Beste allemaal,

Een vriendin van mij is 5 weken geleden bevallen van een zoon.

Ze weet van onze situatie af en ik heb gezegd dat ik op kraamvisite zou komen als ik eraan toe was.
Nu krijg ik net een sms van haar dat ze zwaar teleurgesteld is dat ik nog steeds niet ben geweest en ze vroeg zich af of ik soms de vriendschap wou verbreken???

Wat moet ik hier nu mee, ben helemaal beduusd en weet niet hoe ik hierop netjes moet reageren. Ik begrijp dat ze het niet leuk vind en dat ze graag haar zoon aan mij wil showen maar ze weet de reden toch?

Iemand tips?

Groetjes Cath

Lieve Cath,

Poe zeg een moeilijke situatie.Als ik nu in jou schoenen stond was ik meteen gaan bellen omdat ik in haar teleurgesteld was.Terwijl ik dan achteraf spijt heb dat ik zo impulsief ben geweest en er op een later tijdstip beter over had kunnen praten.Dus mijn advies is eigenlijk om het eventjes te laten rusten (over een uurtje of 2 kun je er mss al anders over denken) en haar evt een sms sturen dat je nu te beduusd bent en er op korte termijn met haar over wilt praten,zou wel proberen dat ze dan alleen komt.Veel succes.

Liefs Nance

Hoi Cath,

Dit is idd. een probleem.

Toen ze nog zwanger was, heb je het er toen wel met haar over gehad, dat je het moeilijk vond dat ze zwanger was ?
En dat je het misschien moeilijk zou gaan vinden als de baby er was ?

Dan weet ze er al van.

Anders zou ik haar een sms-je terug sturen ( of bellen ) hoe het zit met je gevoelens.

En dat je dat niet kan begrijpen, als je het zelf niet meemaakt.

Ik vond het zelf ook erg moeilijk, vooral in het begin, toen we net van alles wisten, als er iemand in mijn omgeving zwanger was, of kinderen kreeg.

Toch ben ik wel altijd er naartoe gegaan en ben ik blij voor hun geweest, hoe moeilijk het ook was.

Soms bleef ik langer dan de andere keer.
Maar je hoeft ook niet lang te blijven, dat wil een kraammoeder toch ook niet.

En als je dat echt niet aan kan, zul je het toch op de een of andere manier moeten uitleggen aan haar.

Zij is natuurlijk ook trots en blij.

Ik dacht altijd, als ik ooit een baby mag krijgen, wil ik ook graag dat mensen komen kijken.

Maar dat is gewoon zeer persoonlijk.

Ik vind wel dat zij moet weten waarom en hoe.

Je kan proberen uit te leggen dat het nu bij jou heel stresvol is, en dat je in overleg later een keer langs komt ?
Misschien als je alleen met haar en de baby bent ?

Ik hoop dat het een beetje goed op te lossen is voor jullie.

Heel veel sterkte hiermee.

Groetjes Raffie

Ik vind het ook moeilijk om vriendinnen met dikke buiken of pasgeboren baby's te zien. Kan zelfs een beetje geirriteerd raken door hun trots en gewauwel of kleine alledaagse dingen over hoeveel uren de baby slaapt en goed of slecht poept.

Maar aan de andere kant is het voor hen ook een fanatastische gebeurtenis, ongeacht of de zwangerschap hen is komen aanwaaien of niet. En zeker in de eerste weken na de bevalling is die moeder ook erg gevoelig, nog onder de hormonen en beretrots op haar kind. En ze wil hem/haar graag aan jou laten zien omdat jij haar dierbaar bent.

Misschien denkt ze wel dat je niet meer met haar wilt omgaan omdat ze een baby heeft en weet dat je dat moeilijk vind. Misschien is ze bang dat je daar nooit overheen komt.

