Dacht ik al dat ik gister een erge dag had.
Maar ik stond vandaag al op met zo`n gevoel van: hmm, vandaag is niet zo`n beste dag.
Erg onrustig van binnen.
Ik had nog eens nagedacht dat ik binnenkort eens met m`n zusje wil praten, want zij wil ook zwanger raken.
en ik wil dan toch graag dat we goed met elkaar om kunnen gaan en elkaars gevoelens respecteren.
Maar ik dacht nog: ach het zal zo`n vaart niet lopen.
Ben ik bij mijn moeder en ik voelde al nattigheid toen mijn zusje kwam.
Ze was gehemzinnig aan het doen.

En ja hoor, het hoge woord kwam eruit:
IK BEN ZWANGER.

Tja hoe moet je daar nou op reageren.
Tuurlijk ben ik blij voor haar, maar mijn hart breekt doormidden.
Hoe gaat dat liedje van blöf ook alweer?
HET REGENT HARDER DAN IK HEBBEN KAN.

Mijn zusje vindt het uiteraard ook een rotsituatie, ze zei zelfs: sorry.
Tuurlijk hoeft zij zich niet verontschuldigen.
Ik gun haar het geluk en ik weet dat zij er ook nog lang niet is.
Ook zij heeft de translokatie en moet maar afwachten of het vruchtje blijft zitten.
Maar is het nou heel gemeen en raar dat ik denk: ach bij haar zal het wel goed gaan, bij iedereen gaat het goed, behalve bij ons.


ow meiden ik ben zo verdrietig.
Hoe moet ik hier nou weer mee omgaan?

Hope

Hoi Hope,

heel begrijpelijk meid, wat naar allemaal.
zo dubbel aan de ene kant ben je blij maar aan de andere kan betrek je het op je eigen situatie '' van waarom wij niet'' logisch ook na alle stappen die jullie al erop hebben zitten.
Iemand zie ooit tegen mij ''Op waarom vragen krijg je helaas nooit geen antwoord'', je kan alleen maar blijven hopen dat het goed zal komen.
Ik wens je heel veel sterkte in iedergeval!
Groetjes Leetje

Hoi Snoetje
Dit zijn inderdaad situaties waar je moeilijk je weg in kan vinden.
Natuurlijk gun je het je zusje van harte, maar kan me jou gevoel goed voorstellen. Wat ik tussen de regels door lees bij jou is dat je dan synische gedachtes krijg.
Heb ik ook wel eens last van hoor, maar laat dat gewoon maar gebeuren.
Wil je heel veel sterkte wensen. Meis je moet het nog een plekje geven, en je zal zien dat het dan wel wat beter gaat. gr Desi

Hoi,

Ja ik herken veel van je verhaal. Dan wordt je er echt door overvallen. Het is voor een ander natuulijk heel geweldig nieuws, helaas voelen wij dan een steek in ons hart van de leegte en het verdriet. Het is heel dubbel en eigenlijk lijk je op zo´n moment recht tegenover elkaar te komen te staan.
Natuurlijk gun je het iedereen, maar zoals je zelf al aangeeft wil je niets liever dan hetzelfde kunnen zeggen... daarom doet het zo´n pijn! het is ook geen afgunst, maar iedereen verdient nou eenmaal dat grote geluk.
Ik ga er inmiddels maar vanuit dat iedereen in mijn omgeving snel zwanger raakt (die het nog niet zijn). Dit blijft namelijk toch prive, en mensen stellen je hiervan echt niet op de hoogte, ook wel logisch. Rare is alleen dat voor ons de wereld lijkt stil te staan op dat gebied, terwijl het bij een ander natuurlijk gewoon verder gaat.

Over een tijdje doet het iets minder pijn, maar het blijft verdrietig.

Ik wens je het allerbeste toe en dat jij ook maar snel met dit nieuws mag komen!

Hoi Snoetje,

Ik wilde alleen even kwijt dat je recht hebt om je flink kut te voelen hoor! Schaam je niet voor je gedachtens. Als je al zo ver moet gaan om een kindje tekrijgen en dan lukt het nog niet dan staat alles op z'n kop. Heel veel sterkte en ik hoop dat er voor jou ook ooit goed nieuws zal komen of evt. rust.

Gr. Mimo

Na alle behandelingen en tot nu toe nog niet met het gewenste resultaat, is het toch niet meer dan menselijk dat je je zo voelt??

Ik ben bijna 30 en mijn broer is 27. Hij en zijn vriendin hebben nog geen plannen,maar als hijzou komen vertellen dat hij papa zou worden, dan vrees ik dat ik gigantisch ga janken!!

De pijn en verdriet die je voelt is zo logisch, maar zo naar!!

Hoop dat je er een weg in kan vinden.

Hoi Snoetje,

Ik begrijp helemaal hoe je je voelt... Ik zit zelf in zo'n zelfde situatie. Ik ben 31 en mijn oudste broer van 29 gaat straks in januari pappa worden. Ik heb het daar ook heel erg moeilijk mee... Ik gun het mijn broer en zijn vriendin van harte want zij hebben hiervoor ook al het nodige meegemaakt, maar het blijft lastig! Mijn ouders worden ook voor het eerst grootouder, het is helaas niet van mijn eerste kindje!

Sterkte ermee...

Groetjes Grietje

Ow snoetje,

ik begrijp jou heel goed, op zo`n moment klap je helemaal dicht en je wilt het liefste even verdwijnen om ff te huilen en ergens tegenaan te schoppen, maar dat gaat moeilijk want er word van je verwacht dat je het een ander gunt. En dat doe je ook wel, maar toch is het allemaal zo oneerlijk! waarom zei wel, en jij niet??? Je voelt je zo onzettend machteloos. Bah. Ik heb zelf geen zus, alleen maar 3 broers en die hebben ook nergens problemen mee. Mijn schoonzussen worden hocus spocus direct zwanger. Zo oneerlijk allemaal.
Maar je kunt hier heerlijk je hart luchten heb ik gemerkt.
dus gewoon doen, het helpt mij in ieder geval heel erg.

sterkte meid!

cath

Hoi Snoetje,

Meid wat vervelend voor je om zo'n nieuws te krijgen.
En het is toch helemaal niet raar om niet te gaan staan dansen van blijdschap.Denk ook niet dat er veel vrouwen hier zijn die dat wel doen.
Ik wens je veel sterkte met dezze situatie.

nance

ook ik begrijp je volkomen. Na jaren in de molen hadden we in januari dit jaar onze eerste icsi poging..... Mijn broer en schoonzus erg jaloers omdat wij nu toch zeker snel zwanger zouden zijn stoppen met roken is voor mij daarom ook heel makkelijk geweest in hun ogen. 4 dagen na het mislukken van onze eerste isci poging kwamen ze vertellen zwanger te zijn. Ze vonden het raar dat ik vertelde hoeveel pijn me dat deed, na hun opmerkingen, over jaloezie, roken en het moment van vertellen.
Inmiddels is de kleine geboren (op de dag dat de eerste isci zou zijn uitgerekend zeg maar) Weer even pijnlijk, maar ik heb er vrede mee. Ik ben tante geworden , dat is toch ook wel heel bijzonder
liefs allin