Hallo allemaal,
Ik ben al een tijdje niet meer actief geweest op dit forum, wel zoals velen die er even tussenuit gaan regelmatig de berichten gelezen. Ik zat er een beetje doorheen na alle mislukte pogingen en in m'n hoofd was het een beetje een warboel wat te doen met onze laatste poging.
We hadden 3 keuzes:
1 met eigen eicellen; maar de kans op een zwangerschap hieruit was erg klein.
2) anonieme eiceldonor
3) bekende eiceldonor.
We hebben besloten voor het laatste te gaan gezien de meeste kans die we hierdoor hebben en we weten wat "voor vlees je in de kuip hebt" beetje een rare uitdrukking maar zou niet weten hoe ik dit anders kort zou kunnen omschrijven.
Over 3 weken hebben we samen met onze donor de 1e afspraak.
Vind het zo spannend allemaal !!

Ik hoop mijn spanningen, mijn ervaringen, gevoelens en alles wat erbij komt met jullie hier te kunnen/mogen delen

Groetjes van mij

ooo mo'tje
vind dit heel moedig van je... lijkt me een hele moeilijke beslissing
maar zet hem op meisss!!!!

liefs Tanja

Dank je Tanja voor je reactie.
Het was inderdaad een moeilijke beslissing maar wel de beste denken wij.
Jij gaat ook een hele spannende tijd tegoemoed als ik het goed heb gelezen..
Heel veel succes en ook jij zet hem op ;) ook al kan je helaas niet meer doen dan wachten

Lieve groetjes

Hey Mo'tje

Wat spannend allemaal joh!
Heb toevallig pas je vorige topic zitten lezen en vroeg me al af hoe het er nu allemaal mee stond. En prompt ben je er weer met een berichtje!
Ik ben afgelopen tijd ook nauwelijks meer hier geweest nadat we in febr. te horen hebben gekregen dat het invullen van onze kinderwens er met mijn eigen eicellen niet in zit. Die klap is zo groot...
Wij hopen ook dat we iemand zullen vinden die eiceldonatie voor ons wil doen en dit ook op alle fronten aan kan, want heftig is het wel zeg... Op dit moment zijn wij echter nog niet heel actief hiermee bezig. Weet gewoon nog niet zo goed hoe dit aan te pakken... Zomaar iemand vragen doe je ook niet ff... want het is nogal wat....
Hoe hebben jullie iemand gevonden?

Heel veel sterkte en succes gewenst!! Hoop voor jullie dat jullie droom ook uit zal gaan komen!

Liefs,
Miek

Mo'tje,

Een nieuw boek...een nieuw begin...nu hopelijk met een goed einde!
Er breek nu een fase aan waarin er heel veel informatie op je af gaat komen voordat je aan de uiteindelijke behandeling kunt beginnen.
Je moet niet alleen voor jezelf denken, maar ook voor je donor en ook al voor jullie eventueel toekomstige kindje.

Groetjes Cass

Hallo Miek,
Wat lief dat je je al afvroeg hoe het ervoor stond.
Het is vreselijk zwaar als je te horen krijgt dat je eigen eitjes niet goed genoeg zijn. Ik voelde naast m'n ontzettende verdriet ook een soort van schuldgevoel jegens m'n partner.
Wij waren ook niet op zoek maar onze donor meldde zich uit haar zelf.. zo ontzettend ontroerend. Er is een kliniek die aan anonieme eiceldonatie doet, in nederland. Geen rare praktijken maar gewoon een super goede kliniek met veel kennis en ervaring, deze klniek wordt ook door het ziekenfonds erkend en vergoed. Dat was voor ons ook een optie maar een bekende donor gaf onze voorkeur en ik weet dat wij in een luxe positie wat dat betreft hebben gezeten.
Als je wilt en als je er klaar voor bent wil ik je die informatie graag geven..
Dank je wel voor je lieve reactie en ik hoop voor jullie dat ook jullie droom uit zal komen.

