). Ze zeggen dat je na een MK wat meer vruchtbaar bent. Ik weet niet of er bewijs is, maar bij ons was dat wel het geval.
Ook toen weer een kloppend hartje na 8 weken en geen hartactie na 10 weken.

3. Ik kan je helaas geen tips geven over hoe je het beste om kunt gaan met de pillen.Bij ons zei het ziekenhuis dat ze vonden dat we moesten wachten op een spontane MK, maar dat wilde ik niet. We hebben toen zelf aangedrongen op een curretage. Een lijf dat lichamelijk nog zwangerschapsymptomen vertoonde en geestelijk het verdriet van een miskraam vond ik zelf te zwaar om nog weken te wachten. Bij ons was de begeleiding vanuit het ziekenhuis trouwens heel belabberd. Verwacht daar niet teveel van.

4. Deze miskraam zegt helemaal niets over of je volgende poging wel of niet succesvol is. Na de tweede miskraam heb ik nog 5 IUI behandelingen gehad zonder resultaat. Ik ben nu 24 weken zwanger van een cryo van de tweede IVF, van ons eerste kindje. We zijn vier jaar bezig geweest.Zolang jullie pogingen doen heb je echt nog kans op een goede zwangerschap. Houd die gedachte vooral vast!

Neem nu vooral je rust en tijd voor jezelf om dit te verwerken. Nogmaals, ik was lichamelijk heel snel hersteld, maar geestelijk was ik er veel langer mee bezig. Al die vragen die je te binnen schieten en waar je geen antwoord voor weet.

Laat het weten als je ergens mee zit. Na de eerste miskraam viel het mij op dat veel meer mensen hetzelfde mee hebben gemaakt dan je zo weet. Zij lopen er niet mee te koop maar praten er graag over met lotgenoten, zeker als ze je ergens mee kunnen helpen.

Heel veel sterkte.


Juul

Lieve Colinda

Wat een nare tijd voor jullie, allereerst een dikke .
Ik kan begrijpen dat er nu een heleboel vragen bij je naar boven komen.

En ja, helaas heb ik ook meerdere miskramen moeten doorstaan.
De eerste in 2007 was al bij 5 weken en dat voelde aan dat je ongi ging worden alleen iets gevoeliger (kleine weeën)

In 2008 kreeg ik een missed abortion. Moest toen ook cytotec tbl vaginaal inbrengen een aantal uren voor de curretage. Ja, hoe voelt dat, emotioneel had ik alles onder controle maar toen ik de OK inging knapte er wat, want dan gaan ze het definitief verwijderen. Dit gebeurde in mei, en we zijn eerst op vakantie gegaan voordat we verder gingen met de een volgende poging.

Verder in 2009 hetzelfde liedje en rond dezelfde periode, we zijn toen ook weer eerst op vakantie gegaan en dat voelde erg goed. Ik was bij terugkomst weer helemaal opgeladen voor de nieuwe poging en heb miskraam een plaatsje kunnen geven.

Had op zich niet veel last na de curretage, lichamelijk dan. Na een maand was me cyclus ook weer geregeld.

Heel veel sterkte en succes. Liefs Desi

Hoi Colinda
Ik heb 2 jaar geleden ook een miskraam gehad.
Na eerste IVF-poging was ik zwanger, maar bij de eerste echo bleek het vruchtje te klein voor de duur van de zwangerschap. Voor de zekerheid werd er na een week weer een echo gemaakt. Toen was het zeker dat het niet goed was. Ik was er natuurlijk helemaal kapot van. Mijn man en ik zijn toen meteen naar Frankrijk gegaan (mijn schoonouders hebben daar een huisje), zodat we ff alles konden laten bezinken.

We wisten dat terwijl we daar waren ik een miskraam zou kunnen krijgen, maar we om een of andere reden gingen we daar niet vanuit. En het gebeurde dan ook niet.
Bij terugkomst zou ik die pillen vaginaal inbrengen. Ik heb toen wel veel bloed en stolsel verloren, maar ons kindje wilde bij mij blijven. 2 dagen later had ik een controle echo. Aangezien toen bleek dat het vruchtje er nog zat, hebben we toen een afspraak gemaakt voor een curretage. Dat was een week later (gister precies 2 jaar geleden).
De ingreep zelf stelde niet veel voor, maar ik heb altijd nogal wat last van de narcose. Hiervan heb ik wel een week last gehad (heb ik altijd en lijkt steeds erger te worden).

