Hoi

Vandaag heb ik de leeftijd van 41 bereikt, maar het punt is, dat ik me helemaal niet jarig voel.

Of dat komt, omdat ik uitbehandeld ben, na 6 IVFbehandelingen.....eigelijk 5 ivm 1IVF die escape IUI werd).

Of omdat ik al die borden in tuinen zie, en/of zwangere vrouwen overal tegen kom.

Of omdat ik al vanaf eind september thuis zit, omdat ik ontslagen ben doordat er reorganisatie was bij het bedrijf waar ik werkte.

Of omdat nu alles van het inkomen van mijn man moet komen, en we ieder dubbeltje een paar keer om moeten draaien, en het daarom heel moeilijk is, en we krap bij kas zitten.

Vanmiddag komen gelukkig mijn schoonmoeder en schoonbroers en schoonzussen op bezoek, en hun geven me een envelop met inhoud, zodat ik in mei naar Pinkpop kan gaan (de 28ste omdat ik superfan van Rammstein ben), tenminste als er dan voor die dag nog kaarten zijn.

Van mijn man en zoon krijg ik ook wat, ben benieuwd wat dat is.

Ik heb een grote fruitvlaai, met iets te drinken erbij gehaald, dus ik heb gelukkig wat afleiding vanmiddag.

Maar waarom ik me écht wat down voel...............ik weet het niet.

Ik wens me alvast een fijne dag toe, maar dat zal vast wel lukken.

Trouwens, ik wens jullie allemaal nog een fijne zondag, en natuurlijk ook bij de rest van de dagen.

Myra41

Mama van Arvid van 9 en een half (de lieve schat), getrouwd met Hans (de lieve schat), en helaas uitbehandeld vanaf mei 2009 jongstleden

Lieve Myra,

Natuurlijk mag je je niet echt jarig voelen, er is ook nogal wat op je pad gekomen....ik krijg er ook een brok in mijn keel van...heel heftig hoor!

Je visite geeft je vast een jarig gevoel, je zoontje vindt het vast geweldig dat mama jarig is en je man is vast ook heel blij dat je jarig bent!

Het leven is gewoon soms bikkelhard en het is gewoon soms moeilijk om weer uit een heel diep dal naar boven te klimmen....ik hoor de laatste tijd ook de meest erge dingen. En als je jarig bent, denk je misschien net ff meer na over alle gebeurtenissen in het afgelopen jaar.

Een collega van mijn zusje is na jaren proberen eindelijk zwanger van haar eerste kindje....ze is er heel erg gelukkig mee, maar weet je wat het erge is? Haar vader is plotseling erg ziek, kanker, heeft nog maar heel kort en kan de geboorte van zijn eerste kleinkind niet meemaken...ze is er helemaal kapot van. Niet dat ik dat met jou kan vergelijken, maar er komen soms dingen op je pad die enorm zwaar zijn....en je krijgt het maar voor je kiezen...

Wanneer ik mij rot voel, ga ik altijd heerlijk buiten wandelen...hoe rot ik mij ook voel, het helpt altijd.....of misschien eens met je huisarts gaan praten....kan ook opluchten en misschien kan hij je helpen, want is allemaal niet niks! Dan mag je er heus wel eens doorheen zitten hoor!

Nou, wens je heel veel sterkte en hoop dat je je toch een beetje jarig ga voelen!

Liefs, Smsie

Hoi Myra,

Je hebt het flink voor je kiezen gekregen afgelopen tijd. Niet zo gek dus dat je je down voelt.

Dat je te horen hebt gekregen dat je uitbehandeld bent is natuurlijk heel hard. Alle moeite en energie hebben je niet gegeven waar je het allemaal voor gedaan hebt. Om dat te verwerken, daar gaat veel tijd overheen.

En dat je dan ook nog ontslagen wordt, dat kun je er dan natuurlijk niet bij hebben.

Feestdagen, verjaardagen ed maken het gemis nog eens extra duidelijk.

Gelukkig heb je je mannen. Met hen moet je verder en ik hoop dat je er in zult slagen om snel weer te genieten van het leven.

Sterkte.

Groetjes,
juul

Hoi Myra,

wat vervelend allemaal, maar toch gefeliciteerd met je verjaardag, ik hoop voor je dat de kaartjes er nog zijn zodat je er lekker naar toe kan.
Sterkte met alles.

