hey meiden,

ik sta ff heel erg in 2strijd.
afgelopen vrijdagavond heeft mijn ex ons (koen en mij) in elkaar geslagen. resultaat: ik heb een gebroken hand en kan even niets doen en koen een gebroken neus en aangezichtsverwondingen met hechtingen

nu het volgende: afgelopen vrijdag zijn we weer begonnen met puffen
en 6 november mogen we starten met gonal-F en dan zal de punctie ongeveer rond 20 november zijn

weten jullie of de punctie in gevaar kan komen omdat ik misschien geopereerd moet worden aan mijn hand, is een eventuele narcose slecht voor de voorbereiding mbt puffen en injecteren ?

ik kan natuurlijk nu stoppen met puffen en deze poging over laten gaan
maar dat zou dan inhouden dat we dan in januari pas weer zou kunnen beginnen (kerststop) en ik word begin februari 41.

ik baal enorm hierdoor en weet ff gewoon niet meer wat we moeten doen..wat zouden jullie in mijn situatie doen?
ik ga zowiezo morgen met onze ifv arts bellen. morgen moet ik ook met de orthopedist bellen wat betreft mijn hand.

liefs van een verdrietige Tanja

Lieve tanja,

het is niet niks zeg..ik zou echt overleggen met je arts.weet eigenlijk niet goed wat ik moet zeggen.mijn ex had ook "losse handjes",maar niet zoals bij jou het geval is..sterkte de komende tijd,en zorg goed voor je Koen en jezelf!

pietje

Jeetje Tanja, wat een verhaal!!
Kun je nu echt niet erbij hebben! Ik zou ook echt met de arts overleggen en ook bedenken of je zo wel deze poging in wil.
Ik snap je dillema,je wil toch door, ben er zelf ook zo een die wel door MOET vanwege leeftijd. Dit maakt alles extra zwaar!
Laat je helpen door het antwoord van de arts zou ik zeggen.
Hoe moeilijk dit ook is!
Heel veel sterkte met alles!! liefs krul

Niet te geloven zeg, wat een ...
Ik zou inderdaad zo snel mogelijk contact opnemen met je ivf-arts voor advies. Hij of zij kan je waarschijnlijk vertellen wat en hoe en misschien kan hierdoor een uitzondering worden gemaakt. Ik weet niet of dat sowieso wettelijk kan. Maar goed. heel veel succes en sterkte ermee. Het zal niet meevallen.

liefs Olivia.

Hi Tanja,

ik heb makkelijk praten omdat leeftijd bij mij nog geen issue is. Maar ik ben wel overtuigd van het feit dat je een poging zo relaxed mogelijk in moet gaan. Het is allemaal al zo zwaar. De euforie van het feit dat je zoon bij je mag blijven wonen wordt nu natuurlijk letterlijk en figuurlijk even de kop in gedrukt. Vreselijk wat jullie als gezin zo meemaken.

Ik zou dus heel goed bij mezelf nagaan of ik de behandeling sowieso wel door wil laten gaan, even los gezien van het leeftijds-dilemma. Het zou zonde zijn als je nu doorpakt en de poging mislukt mede door de stress en de hele nasleep nav wat er vrijdag is gebeurd. En dan krijg je dat verdriet er ook nog eens bovenop.

Ik denk namelijk niet dat het bij een operatie zal blijven. Ik neem aan dat je ook juridische stappen onderneemt tegen je ex-man? Als je zo verwond bent, dan is er niet echt sprake van een simpele ruzie.
Ik heb in mijn werk veel gezien, maar vwb zaken met zo'n afloop: dan is de aanleiding en impact wel heel wat heftiger. Gebroken hand, neus en andere verwondingen: da's geen eenvoudige mishandeling meer (en dat is al veeeeel te erg!) Je ex is echt veel en veel te ver gegaan. En het is al moeilijk genoeg om met de emotionele en zakelijke nasleep van dit soort dingen om te gaan, zonder het MMM-verhaal waar jullie in zitten. Dus kun je nagaan waar jullie mee te maken krijgen.