Omdat wij tussendoor op vakantie zijn geweest, heeft het bij ons wel lang geduurt allemaal. Met 6 weken en 6 dagen hadden we de eerste echo en met 11 weken en 1 dag ben ik gecuretteerd. Dat vond ik vooral psychisch heel zwaar. Je weet dat het mis is, maar toch zit het er nog... Maar mocht zoiets nog ooit gebeuren, zou ik toch zeker weer weg gaan. Ff er tussen uit, ff niks, ff tot rust komen. Vond ik persoonlijk wel heel fijn, maar misschien zou ik dan wel kiezen om meteen een curretage af te spreken, ipv het eerst met die tabletten te proberen.

Van mezelf heb ik bijna geen cyclus, maar we hadden met de dokter afgesproken dat we zouden kijken of het nu toevallig wel op gang kwam. Toen ik na 6 weken nog steeds niet ongi was geworden is het toen kunstmatig opgewekt, zodat we daarna met een cryo-behandeling kunnen beginnen.

Of het er iets mee te maken heeft, weet ik niet, maar ik ben 3 keer een cryo poging gestart voor ik een tp heb gehad. Mijn bms wilde niet dik genoeg worden. Ik heb tussendoor een hystroscopie gehad om te kijken of er niks beschadigd was met de curretage.
Overigens was die 3de tp wel raak, en ben ik nu de gelukkige moeder van een tweeling.

Heel veel sterkte.
Kristel

Hoi Colinda,

jeetje das inderdaad allemaal behoorlijk heftig! In ieder geval sterkte!

ik heb ook een miskraam meegemaakt. Ik ben zwanger geworden met iui en de eerste echo zagen we een kloppend hartje maar was het vruchtje aan de kleine kant. Na een week of 2 daarna verloor ik bloed op zondag en zijn we naar de eerste hulp gegaan. Daar bleek dat er geen hartje meer klopte. Inderdaad een droom in duigen. Je wens die werkelijkheid aan het worden was.....weg!
Wij kregen ongeveer een week daarna een gesprek in het ziekenhuis en kregen de keuze, wachten (tot het door het lichaam afgestoten zou worden), curretage (ik wilde niet onder narcose), en pillen. Ik heb voor de laatste optie gekozen. Er werd mij bij de pillen verteld dat "vrouwen de pijn die de pillen veroorzaken, als niet prettig ervaren". Dit was een flinke understatement. Na een uurtje voelde ik nog niets, maar zo'n 2 tot 3 uur na de pillen.... jeetje, ik lag op de bank van de pijn. helemaal in foetushouding, moest echt de "weeen " wegzuchten. Heel veel bloedstolsels kwamen er uit. Ik vroeg me toen af of ik iets van een vruchtje zou kunnen zien, maar das niet gebeurd. Het heeft wel zo'n anderhalve dag geduurd en vooral snachts was ik bang om door te lekker....(sorry een beetje onsmakelijk) maar misschien is het handig om iets van kraamverband ofzo te kopen (ik had namelijk niet verwacht dat er zoveel uit zou komen).

Het heeft echt veel impact op me gemaakt en ik zal het nooit vergeten. Ik heb toen een klein hartje voor aan mijn ketting gekocht zodat ons kleintje altijd bij me is. daarna zijn we na wat tijd (ik weet niet meer hoelang) doorgegaan met behandelingen en hebben we uiteindelijk dmv icsi een mooi kindje op de wereld gezet!
de arts heeft ons tijdens de spoedecho verteld dat dit anders een kindje was geweest was het later in de zwangerschap niet gehaald zou hebben of met meerdere handicaps ter wereld zou komen (chromosomenafwijking). Daar houd ik me maar aan vast....

