Mijn man en ik hebben besloten voor adoptie te gaan. Wij hebben er met elkaar over gesproken en toen ik het me voorstelde om een kindje te mogen ontvangen en bij ons te laten opgroeien, te verzorgen, werd ik van binnen heel blij. En toen ik dat voelde, wist ik het zeker. Dit gaan we doen!

Nu las ik dat in de adoptieprocedure wordt gesteld dat de aspirant adoptieouders niet in een IVF traject mogen zitten.

Vanaf wanneer is dit? Immers zijn er een aantal stappen in het adoptieproces. Speelt dit al bij het aanvragen van de beginseltoestemming? Of pas bij de bemiddelingsfase? Ik heb internet nagepluisd maar heb nog niets kunnen vinden.

Omdat een aantal van ons hier ook bezig is met adoptie of kinderen heeft geadopteerd, dacht ik: ik vraag het jullie.

Ik hoor het graag.

Alvast dank je wel.

Lieve groet,
Liesbeth.

Hoi Liesbeth,

Volgens mij is het vanaf het begin zo.

Maar er reageren hier vast ook nog wel dames die het heel erg zeker weten.

Groetjes Raffie

Hi Liz,

wil je en IVF en adoptie doen? Of gaan jullie helemaal voor adoptie?
Ik weet wel dat mijn schoonmoeder, na de geboorte van mijn man het adoptie-traject in is gegaan. Tegelijkertijd bleef ze in de MMM (hormonen slikken ivm ontbreken cyclus/eisprong) Toen mijn schoonzusje werd geboren heeft ze het adoptie-traject stopgezet.

Dus toen kon het wel, maar "toen" is meer dan 25 jaar geleden. Aan bovenstaande heb je dus niet zo veel, maar wilde je even sterkte en succes wensen met alles.

liefs Cammy

Hoi Liesbeth,

Wij zitten op dit moment in de adoptieprocedure.
We hebben ons vorig jaar september aangemeld met het idee dat wanneer we aan de beurt zouden zijn voor de verplichte bijeenkomsten, we dan wel door de IVF procedure heen zouden zijn.
Dat kwam aardig uit, omdat we eind augustus pas gestart zijn met de bijeenkomsten en onze laatste ivf poging in juni was.

Alleen is onze laatste poging gelukt!. Dus we zitten nu met een klein dilemma. We hebben besloten de eerstvolgende bijeenkomst aan te geven bij de curusleiders dat we zwanger zijn en dan te bespreken of we in ieder geval de bijeenkomsten af mogen maken (het koste wel 900 euro en die wil ik niet nog een keer betalen). Daarna zullen we zeker niet verder mogen in de procedure en dat is ook wel terecht denk ik. Het lijkt me heel moeilijk om tegelijkertijd met een eigen kindje en een adoptiekindje bezig te zijn.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt en zal als ik er aan denk even laten weten hoe het gegaan is als we naar de bijeenkomst zijn geweest.

groet,
Linde

Hallo Linde en Cammy! Dank jullie wel voor jullie reactie.

We hebben nog 1 IVF poging en 1 cryo. De cryo willen binnenkort weer starten. Omdat we vorige keer bij 3 ontdooien 1 goede hadden voor terugplaatsing, heb ik wat minder hoop op een terugplaatsing. Maar je weet het nooit.
Dan nog 1x ICSI. Ik weet nog niet wanneer we dat zouden willen starten. We beseffen ons dat het kan dat we geen eigen kindje kunnen krijgen. Dat we uitbehandeld kunnen zijn. Dat heb ik me altijd beseft. Dat is ook niet de motivatie voor te kiezen voor adoptie. Het allerbelangrijkste is het gevoel dat aanwezig is voor een adoptie kindje. Dat heb ik eerder niet ervaren. Een kindje, ook van, ik noem het even zo: een ander, is hartstikke welkom.

Omdat het hele adoptieproces lang duurt willen we de aanvraag alvast opstarten. En volgens mij is de eis dat je dan niet IVF doet nog niet aanwezig. Dat komt op een later moment. Wellicht zoals Linde aangeeft bij de start van de bijeenkomsten.

Daarnaast, ik en mijn man, als we een eigen kindje zouden mogen krijgen, zouden met liefde ook een adoptiekindje willen. Er is ruimte en liefde voor kinderen. Zo voelt dat voor ons. Maar goed, de adoptieprocedure is daar heel helder over: geen IVF traject gelijktijdig en bij zwangerschap wordt de procedure ook stopgezet.

Nou, ik hoor graag van iedereen die hier iets aan kan en wil toevoegen.

X

Liesbeth.

Ik ben inmiddels moeder van een dochter en zoon uit Nigeria. Toen wij met de adoptie-procedure startten waren we ook nog bezig met ivf. Ik ben tijdens de procedure, maar vòòr de VIA zwanger geweest en bevallen van een meisje dat voor de geboorte is overleden. Toen wij aan de beurt waren voor de VIA was het ongeveer een jaar na haar geboorte en was ik inmiddels weer druk bezig met IVF.
Ons is verteld dat je tijdens de VIA nog wel bezig mag zijn met IVF maar dat je zodra je zwanger bent niet meer welkom bent op de VIA.

Als je met de raadsgesprekken begint moet je volledig uitbehandeld zijn en word je geacht het IVF traject ook "in je hoofd" te hebben afgesloten. Ik moet eerlijk bekennen dat wij ons daar niet aan hebben gehouden. Sterker nog, ik heb zelfs een keer een terugplaatsing gehad op een dag dat we ook een raadsgesprek hadden. Overigens is die poging mislukt en toen we eenmaal op intake gingen bij de vergunninghouder ben ik gestopt met de IVF, ook al hebben we nog een cryo in de vriezer.