Ik kan je geen raad geven, maar ik zou bellen om te zeggen dat ik het langskomen voor mezelf zat uit te stellen omdat ik wel wil komen maar bang ben niet een reactie te kunnen geven die zij graag wilt zien. En dan op een stil moment, zonder andere erbij afspreken. Want terwijl de baby ouder wordt, merk ik dat ik het makkelijker vindt. Een gezin met kinderen ouder dan babytijd heb ik geen problemen mee, alleen baby's vind ik moeilijk.

sterkte en succes

groetjes
Lalena

lieve Cath, ik begrijp dat jij teleurgesteld bent in haar reactie. dat zou ik ook zijn in jouw geval.
mijn nichtje is laatst bevallen van een jongetje. ze heeft mij een geboortekaartje gestuurd maar niet uitgenodigd om te komen kijken. ik dacht dat ze er geen behoefte aan had om mij te zien en ik voelde mij daardoor een beetje gekrengt. (ik heb geen broers en zussen en hecht daardoor veel waarde aan mijn nichtjes)
via haar moeder begreep ik dat ze juist het omgekeerde bedoelde. ze zou het wel leuk vinden als ik langs zou komen maar ze wilde mij niet onder druk zetten omdat ze weet wat wij mee maken.

het zal in jullie geval ook zo zijn dat ze het omgekeerde bedoeld van wat ze schrijft. jouw vriendin is erg gelukkig met de baby en wil erg graag dat jij komt kijken bij haar wonder. er razen nu heel veel hormonen door haar lijf, daardoor is de sms waarschijnlijk iets heftiger dan bedoeld.

goed dat je niet direct hebt gereageerd op de sms. daar zou je achteraf alleen maar spijt van krijgen.
ik denk dat je haar moet vertellen wat jullie vriendschap voor jou betekent en dat je haar ook nog een keer moet vertellen hoe het met jou is, wat er met jou gebeurt en wat jouw emoties daarbij zijn.
misschien kun je een keer bij haar langs gaan om dit uit te praten als de kleine slaapt.
ik hoop dat jullie er samen uit komen. vriendschap is belangrijk in deze tijd.

Indd een moeilijk geval,maar ik snap best dat je vriendin gebeld heeft.
Ieder zijn mening natuurlijk,maar als je beste vriendinnen bent dan vindt ik dat je op zijn minst iets van je moet laten horen

Ik heb het ook heel moeilijk gehad in de tijd dat het bij ons niet lukte,maar ook altijd voor ogen gehouden dat de omgeving daar ook niet om gevraagt heeft en daar helemaal niks aan kunnen doen.

Toen ik zelf voor het eerst moeder werd besefte ik dat dat geluk voor iedereen hetzelfde is wel of geen problemen met vruchtbaarheid.

Het komt misschien een beetje negatief over mijn reactie,maar dat bedoel ik niet zo

Veel succes

Ook ik ga me even mengen......

Ik denk dat het grote euvel is dat je het je vriendin ontzettend gunt maar nu gewoon even niet kan omgaan met de situatie....

Ik denk dat je je vriendin moet bellen en moet uitleggen dat je ontzettend blij voor haar bent maar dat je door de situatie waarin je nu zit gewoon even afstand wil houden.
Het ligt niet aan je vriendin, de vriendschap of aan het hummeltje maar aan de situatie waarin je nu zit. Het is gewoon erg moeilijk je
gunt het haar maar je gunt het jezelf en je man ook zo heel erg.

Een echte vriendin geeft je dan ook de tijd en de ruimte die je nodig hebt.
Ik spreek uit ervaring want heb hetzelfde meegemaakt. Nu is haar kindje alweer 4 maanden en ik ben nu 17 weken zwanger, we gaan weer met elkaar om als daarvoor en ik ben echt zo blij dat ik gevraagd heb om die tijd en ruimte die ik nodig hebt gehad. WANT JE MAG OM DIE TIJD EN RUIMTE VRAGEN!!!

Maar houdt wel contact, danwel via kaartjes en telefoon of stuur eens een sms dat is niet te confronterend en je kan dan ook eens naar de baby informeren zonder met je mond/gezicht vol tranen te staan.
Als je je wat sterker voelt kun je even langs gaan, bij mij ging dit echt super goed, wilde de baby niet vasthouden en heb dit vooraf aan het bezoek duidelijk gemaakt!!! Ook wilde ik niet dat er verder visite zou zijn... mocht ik in tranen uitbarsten dan hoefde ik me niet te generen. Ik ging heen met het hart in mijn keel en volop van de zenuwen maar alles viel zo mee...

Hopelijk komt alles goed....

gr mutley

maak het bespreekbaar, jij hebt jou emoties en zij de hare.



een hele goede vriendin van me die ik al heel lang ken was zwanger.