Groetjes Lisette

Ach, ik gun iedereen hun geluk, want anderen kunnen er ook niets aan doen dat ik nooit meer zwanger zal worden, toch?
Ook al is dit moeilijk te aanvaarden.
Degene die zwanger zijn, wens ik heel veel geluk met hun superwondertje in hun buik.
Het is moeilijk, maar ach, op den duur slijt dit wel, denk ik.

Ik heb net een afspraak gemaakt met mijn psycholoog, en kan er pas over 3 weken terecht.

Maar ik wil helemaal niet stinkend jaloers zijn op zwangere vrouwen, of op die borden in andermans tuinen, want ik gun hun natuurlijk ook het geluk, want immers............zij hebben er misschien ook jaren voor moeten dokteren, toch?

Nu iets anders: ik heb een kaartje gekregen met busreis naar Pinkpop, en deze dame gaat 28 mei van Rammstein genieten.

Alleen mijn schoonmoeder vind het een beetje raar dat ik, als moeder, naar zulke concerten ga?

Ach, ze mag het zo vinden, maar ik vind het leuk, en ik denk dat meer moeders naar Pinkpop gaan, toch?

Toch nog een leuke dag gehad gisteren: man lief, zoon lief, lekker vlaai gegeten, en vette friet (mijn lievelingskostje), terwijl ik begonnen ben met afvallen, maar ach, op mijn verjaardag mag je zondigen, vind ik.

Dus vandaag er weer streng tegenaan, en ben benieuwd of ik voor 31 december 2010 20 kg kan afvallen.

Een echt jarig gevoel had ik niet, maar ik had wel een leuke dag.

Ik ben er trots op om alweer de leeftijd van 41, gezond en wel, te hebben bereikt.

Bedankt voor jullie opbeurende berichtjes.

Mvg Myra41

deze mama gaat ook graag naar Pinkpop hoor!

en even een flinke voor jou!

Tuitebol, gefeliciteerd met je zwangerschap, geniet ervan.

Ik ga vandaag weer aan het werk, in de ochtenddienst van 06.00 tot 14.30 uur, vooralsnog voor enkele dagen, gelukkig tenminste iets, terwijl ik op de papieren voor de werkloosheidsuitkering wacht.
Ik hoop het niet nodig te hebben.
Als dit werk langer duurt, dan heb ik de volgende week van 14.30 tot 22.00 uur.
Gelukkig heb ik wat weten te regelen voor de ochtenddiesnten, voor onze zoon.
Hij gaat vroeger naar bed, staat dan samen met mijn man om 06.30 uur op, en mijn man, gaat voordat hij naar zijn werk gaat (moet om 07.30 uur beginnen), onze zoon naar mijn schoonmoeder (oma dus de moeder van mijn man), die overigens al 74 jaar is, brengen om ongeveer 07.10 uur.
Tja, met de eventuele middagdiensten, zorgt mijn man voor onze zoon, en onze zoon gaat dan smiddags naar zijn oma toe, na school.
Dan komt mijn man hem daar weer halen, of blijven daar dan die week eten in de avond (en bewaren ze dan wat voor mij, als ik terugkom.
Ik werk bij een distributiebdrijf, dat verpkat en assembleert afvalprodukten wat met de letter H begint (tekentje is een groen smal blaadje)
jem oet toch wat he, in deze economie die er nu is...ach ik wil mijn zoon zo leren dat als hij kan, zijn geld meot en kan verdienen door te gaan werken later.

Zo, nu me ff klaarmaken voor mijn werk, en hoppa op de fiets de gladde weg op.
Nog wat zwangerschapskleding meenemen, waar ik toch niets meer aabn heb, want deze geef ik aan een zwangere dame van het werk, zij is ruim 10 weken nu.
Tot later.....enne gelukkig ben ik niet de enige die naar Pinkpop gaat, maar dit jaar zal je wel niet gaan he Tuitebol, want tegen die tijd ban je rond de 7 maanden, toch?
Al hoe wel ik daar wel veel zwangere dames gezien heb, toen ik 2 jaar geleden ook op Pinkpop was, hoogzwangere dames nog ook!

Zo , ga naar me werk toe, en wellicht wip ik hier straks nog ff langs.

Groetjes Myra41