Hallo Dames,

Na veel verdriet en teleurstellingen (diverse malen opstarten IVF pogingen wegens véééél te hoog FSH waarde, die 1x tot punctie geleid hebben waarvan 2 niet bevrucht en 1 niet goed gedeeld is) hebben we nu echt de knoop doorgehakt en gaan we het traject in van Eiceldonatie.

Begin volgende week vind het gesprek plaats met de psycholoog en de arts, zijn er dames die hier ervaring mee hebben of ook in hetzelfde traject zitten? Is het een pittig gesprek?

En hebben jullie al een keuze gemaakt over hoe en wie in je omgeving in te lichten, wil je het geheim houden of deel je het met iedereen.
Wij zijn er nog niet over uit, voor beide keuzes zijn wat te zeggen.
Ik ben benieuwd hoe een ieder hierover denkt..
En hoe zijn de reacties van je familie en omgeving geweest?

Ik hoor het graag van je.
Liefs Nienke

Geen ervaring mee maar ik wens je heel veel succes!

Liefs Suusje

Hoi Nienke,

Ook hier word over ecd gedacht, tot nu toe nog niets concreets.
Ook ik heb een te hoog fsh, mag ik weten wat jou uitslag was of vertel je dit liever niet.
Ik wil eigenlijk nu weer starten na een half jaar rust, maar weet ook niet goed of ik nog voor een eigen poging zal gaan. Dit omdat we telkens maar weinig eitjes hadden en maar een keer een tp hebben gehad

Ik weet ook niet of ik het geheim zou willen houden, ik ben altijd erg open ook over onze behandelingen en evt nog ecd. Dus denk ook dat de meesten wel zullen denken dat dit onze volgende stap is. Wat ik soms wel een beetje jammer vind, want nu het misschien echt ooit ecd gaat worden, dan vind ik het lastig om voor ons zelf te houden.
Wel zal ik in ieder geval open zijn tegen bep. familieleden en hele goede vrienden en natuurlijk tegen het kindje.

Veel suc6 , ik kan je helaas niets vertellen over het gesprek met de psycholoog. Wel op de freyamailinglijst, daar lees ik veel over dit soort dingen.( weet niet of ik dit hier neer mag zetten...)

gr. Damar

hallo nienke en de rest
wij zijn ook bezig met ECD. Nu met de derde ivf. ik zit nu in de wachtweken. Wij open naar familie en goeie vrienden. Ik vind de trajecten veel te spannend en ik vind het moeilijk om er niet open over te zijn.

veel succes

Nienke,

Ons verhaal kun je hier lezen http://www.ivf-site.nl/Forum/topic.php?id=9301[quote]

Wij vonden het gesprek met de psychologe niet zwaar maar we hadden met zijn 3-en al heel veel gesprekken van te voren gehad en wisten heel goed hoe én waarom we gekende eiceldonatie wilden (Behandeld in België waar ook anonieme ruildonatie mogelijk is).

Wij willen ons kind vertellen wie de donor is en omdat zij een goede vriendin is zal er ook contact zijn (als een soort tante). Net zoals ik een "tante" ben voor haar kinderen.

Wij hebben iedereen ingelicht (als het ter sprake kwam) over de ECD met het idee:
1. dan hoef je nooit na te denken over wie je het wel of niet verteld hebt, dus verspreken is ook niet mogelijk.
2. men durft je rechtstreeks aan te spreken als men vragen heeft over ECD. Er ontstaat geen gesmoes/geroddel o.i.d.
3. hoe normaler wij er over doen, hoe normaler men er straks over doet als het kind het gaat begrijpen.

Het mooie is dat doordat wij er zo open over zijn, wij nu ook de verhalen van anderen te horen krijgen: ze krijgen, lijkt het, eindelijk de kans hun verhaal te doen zonder zich te hoeven schamen.

Wij hebben alleen maar positieve reacties ontvangen vanuit de familie, vrienden en omgeving.

Heel veel succes!

Groetjes Cass