Lieve groetjes Mo'tje

Hallo Cass
dank je wel voor je reactie !
We zijn ons bewust zowel mijn partner en ik als de donor-engel dat er nog veel op ons af zal komen. Gelukkig zitten m'n donor en wij op dezelfde golflengte en hebben we al samen vele gesprekken gevoerd over als het mocht lukken. Ik vind het allemaal doodspannend voor onszelf maar ook voor de donor.. ik weet hoe erg ze spuiten vind en vind het zo zwaar om haar dit te laten doormaken, al wil ze het natuurlijk zelf maar toch..
Het klinkt misschien raar maar ik hoop dat ik een beetje op jou ervaring/gevoelens etc. mag leunen, want hoe ik mezelf ook inlees, dit weerspiegelt nooit de realiteit/ervaring
Ik heb verwonderd je topic en je berichten gelezen. Ook ben jij 1 van de weinigen die op topics als eiceldonatie reageert. Mijn dank daarvoor. Het is fijn als mensen reageren en vooral mensen met ervaring !

Lieve groetjes

Hey Mo'tje,

Nog 1 week meid, dan jullie afspraak... spannend hoor!

Dat schuldgevoel naar je partner heb ik heel kort even gehad, maar dat heeft hij al snel uit mijn hoofd kunnen praten en mij het gevoel gegeven dat ik voor hem daarom zeker niet minder ben. Een man is daarin iets nuchterder: immers, samen zijn we toch ook heel gelukkig..
Dat is dan gelukkig ook absoluut zo en daar ben ik heel blij om. Maar neemt niet weg dat de wens naar een kindje groot is en groot blijft, heel groot...
Wij zijn ons nu verder aan t orienteren. Info gehad over adoptie en pleegzorg. Maar de wens zelf zwanger te mogen zijn is zo groot dat we die optie eerst willen proberen als het kan.
Maar ik vind het best moeilijk of je nou juist voor iemand uit je buurt moet gaan of juist voor een voor ons onbekende...
Anoniem kan sowieso niet en zou ik ook niet willen, omdat ik vind dat ons kindje later wel in de gelegenheid moet zijn om de vrouw die biologisch hem/haar het leven heeft geschonken te leren kennen als hij/zij dat wil. Maar geeft zeker een hoop stof tot nadenken...

Wat fijn dat jullie iemand hebben gevonden die het zelf aangeboden heeft. Daar hoop ik ook op. Is het iemand die je goed kent?? Echt heel bijzonder als iemand dat uit eigen beweging voor je doet, inderdaad heel ontroerend. Maar wel de beste manier lijkt mij. Als je iemand vraagt heb ik toch het gevoel iemand voor t blok te zetten en dat is het laatste wat ik wil...
Over welke kliniek heb jij t als ik vragen mag?

Liefs,
Miek

Lieve Mo,

Een tijdje geleden heb ik ook mee geschreven op een ander topic.
Inmiddels zijn wij ge-emigreerd en ben er nog niet uit wat te doen, ik denk dat als we hier een afspraak maken ik eerst nog mijn bloedwaardes wil weten om te kijken of een eigen poging nog een kans heeft. Dit ook omdat je hier alleen anonieme eiceldonatie kan doen, en daar heb ik wel moeite mee. Niet voor mezelf maar voor het kindje later.
Niet zoals Miek zegt, over de biologische moeder ( zij heeft alleen maar haar eitjes afgestaan, wat natuurlijk super is) voor de rest groeit het kindje in jouw buik en ik heb gelezen dat het ook zeker iets van jou meekrijgt.
Maar gewoon dat je iets niet kan vertellen aan je kindje later, bijv watvoor type vrouw het is bijvoorbeeld.

Maar echt super die engel die jullie gaat helpen!! hoever zijn jullie nu in het proces?

Heel veel suc6, groetjes Damar