Net ongesteld geworden na een afgebroken ivf poging.
Voor de 48e keer sinds we zwanger proberen te raken.
Terwijl er niks aan de hand schijnt te zijn.
Word er moedeloos van en voel me zwaar klote.
Waarom laat m'n lichaam me nu keer op keer in de steek?
zal blij zijn als deze dag weer voorbij is...

lieve lieve miranda

ik zou willen dat ik alles goed voor je kon maken, als ik 1 wens mocht doen, zou ik wensen dat alle dames op dit forum, zo'n wondertje mogen krijgen en ervaren!!! voor nu heel veel sterkte meid, en ik zal meeduimen de volgende keer!!!

een dikke knuffel van mip

Hi Miranda,

Ik weet helaas maar al te goed hoe het voelt. Alleen het stuk van de te vroege eisprong niet. Heb ik gelukkig niet gehad, al was het in dusseldorf ook close (heb daar meteen na de 1e follikelmeting ter plekke cetrotide gespoten!).

Bij ons ook niks aan de hand en hoewel veel mensen daar voor zouden tekenen heeft het ook de frustrerende keerzijde. Namelijk dat je zo graag zou begrijpen waar het mis gaat.

Meis, ik hoop dat jouw volgende poging zo afloopt als mijn dusseldorf poging.

Nu ff lekker al je frustratie, verdriet, etc eruit gooien en dan weer vol goede moed weer starten!

Lfs,
Miex

Ik wil je even heel veel moed en kracht toewensen om weeeer een nieuwe teleurstelling te verwerken...houdt het dan nooit op!
Ook ik wens je een goede poging toe die uiteindelijk wel zal lukken!
voor nu nog even een hele dikke virtuele

Hey Miranda!

Een hele dikke digiknuf voor jou! Wat is het zwaar om telkens weer je weer moeten oprapen voor weer een nieuwe poging; ik wens je heel veel kracht en moed toe om erin te blijven geloven dat er wel een kleintje op weg is naar jullie toe.
Heel veel liefs van Zeeotter

Lieve Miranda!

Zo confronterend he, iedere keer weer die menstruatie...
Zou willen dat ik je vedriet weg zou kunne nemen.
Heel veel sterkte!


Roma

Hoi meid,

Die baaldagen ook, dagen dat je het even helemaal niet ziet zitten, je met je hoofd onder de dekens wil liggen en denken, wordt dit nou ooit anders.........die onzekerheid.
Dat is ook allemaal niet makkelijk en valt ook allemaal niet mee.
Hoop dat je lekker tegen je vriendje, mannetje aan kan kruipen en maar even uithuilen. Hoe verdrietig ook, ik vind het altijd fijn als ik besef hoeveel ik van hem hou, ook weer verdrietig want je wilt ook zo graag een liefdevolle "bekroning" van je relatie; een .

Ik ga in ieder geval heel hard voor je duimen dat jullie dit ook mee mogen maken

Hoi Miranda,
Veel sterkte.....
Die teleurstelling telkens weer
Maar blijf hoop houden, we blijven hopen op een wondertje!

Mir

Hoi Miranda,

Meid....het is zó ongelooflijk balen ! We willen het allemaal zo graag....zo'n klein mensje van onszelf in onze armen. Het zelf beleven. Elke keer weer die teleurstelling en dan toch weer de moed oprapen om weer verder te gaan. Keer op keer ! Het moet gewoon lukken, waarom nou niet....al die vragen.
Iedereen om je heen die zomaar zwanger lijken te raken. Het is allemaal zo oneerlijk ! En zo herkenbaar de gevoelens.
Ik hoop dat het ons allemaal eens gaat lukken !!!

Gerlinde

He Miranda ik kan je verdriet heel goed begrijpen. Moeilijk he om steeds maar weer de kracht op te brengen om door te gaan? Ook wij zijn al 6 jaar bezig voor ons eerste kindje. Dit voorjaar heb ik het echt heel moeilijk gehad en dit heeft toch zeker wel een half jaar geduurd.

Neem de tijd voor jezelf! Heel veel sterkte. Wij zijn allemaal kanjers met heel veel doorzettingsvermogen.

Liefs Libelle