Hoi,

Ik wil jullie er even op wijzen dat deze week in Flair (nr 16) een artikel staat over hoe het is als je maar niet zwanger wordt (titel is 'Waar blijf je nou?'). Het staat in de mama-special van Flair, juist om ook eens de andere kant van het verhaal te laten zien. Dit forum wordt ook in het artikel genoemd.

Groetjes,
Denise

Die ga ik zeker kopen dan. Bedankt voor de goede tip

Ik ga hem ook kopen!
Thanx voor de tip.

Dank je voor de tip Dema!
Volgens mij is dit het betreffende artikel:

We zijn er helemaal klaar voor. Nu alleen de baby nog…

De kogel is door de kerk: jullie gaan voor een baby. Stiekem bedenk je al namen en spiek je in de winkels bij de babykleertjes. Je kunt gewoon niet meer wachten. Maar soms móet je wel.

Ik weet het nog goed: het moment dat ik mijn laatste pil slikte. Laat dat kind nu maar komen, dacht ik. Ik ben er klaar voor! Pas vijf jaar later was het zo ver. Vijf lange jaren waarin hoop en fantasie zich afwisselde met onzekerheid en doemscenario’s. Waarin ik het gevoel had dat iedereen verder ging met leven behalve ik. Waarin ik steeds meer moeite kreeg met alle zwangere buiken om me heen. Maar uiteindelijk is dan toch mijn grootste wens in vervulling gegaan: ik ben moeder!

Hoop en wanhoop
Het gemiddelde stel doet er een half jaar over om zwanger te raken. Als het na een jaar nog niet is gelukt, is het tijd om naar de huisarts te gaan. Maar liefst een op de zes stellen krijgt te maken met vruchtbaarheidsproblemen. En dat worden er alleen maar meer, nu we steeds later beginnen aan het krijgen van kinderen. Rond je 24e ben je het vruchtbaarst, op je 35e is je kans op zwangerschap al gedaald tot de helft. Het jaarlijkse aantal IVF-pogingen in Nederland is gestegen van duizend in 1985 tot gemiddeld vijftienduizend nu.
Zelf raakte ik uiteindelijk zwanger met IVF. Mijn verhaal is een succesverhaal, een verhaal dat hoop geeft. Het kán! Toch krijgt de helft van de stellen die aan vruchtbaarheidsbehandelingen beginnen nooit een kind. Niet zo gek dus dat de vrouwen wie dit overkomt regelmatig de wanhoop nabij zijn. Zoals Miranda (32), die al vier jaar bezig is. De zaadkwaliteit van haar man is niet goed genoeg en Miranda zelf heeft vijandig baarmoederhalsslijmvlies. “Ik wanhoop vaak, maar ik put ook hoop uit het feit dat er vrouwen zijn die na heel veel behandelingen toch nog zwanger raken. Ik zie het ook gewoon voor me: wij met een kind. Ik fantaseer er heel vaak over. Het kamertje is fris geschilderd en klaar om er meubeltjes in te zetten, financieel hebben we alles voor elkaar en we hebben genoeg gezien en gereisd.”

Confronterend
Ook voor Kim (34) is een zwangerschap niet vanzelfsprekend. Vier jaar geleden kreeg ze een miskraam. Daarna raakte ze niet meer zwanger. Dat bleek te liggen aan de verminderde zaadkwaliteit van haar man. Ze raakte na vruchtbaarheidsbehandelingen nog twee keer zwanger, maar kreeg beide keren opnieuw een miskraam. Kim: “Ik wil zo graag moeder worden, al sinds ik me kan herinneren. Het lijkt me heerlijk om samen een gezinnetje te vormen en samen met ons kind allerlei dingen te ondernemen. Naar de speeltuin, de kinderboerderij, de dierentuin, knutselen, spelletjes doen, wandelen, fietsen. Voor de meeste mensen normale dingen, maar voor mij zou het heel speciaal zijn. We zijn er al jaren helemaal klaar voor. Alles is op orde: financiën, werk, huis. We hebben een kamertje dat perfect het babykamertje zou kunnen zijn. Ik weet dat er vrouwen zijn die na meerdere miskramen tóch een gezond kindje krijgen. Daar hou ik me aan vast. Ik zie het nog steeds voor me dat we samen een kindje krijgen. Maar als ik zwangere vrouwen zie of mensen die gezellig met hun kinderen bezig zijn, dan heb ik het soms wel moeilijk. Het is zo confronterend.”