Het grappige was dat ik aankwam en zei joh wat ben je opgeblazen, ben je zwanger, op dat moment wist ze het nog niet zeker.
Ze is toen in mijn bijzijn haar test gaan doen, ipv met haar eega.
Omdat ik overtuigd was.
En jaahoor zwanger, we hebben heerlijk samen gejankt.
Ik werd ook als een van de eerste gebeld, en we hebben ook afgesproken dat als ik het moeilijk had of ze zou iets aan mij merken dat we het bespreekbaar zouden maken.

onlangs is nog een vriendin bevallen, het grappige is dat ik heel snel merkte dat ze zwanger was, en gelijk zei dat wordt een meisje, helaas is de zwangerschap lastig verlopen en ook te vreog bevallen, gelukkig alles goed, het nare is dat ik stikverkouden ben en aan de antibiotica zit en dus niet durf langs te gaan maar dat weet ze.
Hopelijk kan ik snel langs.

Ik geniet zoveel mogelijk van hun kindjes en het lekkere is ik ga weg en heb alleen de leuke dingen en nog niet de minder leuke dingen.

Maar ik weet ook dat ze me ongelofelijk veel toewensen dat ook ik ooit een ukkepuk mag krijgen.

Daarin tegen had ik met mijn schoonzus meer problemen, zij was door een ongelukje zwanger en vertelde het pas toen ze 5 maanden was terwijl ik het al voelde toen ze krap 6 wkn was maar ze durfde het niet te zeggen. Toen ik liet blijken dat ik dit niet kon verwerken kreeg ik van haar vriend te horen( die daarvoor zelf in een relatie zat waarin 7 ivf pogingen ondernomen zijn met 1 kindje als resultaat) dat ik een achterlijk dom wijf was en hun het geluk niet gunde!
Sindsdien wil ik niets meer te maken hebben met die mensen mijn eega is ook klaar met ze.



Het heeft bij mij te maken hoe het gebracht wordt

veel sterkte en wijsheid en hopelijk wordt je wens verhoord

lieve Cath,

Jammer dat zze zo reageert.
Probeer niet te bedenken waarom ze dit doet want dereden is toch altijd anders als je zou kunnen bedenken ookal ken je elkaar misschien al heel lang.
Ze smst dus terug smsen is handig. Ze leest het dan wanneer haar het uitkomt. Ze zal het nu druk genoeg hebben met bezoek en verzorging van de nieuwe aanwinst.
Meld wat jij wil dat ze weet en vraag of ze er over wil praten omdat het je niet lekker zit.

SUCCES
Imke

hoi,

IK snap je reactie en dat je die sms even niet weet te plaatsen...
Je hebt het namelijk je vriendin al duidelijk gemaakt dat je het nu te moeilijk vindt...
Daarom snap ik eerlijk gezegt haar reactie niet?? Heb je daar toen ook duidelijk afspraken over gemaakt????
Ik vroeg me af of je wel iets van je hebt laten horen en toch een afspraak hebt gemaakt om te komen kijken, dit kan ook over lange tijd zijn hoor, maar het kan namelijk ook zijn, als je daar te lang mee wacht, dat je het uit blijft stellen.....het blijft namelijk gewoon moeilijk en verdrietig, maar daar verdwijnt dit babytje ook niet mee...

En nog even een reactie Rowan... die vind ik namelijk echt belachelijk! Jammer dat je denkt dat het gaat om een ander een zwangerschap misgunnen???? Volgens mij is dit helemaal niet aan de orde, dat iets wat je zelf graag wilt een ander misgund! Het is namelijk niet afgunst, maar gewoon het verdriet die je voelt.

Jammer dat zo'n stereotype opmerking van een "lotgenoot" af moet komen. Om het verdriet niet te erkennen en daarvoor Misgunnen neer te schrijven zegt eigenlijk wel genoeg over jou als persoon!

Er zijn al zoveel voorlichtingscampagnes bezig om aan ontwetende duidelijk te maken wat er allemaal bij een ivf traject komt kijken en dat het eomotioneel nog het zwaarst is. Mag je dan geen verdriet hebben? We zijn toch geen robot!

IK heb daar een duidelijke mening over; in een vriendschap deel je lief, maar ook leed....ook als dat inhoudt dat je het nog niet aankan om langs te komen, hoe blij je ook voor je vriendin bent, Probeer wel een afspraak te maken, ook al over langere termijn, dan too je toch je goodwill....

Laat je nog even weten hoe het is afgelopen?