Ik ben eigenlijk heel erg moe. De 1e IVF poging is nu echt helemaal achter de rug. Het heeft er behoorlijk ingehakt. Vorig jaar december zijn we al gestart, maar toen moest ik wegens overstimulatie stoppen. Daarna 2 maanden rust, want dat was beter voor mijn lijf. Opnieuw gestart met een lagere dosis en ook dit keer weer veel eiblaasjes. Maar tijdens de punctie werd pas duidelijk hoeveel, eigenlijk was het weer overstimulatie. Dus er mocht er maar 1 teruggeplaatst worden. Wel 7 cryo's, dus pogingen zat, zou je zeggen.
1e tp sloeg niet aan, dus op voor de 1e cryo poging. Alles verliep prima, ik was blij dat het eindelijk een keer zonder medicatie kon, want daar reageer ik toch wel erg heftig op. Tijdens de laatste echo werd gezegd dat ik zo snel mogelijk een tp zou krijgen en die zou uiteindelijk op mijn verjaardag plaats vinden.
Dus op mijn verjaardag (2-6) gebeld, vol hoop. Maar kreeg koud te horen dat er geen tp zou plaats vinden. Ik vraag nog heel ontschuldig, hoezo niet? Maar aangezien ik er 7 had, had ik nog een rietje, dus nog een poging.
Helaas de dag erna een brief dat geen van alle het had overleefd, dus ik had helemaal geen cryo's meer.
Dag erop maar gelijk gebeld, want ik wil toch graag een afspraak met de gyn, om zo snel mogelijk te starten met een nieuwe poging. Maar helaas kan dat pas in juli, direct er achteraan gaan we met vakantie. Dat wordt dus weer een behoorlijke tijd wachten. Ik ben het wachten zo beu!

Inmiddels is mijn ongi ook gekomen, heel vreemd na 3 weken, terwijl ik normaal gesproken een lange cyclus heb. Mijn lijf ligt overhoop, ik probeer vrolijk te doen, maar heb er even helemaal tabak van. Ik ben echt enorm moe!

Hoi Lee-sette!

Wat een tegenslag heb jij gehad zeg!
Ik begrijp zo goed hoe jij je voelt.
Het is al vreselijk dat je dit hele circus erbij nodig hebt om samen een kindje te krijgen en dan ook nog al die tegenslagen en dat eeuwige wachten....
Heb het er zelf ook erg moeilijk mee.
Het ene moment kun je de hele wereld aan en het andere moment stort alles weer in elkaar!
Ik hoop dat je alles een plekje kunt geven...
Mag je nu wel in julie weer beginnen?
Sterkte.

Lfs Roma

Hai Roma, ik heb eingelijk geen idee. Eerst weer een gesprek, dan moet blijkbaar de verzekering ook het e.e.a. goedkeuren (?) Vervolgens dan weer wachten tot mijn menstruatie komt. Maar ja, als die midden in mijn vakantie komt, is het pech hebben, ik ga niet medicijnen meenemen naar Italië. Dus wellicht wordt het pas weer augustus.
Het lukt zo nu en dan wel om het echt van me af te zetten, maar ik kan voor mijn gevoel ook niet de hele tijd het erover hebben. Straks denkt de omgeving, daar heb je haar weer. Weet ook wel dat dat niet van belang is, maar zet het maar eens uit.

Hoi ,
wat verveldend zeg!!! wat een teleurstelling moet het zijn geweest.

Ik zou je bijna naar duitsland adviseren te gaan. Geen wachtlijst goede ontwikkelingen met cryo assisting hatsching.Ze gaan af van protocol. Dat doen ze niet in nederland.

Bij mij is het anders gegaan. poging 1 en 2 in Nijmegen laten doen. Daar kwamen ze achter dat ik erg weinig reaktie had op purogon.Ze wilde best nog een behandeling doen maar zagen het niet meer zo zitten. Ik vroeg andere medicatie nee dat werd niet gedaan.