Niet meer rustig afwachten
Bij José (31) raakte het hele proces van zwanger worden in een stroomversnellling toen ze er anderhalf jaar geleden achterkwam dat ze endometriose heeft. Een aandoening waarbij zich baarmoederslijmvlies buiten de baarmoeder bevindt waardoor de eileiders minder goed kunnen gaan functioneren. “Wij willen ontzettend graag kinderen, dat is bijna niet in woorden uit te leggen. Niet omdat iedereen kinderen krijgt, maar omdat wij iets te geven hebben: liefde. Kinderen krijgen is zoiets veelomvattends, daar kun je je nooit helemaal op voorbereiden. Maar wij zijn er klaar voor om de sprong in het diepe te wagen! Sinds ik weet dat ik endometriose heb, is het echter niet meer rustig afwachten, er moet actie worden ondernomen. Ik kan alleen met behulp van IVF zwanger worden.”

Spanningen
Omdat het maandelijkse ene eitje te weinig kans biedt op succes, zijn er voor vruchtbaarheidsbehandelingen meerdere eicellen nodig. Hiervoor moet je ongeveer twee weken lang hormonen bij jezelf injecteren. Kim: “Zo’n behandeling brengt enorme spanningen met zich mee. Groeien er genoeg eitjes, worden de eitjes bevrucht, ben ik zwanger, zal het ooit wel lukken? Om gek van te worden!” Counsellor Hanneke Nusselder herkent dit. Zij ziet in haar praktijk (http://www.stressbegeleiding.nl) veel mensen met vruchtbaarheidsproblemen. Ook is ze voorzitter van Freya, de vereniging voor mensen met vruchtbaarheidsproblemen. “Veel mensen ervaren de behandelingen als uitermate zwaar. Je wordt voortdurend heen en weer geslingerd tussen allerlei emoties en dat kost enorm veel energie. Het is bovendien heel lastig om hoopvol te blijven als behandelingen telkens niet succesvol zijn.” José: “Onze gynaecoloog is gelukkig ontzettend positief en ook mijn leeftijd is nog relatief gunstig. Onze eerste IVF-poging is helaas mislukt. We gaan nu volledig voor de volgende poging en hebben absoluut de hoop niet opgegeven. Zonder hoop ben je nergens, het is het enige wat je hebt. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat in ons huis nooit een kleine rond zal huppelen. Hoeveel procent van de bevolking krijgt kinderen? En dan zou het bij ons niet lukken? Echt niet!”

Luchtig
José merkt dat haar omgeving denkt dat ze met IVF zeker zwanger wordt. “Ik krijg opmerkingen in de trant van ‘ach, met IVF lukt het wel’.” “Het is een misvatting dat je met IVF zeker zwanger raakt,” reageert gynaecoloog Carina Hilders van de Reinier de Graaf Groep in Delft. “Slechts een op de vijf IVF-behandelingen heeft het gewenste resultaat. De maatschappij is maakbaar, is tegenwoordig het idee. Als jij iets wilt, dan moet het lukken. Maar er is absoluut geen 100%- slagingskans. In mijn dagelijkse praktijk maak ik geregeld mee dat mensen hun kinderwens zelfs hebben uitgesteld, met in hun achterhoofd de nooduitgang van een IVF-behandeling. Die mensen komen van een koude kermis thuis.”
Bovendien kun je het niet eindeloos blijven proberen. De Nederlandse basisverzekering vergoedt maar drie IVF-pogingen. José: “Dat legt een enorme druk op me. Voor ons is IVF de enige optie om zwanger te raken. Ik heb in mijn hele leven dus maar drie kansen op een kind!” Gynaecoloog Carina Hilders stelt dat de grens van drie IVF-pogingen puur financieel is. “Dat is iets wat de overheid heeft bepaald. Als mensen zelf betalen na die derde poging, dan kunnen ze vaak gewoon doorgaan. Medisch gezien liggen er in veel gevallen nog best kansen. Maar één IVF-behandeling kost bijna € 3000,-. Het is ontzettend zuur als je niet verder kunt omdat je dat geld niet hebt.”

