Hoi Cath en Miss,
Ik was echt helemaal verbaasd dat er een topic geopend was met een vraag aan mij. Ik voel me bijna vereerd. Maar ik zal snel antwoord geven op jullie vragen.
Wij zijn in Wirdum terecht gekomen nadat we 9 mislukte pogingen in het UMCG hebben gehad. Van die 9 pogingen zijn er 6 terugplaatsingen geweest, waarbij ik 3x zwanger ben geworden. Helaas zijn die alle 3 in een miskraam geeindigd. Volgens protocol is er na miskraam 2 een test geweest naar 2 stollingsfactoren en na miskraam 3 is er bij mijn man en mij een chromosomenonderzoek uitgevoerd. Dat leverde niks op.
Een collega van mij heeft een vriendin die in december bevallen is van haar tweede kind en beide kinderen zijn via het Barrahus ontstaan. Mijn collega had er al vaak op aangedrongen om eens een afpraak te maken. Dat hebben we dan ook gedaan in juni vorig jaar. Vanwege wachtlijst in Wirdum konden we pas in januari 2010 terecht. In de tussentijd is poging 9 nog geweest en mislukt.
Waar we tegenaan liepen was het feit dat wij het idee hadden dat er wel iets aan de hand moest zijn. Zwanger worden lukte wel, maar zwanger blijven niet.
In Wirdum konden we uiteindelijk in november terecht en al heel snel kwam de arts erachter dat ik een heel laag progeterongehalte heb, wat een mogelijke oorzaak kan zijn voor (vroege) miskramen. De arts dacht dat ik met het wat langer gebruiken van Utrogetan meer kans heb op een doorgaande zwangerschap.
Mijn ervaringen in Wirdum zijn wisselend. Positief was het feit dat er niet met protocollen wordt gewerkt, maar dat de arts per persoon kijkt wat voor behandeling er moet komen. Verder kan je redelijk veel aangeven wat je wilt laten doen. Wij wilden graag assisted hatching proberen en we wilden graag ook ascal (asprine) gebruiken tijdens de poging. Allemaal geen probleem! Aangezien de praktijk ook nog eens 5 minuten bij mijn werk vandaan is, kon ik nu ook heel makkelijk even tussendoor richting praktijk voor een echo.
Nadelen waren er ook. Als je al 3 jaar bij dezelfde artsen, in hetzelfde ziekenhuis bent, dan is het enorm wennen aan een nieuwe arts. Ook de andere medicijnen en andere werkwijze hebben me de afgelopen weken ook aardig in de war gebracht.
Verder vond ik de punctie in Düsseldorf ook niet prettig. Dat komt omdat ik een controlefreak ben en de volledige narcose dus liever had overgeslagen. In het UMCG waren de puncties altijd redelijk pijnloos vanwege de Fentanyl die ze daar gebruiken. Mijn Duits is aardig, maar als je in Düsseldorf met je benen in de beugels klaarligt om onder narcose te gaan en je hoort alleen maar Duits om je heen, dan voel je je verdomd eenzaam. Dat was eigenlijk het eerste moment in al die jaren dat ik dacht " waar zijn we eigenlijk mee bezig".
Maar goed, je hoort me verder niet al te veel klagen. Een week na de TP wordt er namelijk al bloed geprikt om te zien wat je HCG en progesteron doet en die bloedtest zag er goed uit. Na alle ellende die we al hebben gehad durf ik nog niet te zeggen dat ik zwanger ben, maar de eerste tekenen zijn positief.
Oh ja, nog 1 belangrijk punt. De arts in Wirdum gaat met pensioen en de opvolger die hij had gevonden is ziek geworden. Het is niet zeker hoe dit verder opgelost gaat worden. De huidige arts werkt nog door tot de zomer. Als er dan geen oplossing is gevonden, dan heb je kans dat de praktijk sluit.
Ik hoop dat ik zo een goed beeld heb gegeven hoe mijn ervaringen zijn. Als jullie nog vragen hebben, tel ze dan gerust.
Verder wens ik jullie heel veel succes de komende dagen, want als ik het goed begrijp zitten jullie allebei op het wachtbankje. Laten we hopen dat je Wirdum niet nodig hebt.
Groetjes,
Chrissy
__________ 38 jr. echtgenoot i.v.m. dwarslaesie verminderd vruchtbaar. Na de 10e ICSI is op 9-11-2010 ons wonder Judith geboren. 1 x cryo TP in aug. 2011 mislukt. Nog 4 cryo's in de vriezer. Nu mogelijk zelf MS dus eerst even geen nieuwe TP.
|