Door Dus nog maar eens mijn verhaal.
Zara Noëlle is 4 februari geboren om 10.48
Het is een flinke dame van 4520 gram en 54 cm lang.
Ze doet het heel goed en we zijn volop van haar aan het genieten.
Haar broertje is ook helemaal verliefd op haar en wil de hele dag niets anders dan kusjes geven.
Ik zou afgelopen vrijdag een geplande keizersnede krijgen. Ik zou dan 41 weken en 3 dagen zwanger zijn. Omdat beeb nog niet ingedaald was en een flinkerd zou worden en gezien de eerste bevalling werd er dus een keizersnede gepland.
Dit liep echter allemaal iets anders. Beeb was het er niet mee eens en besloot toch een dag eerder te komen.
Woensdagavond zei ik nog tegen mijn man dat ik donderdagmiddag mooi een middagje voor mezelf had en ik nog wat laatste dingetjes kon doen voordat ik vrijdag zou bevallen.
Het liep toch iets anders.
Donderdagnacht tegen 4 uur begonnen de weeen.
Eerst nog wel goed te doen en ik dacht dat zullen dan wel die voorweeen zijn. Hopelijk zakt het af en beval ik gewoon vrijdag. Want...een 9 ponder oef!
Tegen 6 uur ben ik maar uit bed gegaan want de weeen werden wat heviger en duurden ook iets langer. Ik heb nog even in de papieren van het ziekenhuis gekeken hoeveel tijd ertussen moest zitten voor je moest bellen. 4 a 5 minuten en dan 1 minuut lang steeds. Dat begon er wel op te lijken.
Ik heb toen nog even wat gestreken(wat je dan allemaal wel niet gaat doen..lekker belangrijk ook!)
En tegen half 7 heb ik mijn man wakker gemaakt en hem gezegd dat het begonnen was. Ik ben gauw onder de duoche gesprongen en hij heeft meteen Owen uit bed gehaald en zijn moeder en het ziekenhuis gebeld. We konden meteen komen. Toen mijn schoonmoeder voor de deur stond braken de vliezen. Ik had net schone kleren aan. Dus weer gauw andere broek aan en wegwezen.
Onderweg naar het ziekenhuis(ritje van 5 min) werden de weeen steeds heviger. Dus via de EHBO naar binnen en racen naar de verloskamer. Daar werd ik aan alle toeters en bellen aangesloten en toen kwamen de weeen al erg kort op elkaar.
Dit was rond 8 uur.
De verloskundige heeft toen gekeken hoeveel ontsluiting ik had en toen zat ik al op 8 cm. Ging dus heul snel!
Tussen 9 en 10 weer geken en toen had ik al volledige ontsluiting. Alleen beeb wilde maar niet indalen en zat nog steeds hoog. Ook leek ze er niet goed voor te liggen.
Ik mocht gaan meepersen in de hoop dat ze daardoor zou zakken. Dit hebben we een half uur geprobeerd, maar ze daalde niet. Ook werden de weeen te heftig voor beeb en haar hartslag daalde dan. Toen is er dus besloten een keizersnede te doen. Ik kreeg weeenremmers zodat Zara bij kon komen en een klein kwartiertje later lag ik op de ok.
Dan is het allemaal zo gebeurd. Omdat het allemaal erg lekker ging mocht ik ook al na twee dagen naar huis. Dit had ik niet verwacht. We gingen ervan uit dat ik zondag naar huis mocht.
En nu een week later ben ik al weer aardig op de been, heb weinig last meer van de wond en beeb doet het prima. Dus we zijn alleen maar aan het genieten!!!
ikke ook jarig hihihi