Relatie
De druk is dus enorm, en dat raakt de vrouwen wie het overkomt in allerlei aspecten van hun leven. Hun relatie bijvoorbeeld. Miranda schrok enorm toen haar man zei dat ze misschien beter bij hem weg kon gaan als ze kinderen wilde. “Daar is natuurlijk geen sprake van. Ik wil een kind van hém.” Ze heeft zich wel eens afgevraagd of hij er wel net zo veel verdriet om had. “Ik weet nu dat zijn verdriet zich uit in boosheid. Als hij bijvoorbeeld aan het klussen is en er mislukt iets, dan komt zijn frustratie er ineens allemaal uit.” José: “Mijn man en ik kunnen er gelukkig samen heel goed over praten.” Dat geldt ook, voor Kim. “We zijn een team, we vechten samen voor een kind. Voordat we met de behandelingen begonnen, hebben we wel een dip gehad. Door al dat verplichte vrijen. Maar ik merk dat we samen sterker zijn geworden.” Ook Miranda en haar man groeiden dichter naar elkaar toe. “Als je dit samen aankunt, dan kun je alles aan.”

Vriendinnen
Ook de relatie met vriendinnen die kinderen hebben kan het te verduren krijgen. Kim gaat bijvoorbeeld bewust niet meer naar kinderverjaardagen. “Het hele huis zit dan vol met vriendinnen die allemaal kleine kinderen hebben. Ik voel me buitengesloten, ik hoor daar niet bij. Ik kan niet meekletsen met de kinderpraat. Door zulke situaties voel ik me alleen maar rotter, dus ik mijd dat liever.” Ook Miranda vindt het lastig om vriendinnen met kinderen te zien. “Vooral kinderen die op een leeftijd zijn dat ze gillen, op je klimmen, limonade morsen en een koekje in je haar uitsmeren. Ik wil niet die lasten als ik ook niet de lusten heb.” Maar José weigert om andermans kinderen uit haar leven te bannen: “Andere mensen krijgen kinderen, dat hoort bij hun leven. Voor ons is dit wat ons leven ons brengt. Stel dat wij geen kinderen krijgen, dan zijn hun kinderen de enige kinderen in ons leven. Daar wil ik me niet voor afsluiten. Ik verwelkom zo veel mogelijk logeetjes in ons huis.”

Allesoverheersend
“Vruchtbaarheidsproblemen worden al snel allesoverheersend,” vertelt Kim. “Er gaat geen dag voorbij dat ik er niet mee bezig ben.” Miranda sluit zich daarbij aan: “Ik doe geen IVF, ik bén IVF. Misschien ga ik er wel te heftig mee om. Heb ik straks spijt dat ik de mooiste jaren van mijn leven op deze manier heb vergooid. Maar ik kan niet anders.” Counsellor Hanneke Nusselder stelt dat je er ook bijna niet aan ontkomt. “Praktisch gezien beheerst het je leven. Je moet naar het ziekenhuis, de apotheek, hormonen injecteren, verzekeringszaken regelen. Tussen al die praktische zaken door moet je ook nog veel emoties verwerken. Intussen gaat je werk gewoon door, zie je in je omgeving de een na de ander zwanger worden, word je op kraamvisite gevraagd en staat je relatie onder spanning. Kortom: een vruchtbaarheidsprobleem beheerst alle aspecten van je leven. Je kunt er niet omheen.” “Dat maakt opmerkingen als ‘je moet er niet zo mee bezig zijn’ extra pijnlijk,” zegt Miranda. “Hierdoor krijg ik het gevoel dat het allemaal mijn eigen schuld is. Ik maak me er immers zelf te druk om! Ook met sussende opmerkingen als ‘het komt heus wel goed’ of ‘de buurvrouw van een kennis van me is toch nog zwanger geworden toen ze het al had opgegeven’, erken je mijn verdriet niet. Het fijnste vind ik het als mensen af en toe vragen hoe het gaat, laten merken dat ze het heel erg vinden en er voor me zijn als ik ze nodig heb.”