heel veel sterkte en succes!
Mindy

lieve colinda,

ook ik heb 2 jaar geleden een missed abortion meegemaakt.
onze 7weken echo toen klopte er helaas geen hartje.
Koen is week later bij me gekomen (ik woonde toen nog in Nederland en hij in België) voor de 2e echo.
daarop bleek dat ons kleintje al aan het afsterven was. ik kon kiezen of wachten op spontane miskraam of curettage. de gyn vertelde wel dat als we wilden wachten dat het wel eens lang kon duren eer ik een miskraam zou krijgen met dat ik gewoon alle zwangerschap verschijnselen zou houden. ik heb gekozen voor een curettage. want ik voelde me zo overduidelijk zwanger met allemaal verschijnselen en wetende dat ons kleintje niet meer is, kon ik geestelijk niet aan. 4 dagen later lag ik al op de tafel.
heb ook 's morgens eerst die tabletten moeten inbrengen en 2 uur later dacht ik dat ik moest bevallen... jemig wat een rot pillen.
nog 1,5 uur later werd ik gecuretteerd. ons kleintje zat er nog in mijn baarmoeder die wilde er niet uit, terwijl ik wel veel stolsels en bloedverlies had door die pillen.

denk goed na wat je zelf aan kan. maar geef het wel een plekje en praat er goed over samen. dat heeft Koen en mij zekers heel goed geholpen om het samen te verwerken. voor Koen heeft het langer geduurd eer hij het verwerkt had dan ik.
na de curettage hebben we gewacht om weer in de mmm te gaan, dit kwam ook omdat ik in juli naar België ben verhuisd (curettage was half juni) en zijn we hier in Antwerpen weer gestart in de mmm.

liefs Tanja

Hallo Colinda,

ik heb vorig jaar maart een vroege miskraam gehad.
Er zaten bij mij 2 vruchtzakjes maar er zaten geen vruchtjes in. Uiteindelijk is dat bij bijna 8 weken zw.schap vastgesteld maar omdat ik iedere week m'n hcg heb laten bepalen wisten we direct al dat het geen goeie zw.schap was.
Ik heb nog 2 weken gewacht of het spontaan zou komen en heb toen van de gyn. tabletten gekregen om in te brengen. Dus toen was ik 10 weken zwanger.
Bij mij duurde het ongeveer 2 a 3 uur voordat alles eruit kwam. Wel heb ik behoorlijk veel pijn gehad. Voor mijn gevoel waren dit wel een soort van weeen maar ik ben nog nooit bevallen dus ik heb geen vergelijking. Maar de pijn was veel heftiger dan m'n menstruatiepijn.
M'n man moest toen bij me thuis blijven omdat ik een behoorlijke bloeding ervan kon krijgen. Ik mocht dus niet alleen zijn.
We hebben alles opgevangen en het eens goed bekeken. Want het was ietsje kleiner dan een tennisbal, maar voor mij nog wel behoorlijk groot. We hebben het toen samen gezien en het weggespoeld. Tja we wisten anders ook niet goed wat we er mee moesten.
2 weken later moest ik voor controle en alles was weg en er groeide alweer een nieuw eiblaasje. Maar we hadden nog cryo's dus we hoefden niet te wachten op een verse poging.
We zijn echter pas na de zomervakantie weer begonnen en ik ben zelfs tot juni in de ziektewet geweest.
Ik kon het lichamelijk en geestelijk allemaal niet opbrengen en heb ook hulp gezocht bij de psycholoog. Zo zijn we er met z'n allen uitgekomen. Het is toch een kind wat je verloren hebt, en je hebt zo dichtbij gezeten...

Ik zou je adviseren om eerst alles eens op een rijtje te zetten.
Kom eerst eens tot rust want je zit al in een achtbaan en nu helemaal.
Maar goed dat is natuurlijk je eigen keus...
Wij zijn niet zwanger geworden van de cryo's en hebben in november een verse poging gehad en daar ook niet zwanger van geworden (maar ik was ook niet echt rustig in 'n hoofd en dat heeft volgens mij wel heel erg meegespeeld).

Wat betreft dat iemand iets schreef over de verzekering, dat is m.i. niet zo. Je hebt een zwangerschapsduur gehad van 7 of 8 weken en ook al is je miskraam in de 12e week dan nog niet wordt dat gezien als een zwangerschap. Tenminste ik heb toen gebeld naar Unive en die zeiden dat een zwangerschap pas telt als je 12 weken zwanger bent (geweest). En helaas is dat bij jullie niet het geval...

Colinda, ik wens je heel erg veel sterkte met alles.
Doe gewoon wat volgens jou gevoel goed is!!!

Maureen

Hoi Colinda,

Ik kan je geen raad of advies geven, maar wil je wel graag heel veel sterkte wensen en je een dikke geven.

Liefs