Bij ons is het uiteindelijk allemaal erg snel gegaan. Wij hadden onze beginseltoestemming in oktober 2007, diezelfde maand op intake bij de vergunninghouder. Het verzamelen van documenten en dergelijke heeft zo'n drie maanden in beslag genomen en op 10 januari 2008 stonden we officieel op de wachtlijst voor twee kinderen uit Nigeria. Op 14 mei 2008 zijn we gebeld dat we een zoon en dochter kregen. Overigens was in april 2008 al bekend dat wij hen mochten adopteren maar omdat onze beginseltoestemming door justitie moest worden gewijzigd zijn wij pas gebeld met het voorstel toen onze vergunninghouder de beginseltoestemming aan had laten passen.

Groetjes,
Marièlle

Hoi Marielle,

Ik hoopte al dat jij zou reageren! Wij hebben eerder contact gehad via de mail. En ik heb ook gelezen op je weblog. Wat een prachtige schatten jullie kinderen.

Bedankt voor je eerlijke antwoord. Heel prettig. Ook dat je vertelt dat je toch nog een tp hebt gehad tijdens de raadsgesprekken. Heel menselijk lijkt me ook. Het is zo dubbel. Je mag niet verder met IVF maar een adoptietraject duurt ook jaren. Maar IVF kun je beter niet uitstellen tot een latere leeftijd.

Een vraagje: wat is de Via? Zijn dat de trainingen/cursussen? En wanneer start dat? En wanneer starten de raadsgesprekken? Ik weet dat er een onderscheid is tussen het aanvragen (1 a 2 jaar) en het bemiddelen(vanaf 3e jaar?). Binnen welke vallen de VIA en de raadsgesprekken?

Al met al heb ik wat vragen. Ik hoop weer van je te mogen horen.

Alvast bedankt!

Groetjes,
Liz

Hier een ander geluid over adoptie:

Ik wil jullie pret niet bederven maar als partner van een geadopteerde man raad ik jullie af om jullie kinderwens te vervullen door een kindje uit het buitenland te adopteren. De enige reden om een kind te adopteren zou moeten zijn om een kindje te helpen die in een rotsituatie is geboren. (Dan nog is de vraag of je een kindje niet beter kan helpen als hij/zij in zijn eigen omgeving blijft)

Het is niet mijn bedoeling om mensen die liefdevol en met de beste bedoelingen kindjes hebben geadopteerd te beledigen maar ik wil aspirant wensouders ook een ander geluid laten horen.

Denk alsjeblieft erg goed na over je argumenten om een kindje te adopteren. Zet je roze bril af en laat je goed informeren. Onze mening is dat een adoptiekindje nooit een biologisch kindje mag vervangen.

Ik hoop niet dat ik me met deze mening erg onpopulair maak en hoop op begrip op mijn mening en op die van mijn man, de ervaringsdeskundige.

Lola Lola

Vanaf het moment van aanvragen BKA-nummer tot de VIA, de verplichte training/voorlichtig, duurde bij ons zo'n anderhalf jaar. Tegenwoordig gaat dat meen ik wat vlotter. Zodra je klaar bent met de VIA sturen ze je dossier naar de Kinderbescherming en die gaan je dan spullen toesturen om een medische verklaring aan te vragen. Zodra je die ingestuurd hebt naar de Kinderbescherming gaan ze je oproepen. Tussen het insturen van de verklaring en de oproep kan soms wel even zitten, ik lees momenteel bij sommige raden tot wachtlijsten van wel een half jaar of zo.
Dan krijg je 2 tot 5 gesprekken bij de Raad en daarna sturen zij je gezinsrapport naar de door jou gekozen vergunninghouder. En dan gaat de procedure bij de vergunninghouder van start.

Voor de totale duur van het traject ben je erg afhankelijk van of je snel op de VIA terecht kan (die duur 6 bijeenkomsten met soms een week ertussen), hoe vlot je bij de Raad terecht kan en hoe snel je bij de vergunninghouder terecht kan.
En verder ligt het erg aan jouw wensen. Wat wij wilden is één of meerdere kinderen een liefdevol thuis geven, dat hoefde wat ons betreft geen baby's te zijn. Of misschien zelfs wel juist niet, voor baby's staan adoptie-ouders in de rij, het zijn de oudere kinderen die het moeilijkst plaatsbaar zijn, of kinderen met een pittige special need. Omdat wij eigenlijk geen voorkeur voor een land hadden of voor een bepaalde leeftijd en zo kregen wij vrij snel een voorstel.

Groetjes,
Marièlle

@Lola, Je hebt volkomen gelijk. Wanneer iemand denkt och, als het via de natuurlijke weg niet lukt dan adopteer ik wel een kindje en iemand verder niet heeft nagedacht over de impact van adoptie dan zou ik ook zeggen begin er niet aan.
Maar er zijn nog altijd heel veel kinderen in de wereld niet niet in hun eigen omgeving kunnen worden opgevangen, zelfs niet met financiële steun vanuit het buitenland. En voor die kinderen is adoptie wel de enige manier om een menswaardig bestaan op te bouwen.

Maar je hebt inderdaad gelijk, als je gaat adopteren moet je je wel heel goed in alle ins en outs verdiepen. Alleen de VIA volgen en de raadsgesprekken is denk ik niet genoeg, die zes bijeenkomsten en die paar gesprekken mogen niet de basis zijn denk ik.

En hoe verdrietig ook dat kinderen niet in hun eigen omgeving op kunnen groeien, voor heel veel van die adoptie-kinderen geldt dan gelukkig dat ze dat in het gezin dat ze adopteert wel mogen.

Groetjes,
Marièlle