Leven op een laag pitje
Miranda’s leven staat al een tijdje op een laag pitje. “We nemen nu geen grote beslissingen omdat we geen toekomst willen plannen die gericht is op een leven zonder kinderen.” “Dit komt veel voor, zegt counsellor Hanneke Nusselder: “Mensen hebben vaak het gevoel dat hun leven stilstaat zolang ze met behandelingen bezig zijn. Hun wereld draait om die behandeling en wat daarvoor nodig is. Er is weinig ruimte in hun hoofd voor andere zaken. Allerlei beslissingen stellen ze uit: een vakantie is lastig boeken, verhuizen doen ze nog maar even niet, een nieuwe baan is niet handig. Maar het is wel belangrijk om belangstelling voor je omgeving te houden, te blijven werken en leuke dingen te blijven doen. Goed voor jezelf zorgen is essentieel!”
Dat realiseert ook Kim zich, maar het valt haar niet mee. “Na elke mislukte poging vind ik het moeilijker en zwaarder om weer uit dat dal te klimmen. Ik heb pittige lichamelijke klachten gehad tijdens de behandelingen, maar psychisch is het allemaal nog veel zwaarder.” Miranda sluit zich daarbij aan: “Het leven gaat door, en natuurlijk probeer ik regelmatig mijn zinnen te verzetten. Maar wat ik ook doe om afleiding te vinden, het verdriet is er altijd.”

Toekomst
Hoe ziet de toekomst eruit als je onzeker bent of er ooit kinderen komen? Kim: “We moeten dan ons leven heel anders gaan inrichten dan dat we nu willen. Natuurlijk kan ik wel een paar voordelen bedenken, zoals verre reizen maken, meer vrije tijd hebben en flexibel zijn. Maar dat is verstandelijk, gevoelsmatig ligt het totaal anders. Ik zou alles er voor over hebben om die voordelen op te geven, als mijn grootste wens maar uit zou komen!” Miranda: “Stel dat het niet lukt, dan krijgen we ongetwijfeld ook wel weer een leuk leven. Misschien gaan we in het buitenland wonen, lekker in de zon. Misschien gaan we voor pleegzorg of adoptie. Ik geloof niet dat ik de rest van mijn leven een zielig hoopje zal zijn. Maar wel een tijdje, denk ik. Het is toch een rouwproces, je neemt afscheid van een kind dat er nooit is gekomen. Voor de omgeving was het er nog niet, maar in mijn hart draag ik het al heel lang met me mee.” José: “Mocht het nooit lukken, dan hebben we nog steeds elkaar. Dat is waar we mee begonnen en dat is de reden dat we kinderen willen. Misschien wordt het dan eens tijd om al die dingen te doen die nu in de ijskast liggen: motorrijbewijs, verre reizen, een carrièreswitch. Voorlopig wil ik daar nog helemaal niet aan denken. Ik heb al tijden een babypakje in de kast liggen. Er komt een dag dat ons kind het aan heeft!”

[Kader]Informatie en lotgenoten op internet
Wacht jij ook al een tijd op een zwangerschap? Op http://www.fertiforum.nl en http://www.ivf-site.nl vind je veel informatie en kun je in contact komen met lotgenoten. Freya, de vereniging voor mensen met vruchtbaarheidsproblemen, vind je op http://www.freya.nl.

[Kader]Verder lezen
Een goed basisboek is ‘Een onvervulde kinderwens. Omgaan met vruchtbaarheidsproblemen.’ van Odile van Eck, ISBN 9789063051341.
Een nuttig boek over hoe je om kunt gaan met je omgeving (en je omgeving met jou) als je maar niet zwanger raakt, is Open zenuw van Denise Hilhorst, alleen te bestellen via http://www.openzenuw.nl.
Ontroerende persoonlijke verhalen vind je bijvoorbeeld in ‘Eisprong’ van Judith Uyterlinde. ISBN 90 5330 304 9 of ‘Stil verdriet’ van Marianne Disseldorp, ISBN 9789065230843.
Meer boekentips en recensies? Kijk op http://www.freya.nl onder Informatie, Boekenlijst.