Ik ben naar Duitsland gegaan. Ik kon de zelfde week terecht. Ik kreeg menopur max dosis. reageerde er beter op 5 stuks maakte ik aan helaas 2 gingen maar delen en weer niet zwanger. Alles opgegeven. In jan 09 nog 1 laatste poging proberen 7 stuks 4 gedeeld 2 terug en ik werd zwanger en ben zwanger gebleven

Ik heb het vertrouwen in Nederland een beetje opgezegd. Ik wil je dit mee geven blijf niet lang sollen al je geen vertrouwen hebt!!!

sterkte gr Evie

Hoi Lee-sette,

Kan me voorstellen dat je je omgeveving niet wil "lastigvallen"
met jouw verdriet. Als je zelf niet in dit traject zit snappen mensen het vaak ook niet wat het precies inhoud en hoe zwaar het is!
Ik praat er wel veel over met mijn vriend...
Waarom moet de verzekering eea eerst goedkeuren? Ik kan eventueel wel gewoon door namelijk. Is misschien per verz. verschillend!
Succes.

@ Heinene: Dus jij bent overgestapt naar Dusseldorf?
Zitten daar zelf ook erg over te twijfelen namelijk!
Niet omdat wij geen goede ervaringen hebben met het UMC Utrecht maar omdat wij na deze behandeling ineens minstens 7wkn op de wachtlijst komen te staan!!
Het is jou dus wel goed bevallen daar?
Heb jij de echo's ook daar gedaan of in een ander ziekenhuis?
En weet jij wat een antagonistenschema is?
Dr. Scholtes had het hierover ijn zij mail...
Sorry voor al die vragen hoor!

Groetjes Roma

Lieve Lee-sette je hebt zo echt veel tegenslagen moeten verwerken zeg bah. Kan me heel goed voorstellen dat je er enorm van baalt. Vooral nu je verder wilt en het niet kan is zoo vervelend. Altijd weer dat wachten word je soms gewoon helemaal zat. Misschien kun je ze bellen dat als iemand uitvalt eerder, dat jij ertussen mag misschien of is dat geen optie? Ik wens je iig heel veel sterkte met het vreselijke wachten en je kunt hier altijd terecht dat weet je wel.
Liefs Veer

Lee Sette,

Op dit moment voel je je gewoon heel rot over alles wat tegenzit.
Neem er "gewoon" de tijd voor,het is een heel logische reactie na wat je allemaal hebt meegemaakt!

Het is belangrijk dat je weer wat rust in je lichaam gaat krijgen voor de volgende behandeling,en heel goed dat je je vakantie er niet voor opzij laat zetten,dat heb je juist nu hard nodig.
Hoop dat je daar je kracht en energie weer mag vinden om weer positief te starten met een volgende behandeling! Let wel... positiviteit hoe moeilijk soms ook is van groot belang bij het slagen!

Succes

neem de tijd meis! je lichaam krijgt zoveel te voorduren en ook je geest. Ga heerlijk in bad, vroeg naar bed, wandel een stuk door de bossen, ga shoppen. Doe dingen die je ontspannen. ik wens je heel veel succes en sterkte met alles. Wat een warrige toestand voor velen hier............... pfffff

Lieve Lee-sette echt vervelend dat je dit allemaal moet meemaken. Ik en vele anderen weten precie hoe jij je voelt. Na zoveel tegenslagen begin je te denken dat het onmogelijk is om ooit moeder te worden. Maar je mag niet opgeven. Zoals mijn voorganger als zei blijf positief. Ik vind de optie Duitsland nog niet zo gek, ik lees veel goede berichten hierover. Ik denk ook dat (hopelijk niet nodig) ik als deze cryo niet lukt mijn laatste poging in Duitsland ga doen.

Dikke knuffel junior

Lisette,

Wat een verdrietig verhaal toch.. Ik kan ook niet anders zeggen dan dat je echt je tijd moet nemen. Beetje tot rust komen, lichamlijk en psychisch. Leuke dingen doen, zoals inderdaad lekker op vakantie gaan. Als je denkt dat je weer verder kunt, dan kun je er weer voor gaan. Maar zolang je daar nog niet van overtuigd bent is het beter om even rust te nemen. Het is niet niks allemaal. En dat je zo moe bent, is ook wel een teken..

Een dikke

Liefs