Na lange tijd bewust niet hier te zijn geweest las ik vol verbijstering jou nieuws!
Wat verschikkelijk en niet in woorden te omvatten verdriet. Leef erg met je mee!
Had een gedichtje voor je geschreven:
Afscheid nemen van een (B) engeltje
Ik las na een hele tijd je verhaal en ook je overweldigende verdriet,
Dit is zo onwerkelijk, helemaal bevatten kan je het nog niet…
Eerst zo zielsgelukkig, maar het mocht niet zo zijn,
Eerst gevoelens van overweldigende liefde en nu overweldigende pijn.
Je liefde was zo groot, het bewijs leefde in je buik en gaf je een warm gevoel,
Buiten dat, gaf dit engeltje jullie ook een doel.
Je bent van een droom in een nachtmerrie beland,
Gevoelens van verdriet en leegte hebben nu de overhand.
Samen met je man heb je dit meegemaakt en jullie zitten er midden in,
Het rouwproces komt in fases, jullie zitten nog maar in het begin.
Gevoelens van ongeloof, boosheid, machteloosheid wisselen elkaar af,
Je weet dat jullie dit niet verdiend hebben, waarom voelt dit dan als een “straf”.
Daarna komen de gevoelens van leegte en verdriet,
Hier moet je samen doorheen, eraan omkomen kan helaas niet.
Als denk je dat die tijd nooit zal komen, begint na een lange tijd de acceptatie,
Dan denk je met vlagen terug aan deze verdrietige situatie.
Afscheid nemen van je zoontje, dat kan je niet zomaar,
Dat gaat met veel verdriet, en met een mooi gebaar.
Het “loslaten” dat is nog een lange weg te gaan,
Voordat je het een plek hebt kunnen geven en weer in het leven kan staan.
Laat jullie zoontje jullie bescherm Engeltje zijn en over jullie waken,
In jullie strijd om een gezinnetje te maken.
Jullie kijken naar jullie zoontje ,hij is al een klein mens,
Veel liefde, mooie herinneringen veel steun aan elkaar is wat ik je wens.
Heel veel liefs van LIEF


Door