[Kader]Oorzaken
De oorzaak ligt in 30% van de gevallen bij de man, in 30% van de gevallen bij de vrouw, in 30% van de gevallen bij beiden. In 10% van de gevallen wordt de oorzaak nooit gevonden, dat heet onbegrepen verminderde vruchtbaarheid. De meest voorkomende vruchtbaarheidsproblemen zijn cyclusstoornissen, problemen met de eileiders, zwak zaad en vijandig baarmoederhalsslijmvlies. Afhankelijk van de oorzaak, zijn er verschillende vruchtbaarheidsbehandelingen mogelijk.

[Kader]Vruchtbaarheidsbehandelingen
De meeste voorkomende vruchtbaarheidsbehandelingen zijn IUI, IVF en ICSI.
Bij IUI worden de beste zaadcellen van de man geselecteerd en direct in de baarmoeder ingebracht. Zo kunnen ze de baarmoederhals overslaan, wat een uitkomst kan zijn bij zwak zaad of bij vijandig baarmoederhalsslijmvlies.
Bij IVF en ICSI worden de eicel en de zaadcellen buiten het lichaam bij elkaar gebracht. Bij IVF moeten de zaadcellen de eicellen op eigen kracht bevruchten. Bij ICSI worden de beste zaadcellen één voor één in de eicellen geïnjecteerd. Als de bevruchting slaagt, worden er één of twee embryo’s in de baarmoeder teruggeplaatst. Daarna is het afwachten of deze goed innestelen. In België of Duitsland kun je om toepassing van de techniek ‘assisted hatching’ vragen. Dit betekent dat er op de schil van het embryo een klein sneetje wordt gemaakt, wat de innesteling zou bevorderen. In Nederland wordt dit niet toegepast, omdat het nut onvoldoende is bewezen.
Een nieuwe ontwikkeling is IVM. Daarbij worden onrijpe eicellen uit de eierstokken gehaald die vervolgens moeten rijpen in het laboratorium. In Canada zijn er na IVM al gezonde baby’s geboren. In Nederland wordt IVM nog niet toegepast omdat nog niet zeker is of het veilig genoeg is.

[Kader]Kansen
De kans op een doorgaande zwangerschap is bij IUI 10%, bij IVF 20% en bij ICSI 25% per behandeling. Ter vergelijking: voor een stel zonder vruchtbaarheidsproblemen is de kans op een spontane zwangerschap 20% per maand.

hoi jannie, heb je die tekst helemaal overgetikt, wat een werk en wat lief dat je dit voor ons doet.
heel herkenbaar wat er verteld wordt!
liefs leetje

Pff nee hoor Leetje, ik heb de tekst gekopieerd en geplakt. Ik heb genoten van het mooie weer vandaag.
Gr.Jannie

ps minimaal 1 persoon van dit forum heeft hieraan meegewerkt, weet ik uit betrouwbare bronnen, ja toch Dema?!

mooi oprecht artikel.
de herkenning deed me pijn in de keel.

dank je jannie dat je het hier geplaatst hebt.

doeg!

Inderdaad alles heel herkenbaar en goed dat er steeds weer aandacht aan wordt besteedt in dat soort tijdschriften!

bedankt voor de tip en de plaatsing van de tekst!

Marit

Fijn zo'n artikel.
Ik merk dat er toch nog heel weinig bekend is over IVF / vruchtbaarheidsbehandelingen. Mensen denken dat je dat wel "even" kunt doen. Dat het een heel emotioneel, zwaar, tijdrovend proces is, is nagenoeg onbekend en dat vind ik erg jammer.

Niet alleen omdat je dan zelf dat stukje ook nog eens helemaal uit moet gaan leggen aan mensen die je na staan, maar ook omdat de onbekendheid leidt tot onbegrip ( door werkgevers, omgeving, mensen die wat verder weg staan ), waar je toch af en toe ( há of regelmatig ) tegenaan loopt.

Groetjes, Nans

Ik heb dit stukje zelf ook gelezen in de Flair, die koop ik elke week. Ben blij dat er aandacht aan besteed wordt, ik heb zelf het boek Open zenuw gekocht en die heb ik aan mn vrienden/familie laten lezen.