Wellicht besef je je nu nog niet goed wat dit allemaal voor impact heeft, omdat je ook zo bezig bent met je MMM-traject. De nieuwe poging was natuurlijk het eerste waar je aan dacht, toen je na het gebeuren weer even bij zinnen kwam. Maar wat er gebeurd is moet je echt niet te licht nemen, lieve Tanja. Goed voor jullie zelf zorgen van binnen en van buiten is nu het belangrijkste.

En als het ondanks alles toch goed voelt om door te gaan, moet je het doen. Maar kom eerst even helemaal tot jezelf en zet alle voor- en nadelen tegenover elkaar voor een weloverwogen beslissing.
Ik weet trouwens niet precies tot welke leeftijd jullie door mogen gaan, maar wellicht kan hiervoor een uitzondering gemaakt worden??

Heel veel sterkte.

Liefs Cammy

jeetje meid wat een verhaal, ik denk net als cammy dat dit emotioneel al behoorlijk zwaar is en word, want ik neem aan dat je ook juridische stappen gaat ondernemen en dat kost ook veel spanning en stress. misschien kan je het met je gyn er over hebben en de situatie uitleggen en dat je in januari weer verder gaat. het zou te sonde zijn dat het nu niet lukt door de stress!

nou meid sterkte en denk aan jezelf en aan je kids.

jacintha

Lieve help!

Wat lees ik nou allemaal.....ik sta ff helemaal perplex.
Ik leef met je mee en meer kan ik helaas niet doen voor jullie, verschrikkelijk, ik heb er even geen woorden voor.
Je komt heel erg gelaten over, over het voorval, maar het is niet niks hoor.

Toch snap ik wel dat je even to hhe point wil komen wat betreft je aanstaande behandeling en vragen mbt je eventuele operatie en je leeftijd die wellicht een stop zet op je mogelijkheid tot behandeling.

Vanuit mijn gevoel, kan ik je goed volgen dat je denkt, ik ga binnenkort beginnen en ik maak het ook af ook. Alleen is mijn eigen ervaring inmiddels dat ik me bij voorgaande pogingen teveel door mijn "oerdrift/oergevoel"heb laten leiden, waardoor ik er zelf achteraf gezien geen rem op kon zetten en maar door ging naar de volgende behandeling.......terwijl even een stop toch ook niet slecht is.
Nu is jou situatie anders dan de mijne en telt jou leetijd op dit moment ook nog eens mee, dus dubbel vervelend (understatement!) en dan denk ik van ja doorgaan, want dan kan je misschien nog 1 x tot je verjaardag, dus 2 pogingen totaal en ik kan me voorstellen dat je je dat door welke situatie ook niet af wil laten pakken.

Ik denk wel dat het ziekenhuis gaat adviseren om toch te wachten, zij staan hier toch anders tegenover.
Bel het ziekenhuis morgen maar even dan heb je duidelijkheid en ik denk dat zij ook al je vragen beter kunnen beantwoorden dan wij dat kunnen doen, ook wat betreft de operatie en in combinatie met een behandeling.

Wil je verder veel sterkte wensen met alles en ik lees wel hoe het is afgelopen.

Pas goed op jezelf!

lieve meiden,

dankjulliewel want alleen al zo steun te krijgen doet goed.

ik denk dat ik idd het allemaal nog niet goed besef.
ben nog erg "verdoofd" zit er erg mee, we praten veel alleen maarten kropt het op, we hebben gelukkig nu steun van mijn hartsvriendin die over is uit nederland.

morgen ga ik zowiezo bellen, en ik denk toch dat we deze poging moeten stoppen, want idd hier maken we zekers judische stappen van en zal hij boeten. en dan kan ik ook niet ontspannen deze poging doen
lichamelijk heelt het wel, psychisch zal dit langere tijd nodig hebben voordat het heelt.

ik ben zo boos, gefrustreerd, angstig, gestressed, het zal wel tijd nodig hebben.

liefs Tanja

Hallo Tanja,

Ik schrik van wat ik heb gelezen! Ik vind het heel erg wat jullie is aangedaan en ik hoop dat door gerechtelijke stappen dit nooit meer gebeurt! Ik wens jullie veel sterkte toe met de verwerking hiervan en met de verdere behandeling.

Groetjes,

Napoleon

jeetje tanja....

wat een #$%%^&&.

ik zou ook idd wachten met een poging eerst moet die gek aangepakt worden...zodat jullieook wat relaxter zijn