Ik ben sinds 15 mei hormonen vrij,onze laatste iui is gecandeled.
We zijn nu in afwachting van onze eerste ivf poging.In augustus zijn ze dicht en het zal dus september worden voor er weer iets gebeurt..

Nu heb ik op 22,23,24 mei bruine afscheiding gehad en daarna niets meer..Het kan een ongesteldheid zijn geweest of niets natuurlijk,lijkt me logisch,want ik heb zonder hormonen geen cyclus.
Ik had gedacht geen klachten meer te krijgen omdat ik nu "in rust"ben.
Wat valt dat me tegen zeg!Ik ben misselijk met vlagen en af en toe schieten mijn borsten vol en sinds gister af en toe krampen onder in mijn buik.(als het wel ongesteldheid is geweest,zou ik vrijdag weer iets van een bloeding moeten krijgen,volgens mijn eigen statistieken)
Wat ik nog het vervelendste vind is dat ik niet vrolijk ben, ontzettend moe en ik kan iedereen om me heen wel schieten.moet echt moeite doen om niet te snauwen,grijnzen en aardig en geduldig te zijn.gisteravond toch maar een test gedaan en die was negatief.ach,je weet het maar nooit.
Ik ben vanmorgen uitgevallen tegen mijn eigen vlees en bloed,voelde me net een heks,zo gemeen.naderhand,toen ze op school was,heb ik flink zitten huilen,voelde me zo schuldig.Zij kan er helemaal niets aan doen.veel kinderen halen wel eens het bloed onder je nagels vandaan,toch?ik kan altijd mijn kalmte wel bewaren,vandaag dus niet en waarom??Omdat ik al twee jaar aan de hormonen zit,waarvan de bijsluiter zegt dat je alleen een rode plek op de prikplaats kunt verwachten??Soms voel ik zoveel woede in mij,dan zou ik wel willen schoppen en slaan,voel me dan zo onmachtig.Ik doe het niet natuurlijk,maar het voelt wel zo..
Ach, het zal vandaag wel weer wat beter worden,ik zet me er overheen en dan lukt het wel,ik speel wel weer "bikkeltje"en dan zien we morgen na een nachtje slapen wel weer hoe het dan is.
Ik moest het even kwijt,het is een heel verhaal geworden,sorry daarvoor..

pietje

he pietje,

het is ook niet niks die hormonen. Ik voel ook heel duidelijk verschil met of zonder hormonen. Dat je zo moe bent kan gewoon komen omdat je hoofd helemaal vol zit en je loopt te malen, dat put je uit.
Tuurlijk is het niet fijn om tegen je kind te keer te gaan en dat is ook niet terrecht, maar daardoor ben je geen slechte mama hoor! Kan toch een keer gebeuren. Als ze uit school komt, geef je ze een knuffel, zeg je sorry en een dikke zoen! Ik heb zelf een zoon van bijna 5 en herken je verhaal wel een beetje.......wij denken vaak moeilijker voor hun dan het is..... die sorry en knuffel is dan echt voldoende. Tuurlijk kan dit niet elke dag, maar een keer een uitschieter.......... maak je niet te druk.....Hopelijk voel je je na een nachtje slapen toch wat beter.

dikke kus alexandra

hey pietje,

ik ken dat gevoel ook dat je maar niet tevreden bent over hoe alles gaat en dat je zo boos bent dat je alles wat voor je staat wil gaan slaan. ik heb dan geen kinderen nog, maar ik was heel erg bot en chaggie tegen mijn man terwijl hij er niks aan kon doen. maar als je kleine zo thuis is ff lekker knuffelen en dan is het over gelukkig zijn kinderen het heel erg snel vergeten. en ja het kan dus dat je jezelf even niet in de hand hebt. ik had ook dat ik er geen zin meer in had en dat het niet hoefde voor mij maar ik weet zeker dat je er morgen anders over nadenkt. is wel goed zo af en toe je hart luchten!!!!!

Bedankt voor jullie reacties.
Ik weet dat hormonen veel met je kunnen doen,maar ik had het nu niet meer verwacht.Mama, je bent wel lief hoor kreeg ik te horen vanmiddag en ik voel me nu ook wat rustiger.Mijn emoties gaan steeds op en neer.
Ik ben blij dat mijn gevoel in ieder geval herkenbaar is voor anderen en zo maakt het alles alweer iets makkelijker..

pietje

Ik lees hier net pas je bericht. Vreemd inderdaad dat die hormonen nu nog zo in je lijf zitten. Maar het zijn ook echt enorm rare dingen hoor! Ik heb ook in de wachtweken hele agressieve buien, terwijl ik weet dan dat ze niet in mijn lijf zitten. Het lijkt alsof ik de eerste drie dagen dat ik spuit echt ontzettend enorm vervelend ben. Terwijl ik de allereerste keer begon, me echt beter dan ooit heb gevoeld.

Mijn man maakt ook echt zoveel met mee. Stofzuiger heb ik van boven naar beneden gegooid, boven zit een gat in de muur wat ik erin heb getrapt, beneden heb ik te hard tegen een stoel geduwd waardoor een gat in de deur zit. Als ik het zo schrijf schaam ik me echt diep. Gelukkig heb ik een hele lieve man die heel veel begrip heeft, maar waar het natuurlijk ook niet leuk voor is. Dat vind ik wel heel moeilijk. Ik voel me dan echt een slecht mens. Ik kan me voorstellen dat je dat ook voelt als je tegen je kind hebt gesnauwd.

Maar toch moet je dat proberen los te laten. We weten ook voor onszelf dat we heel lief en aardig en leuk kunnen zijn en dat we de invloed van die troep in ons lijf niet moeten onderschatten. En je dochtertje is zo ontzettend lief door te zeggen dat ze haar mama lief vindt!

Moed houden hoor Pietje! In september heb je je nieuwe kans!
Dikke hart onder de riem kus!

pietje, ik vind het lief dat je zo lief reageert! Jij heel veel succes met alle kwaaltjes, dat ze maar snel mogen verdwijnen en je je na het gesprek 14 juli wat beter voelt!

x alexandra

Hoi Pietje,
Hoe gaat het nu met je? Ben je een beetje aan het genieten van het mooie weer? Heb je al meer nieuws van het ziekenhuis?
groet,
Jeanine

Hoi Jeanine,

Wij zijn op 14 juli in het z.h. geweest voor het tweede gesprek.Wat ons betreft hadden ze die info ook wel bij het eerste gesprek kunnen geven,we werden er niet veel wijzer door..

In September mag ik beginnen met de pil, ongeacht of ik een bloeding heb of niet.Dan dezelfde dag de vpk.bellen om het door te geven en zij plant ons dan verder in.Het kan dus zijn dat ik een maand de pil slik,of korter,dat ligt aan de planning in het z.h.. Ik moet wel decaceptyl spuiten en daarna de puregon,ook die "bolletjes"staan op het recept,dus het wordt kliederen..

Ik heb al mijn kwaaltjes genoemd bij de arts en die schuift alles weg op de hormonen,had ook niet anders verwacht,maar ondertussen had ik er mooi last van.Nu gaat het goed..
Ik heb op 27,28,29 juni nog wat bruin en rood bloed verloren en daarna niets meer..De arts denkt ook dat ik niets meer krijg tot ik weer begin met spuiten..(eigenwijs als ik ben, ga ik nog wel een testje ertegenaan gooien,moet in september toch ook..)

Wij zijn net terug van een weekje Denemarken en ben weer helemaal uitgerust..Ach,September is het zo..

Maar goed,dit was ik, hoe gaat het met jullie? Is je man weer opgeknapt?Hebben jullie nog iui gedaan?

groetjes pietje

Dat wordt inderdaad een heel geklieder Pietje! Wat een medicijnen toch allemaal!

Ik denk inderdaad wel dat veek kwaaltjes door de hormonen komen. Het is echt geen pretje...

Wij zijn dit keer toch echt zwanger. Ik vind het een beetje raar om te zeggen omdat ik het jou en iedereen hier zo gun. Maar natuurlijk zijn we hartstikke blij.

Ik ben vorige week de hele week ontzettend ziek en lamlendig geweest, maar dat hoort erbij! Nu ben ik doodmoe en nog wel een beetje misselijk tussendoor. Maar even doorzetten. schijnt dat alles na drie maanden voorbij is.

En de hormonen die nu in mijn lijf zitten, die zijn ook best nog wel een beetje naar hoor. Ik mag natuurlijk absoluut niet klagen, want er groeit iets in mijn buik, maar de hormonen blijven een grote rol spelen vind ik.

Ik hoop echt voor je dat het bij jullie ook snel een keer mag lukken!

groet,
Jeanine

Hey Jeaninne,

Maar dat is geweldig nieuws!!Proficiat met je zwangerschap..
Ik snap wel dat je het moeilijk vind om te vertellen,maar ik gun het je van harte!Net als alle anderen hier op het forum.Hoever ben je? Fijn voor jullie dat het d.m.v. iui is gelukt..

groetjes pietje